pielgrzymka

Rekolekcja młodzieży katolickiej podczas pielgrzymki, modlących się przed ołtarzem z krzyżem i świecami, wyrazami głębokiej wiary i nadziei
Posoborowie

„Pielgrzymi nadziei” bez łaski: Jubileusz młodzieży jako kuźnia naturalizmu

Cytowany artykuł relacjonuje wystąpienie Kevina Josepha Farrella, prefekta Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, który dziękuje „papieżowi” Leonowi XIV za ogłoszenie daty Światowych Dni Młodzieży w Seulu (3–8 sierpnia 2027), odwołując się do hasła: „Odwagi! Ja zwyciężyłem świat” (J 16,33). Farrell wzywa, by temat ŚDM „prowadził” biskupów, „kapłanów” i duszpasterstwa, aby młodzi stali się „pielgrzymami nadziei”, „opatrywali rany samotności i ubóstwa” oraz „świadczyli o pokoju” w świecie podziałów. Wspomina też doroczne orędzie „papieża” na obchody diecezjalne w uroczystość Chrystusa Króla.
Pod religijną frazeologią ukryto program czysto naturalistyczny: bez grzechu, bez łaski, bez ofiary Mszy, bez Królowania Chrystusa nad społeczeństwami – jedynie sentymentalny humanitaryzm i propaganda posłuszeństwa wobec posoborowych struktur.

Rekolekcje pielgrzymkowe w Loreto, grupa wiernych modląca się z różańcami i figurami Matki Bożej, wyraża głęboką pobożność i wiarę katolicką, w naturalnym świetle, pełne szacunku i duchowego skupienia.
Kurialiści

Loretańska pielgrzymka bez Chrystusa Króla: marketing „pobożności” i milczenie o łasce

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski zapowiada odpust w Loretto (7 września) pod hasłem „Maryjo, Tyś naszą nadzieją”, z „Mszą” o godz. 12:00 pod przewodnictwem bp. Piotra Sawczuka, Godzinkami, różańcem, konferencją ks. Macieja Będzińskiego, scenką teatralną o bł. Ignacym Kłopotowskim, koncertem oraz konkursami i stoiskami. Całość objęta patronatem abp. Tadeusza Wojdy i wpisana w przygotowania do „Jubileuszu Roku Świętego”. Zakończenie przewidziano koronką do „Miłosierdzia” i „błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem”. Zorganizowano też pieszą pielgrzymkę Drohiczyn–Loretto (4–7 września).
Skandal tej notatki polega na naturalistycznym sprowadzeniu religii do emocjonalnej pobożności i eventu – z całkowitym przemilczeniem łaski uświęcającej, pokuty, królewskiego panowania Chrystusa i celu ostatecznego: zbawienia dusz.

Reverentne zdjęcie katolickie z pielgrzymami i kapłanem błogosławiącym przy sanktuarium Licheńskim, ukazujące duchową wspólnotę i pokorę.
Kurialiści

Licheńskie „Spotkania Trzeźwościowe”: humanitarny festyn pod płaszczykiem sacrum

Konferencja Episkopatu Polski ogłasza program 32. Ogólnopolskich Spotkań Trzeźwościowych w Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej (25–27 lipca 2025) pod hasłem „Wdzięczni za nowe życie”. W ramowym planie dominują mityngi środowisk samopomocowych (AA, NA, DDA/DDD, AH, SA, SLAA, AP i dziesiątki wariantów), konferencja „biblijna”, koncert, prelekcje, spotkania z terapeutami, akcja krwiodawstwa i elementy quasi-liturgiczne, w tym Msze i spowiedź. Wymieniono statuetkę „Pelikan”, „modlitwę wstawienniczą”, a zmarłych ze środowisk trzeźwościowych określono, że odeszli na „wieczny mityng”. Całość spina język organizacyjno-terapeutyczny, a nie duch nadprzyrodzonej pokuty i zadośćuczynienia. Oto schematyczny zjazd terapeutyczny z krzyżem w tle, a nie katolicka misja uświęcenia; to naturalistyczna redukcja łaski do psychologii i socjotechniki.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie pielgrzymów modlących się przed Jasną Górą, odzwierciedlające głęboką pobożność i duchową atmosferę pielgrzymki w katolickim stylu
Kurialiści

Kult pielgrzymki bez nawrócenia: posoborowy miraż „Jasnej Góry”

Cytowany artykuł informuje o apelu Tadeusza Wojdy, „arcybiskupa” i przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, wzywającym do wzięcia udziału w pielgrzymkach na Jasną Górę. W tekście podkreślono, że wierni „z całej Polski” pielgrzymują, by prosić o „konieczne łaski” dla rodzin, Ojczyzny, Kościoła i bliskich, oraz że u stóp Częstochowskiej Ikony znajdują „prawdziwy pokój serca, pociechę w smutku, ukojenie w cierpieniu, drogę w ciemności”. Konkluzja brzmi jak mobilizacja logistyczna: „kto może, niech podejmie trud pielgrzymowania”. Brak tu choćby jednego słowa o grzechu śmiertelnym, stanie łaski, spowiedzi, sakramentalnym życiu, konieczności pokuty i nawrócenia – zamiast tego promuje się sentymentalny humanitaryzm i psychologiczne samopoczucie. To nie jest pobudka do katolickiej pokuty, lecz posoborowa kampania turystyki religijnej.

Religijne pielgrzymki na Jasnej Górze, wierni modlą się przed ikoną, scena pełna szacunku i duchowej głębi, w naturalnym świetle, odzwierciedlająca katolicką wiarę.
Kurialiści

Jasnogórska pielgrzymka bez nawrócenia: pastoralny sentymentalizm zamiast katolickiej wiary

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski informuje, że przewodniczący KEP abp Tadeusz Wojda zachęcił wiernych do pielgrzymowania na Jasną Górę, wskazując, iż pielgrzymi „wypraszają potrzebne łaski dla swoich rodzin, Ojczyzny, Kościoła i bliskich”, a u stóp Pani Jasnogórskiej odnajdują „pokój serca, pocieszenie w smutku, ukojenie w cierpieniu, drogę w ciemności”; wezwał, by „pośród wakacyjnych pielgrzymek nie zabrakło tej najważniejszej – tej, która prowadzi na spotkanie z Jezusem i Jego Matką”. Całość utrzymana jest w tonie miękkiego, uczuciowego mobilizowania do ruchu pątniczego, bez choćby jednego zdania o grzechu, pokucie, Sakramencie Pokuty, Mszy świętej ofiarniczej, stanie łaski i konieczności królowania Chrystusa nad życiem publicznym – czyli bez istoty religii katolickiej.

Grupa młodych katolików modlących się na zewnątrz bazyliki podczas zachodu słońca, ukazując powagę, wiarę i duchową refleksję, w tradycyjnym katolickim kontekście.
Posoborowie

Tor Vergata i „nadzieja” bez nawrócenia: bankructwo naturalistycznej religii

Tor Vergata i „nadzieja” bez nawrócenia: bankructwo naturalistycznej religii

Cytowany artykuł relacjonuje sobotnie zgromadzenie polskiej młodzieży w ramach Casa Polonia w Rzymie i ich wyjście na Tor Vergata na centralne obchody Jubileuszu Młodzieży pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV. Bp Adam Bab, podczas Mszy „św.”, opiera się na motywie jubileuszu z Księgi Kapłańskiej, wskazując rzekomą pełnię jubileuszu w Chrystusie, i wzywa młodych, by byli „dawcami nadziei” już teraz. Wielokrotnie podkreśla natychmiastowość bycia „świadkiem nadziei” pomimo własnej niedoskonałości, bez „kwarantanny”, czyli bez wymogu uprzedniego oczyszczenia. Przekaz spina retoryka entuzjazmu, medialnej transmisji i celebracji młodzieżowego tłumu wokół osoby Leona XIV. Konkluzja jest jasna: zastąpienie wezwania do pokuty i łaski uświęcającej psychologizmem „nadziei” i wspólnotowego świętowania to programowa sekularyzacja nadprzyrodzonej religii.

Realistyczne zdjęcie młodych katolików wchodzących do bazyliki, modlących się z różańcami i krzyżami, w duchu pobożności i wiary, wnętrze sanktuarium oświetlone naturalnym światłem, oddające atmosferę duchowego skupienia.
Posoborowie

Jubileusz Młodzieży jako spektakl naturalizmu: diaspora, flagi i „Drzwi Święte” bez łaski

Jubileusz Młodzieży jako spektakl naturalizmu: diaspora, flagi i „Drzwi Święte” bez łaski

Cytowany artykuł relacjonuje obecność młodych Syryjczyków – dzieci diaspory z Niemiec, Francji, Belgii i Szwecji – na posoborowym „Jubileuszu Młodzieży” w Rzymie. Towarzyszy im „o.” George Jalloufa, franciszkanin z Kustodii Ziemi Świętej, który przyznaje, że chrześcijanie pozostający w Syrii nie mogą przybyć z powodu komplikacji wizowych i trudnej sytuacji bezpieczeństwa po zamachu w Damaszku. Wspólnota prosiła, by „zapalić świeczkę” i „zabrać ich do Drzwi Świętych”, a młodzi wyrażają dumę z reprezentowania Syrii pod ojczystą flagą, modląc się o możliwość pielgrzymki do Rzymu dla rówieśników. Całość zwieńcza biurokratyczno-medialny ton proszący o wsparcie dla rozsyłania „słowa Papieża”. W tekście nie ma ani słowa o stanie łaski, o nawróceniu, o jedyności Kościoła, o królowaniu Chrystusa, o Ofierze Mszy, o grzechu i sądzie: to programowy naturalizm i pastoralny sentymentalizm przykryty słownikiem „Jubileuszu”.

Realistyczne zdjęcie młodych katolików podczas pielgrzymki, przechodzących przez święte drzwi w bazylikach, ukazujące pobożność i duchowe zaangażowanie.
Posoborowie

Jubileuszowa pielgrzymka z Seulu: marketing ŚDM zamiast katolickiej wiary

Jubileuszowa pielgrzymka z Seulu: marketing ŚDM zamiast katolickiej wiary

Cytowany artykuł informuje o wyjeździe ponad tysiąca młodych katolików z archidiecezji Seulu do Włoch na „Jubileusz Młodzieży”, z trasą obejmującą Asyż, Mediolan, Turyn i Rzym, z przejściem przez Drzwi Święte w papieskich bazylikach. Relacjonuje „spotkanie pożegnalne” 19 lipca pod przewodnictwem biskupa Paula Kyung-sang Lee, z nauką podstawowych zwrotów po włosku, Mszą i „uroczystą przysięgą bycia świadkami nadziei”. Inicjatywa nosi hasło „Projekt 1004” i – jak zaznaczono – ma przygotować liderów ŚDM 2027 w Seulu, zaś uczestnicy publikują w mediach społecznościowych relacje z pielgrzymki. Vatican News podaje ramy wydarzeń od 28 lipca do 3 sierpnia. Zakończenie akcentuje ideę „niesienia słowa Papieża do każdego domu”. W całej narracji dominuje ludyczny entuzjazm, natomiast milczy się o konieczności stanu łaski, pokucie i wynagradzaniu – czyli o tym, co stanowi katolicką istotę Jubileuszu: to nie pielgrzymka, lecz promocja posoborowej religii człowieka.

Ksiądz katolicki w tradycyjnych szatach trzymający krucyfiks podczas uroczystej ceremonii na zewnątrz, z historyczną świątynią w tle, ukazując głęboką pobożność i wierność tradycji katolickiej
Polska

Bezkompromisowa obrona prawdy katolickiej przeciwko modernistycznej relatywizacji pamięci historycznej i duchowej

Relatywizacja i instrumentalizacja wydarzeń historycznych, takich jak rocznica powstania warszawskiego, w celach patriotyczno-etycznych, choć na pierwszy rzut oka wydają się wyrazem szacunku i pamięci, w rzeczywistości stanowią poważne zagrożenie dla integralnej wiary katolickiej. Portal relacjonuje, iż polscy pielgrzymi w Casa Polonia w Rzymie uczcili rocznicę wybuchu powstania warszawskiego, organizując modlitewne wydarzenia, w których uczestniczyła młodzież, harcerze oraz duchowni, w tym kardynał Stanisław Dziwisz. Podkreśla się symboliczny charakter Godziny „W” jako momentu pamięci i hołdu bohaterom, co samo w sobie jest aktem szlachetnej pamięci. Jednakże, w tym kontekście ukrywa się głęboka duchowa i teologiczna pułapka, polegająca na nadmiernym zlaicyzowaniu i politycznym instrumentalizowaniu wydarzeń, które powinny być rozważane wyłącznie w świetle Prawa Bożego, nauki Kościoła i prawdy objawionej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.