Portal episkopat.pl informuje o szkoleniu dla osób odpowiedzialnych za prewencję i ochronę małoletnich, które odbyło się na Jasnej Górze z udziałem 80 uczestników z diecezji i zgromadzeń zakonnych. Spotkanie, zorganizowane pod egidą Biura Delegata KEP ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży oraz Fundacji Świętego Józefa, koncentrowało się na wdrażaniu standardów ochrony,…
Portal Opoka w tekście z 17 marca 2026 roku informuje o stanowisku „księdza” Piotra Studnickiego, rzecznika krakowskiej kurii, który w obliczu kolejnych publikacji demaskujących systemową bezczynność Karola Wojtyły wobec zbrodni pedofilii, apeluje o otwarcie kościelnych archiwów. Ta spóźniona deklaracja „transparentności”, ubrana w szaty rzekomej odwagi badawczej, jest w rzeczywistości…
Portal gosc.pl (3 lutego 2026) informuje o oświadczeniu rzecznika archidiecezji krakowskiej, „ks.” Piotra Studnickiego, w sprawie pośmiertnych zarzutów wobec „bpa” Jana Szkodonia. Struktura posoborowa deklaruje „wysłuchanie i wsparcie” dla osób zgłaszających rzekome krzywdy, zapowiadając powołanie „komisji historycznej niezależnych ekspertów”. W całym komunikacie zabrakło jednak fundamentalnej zasady audiatur et altera pars (należy wysłuchać także drugiej strony) oraz domniemania niewinności.
Portal Gość Niedzielny (21 stycznia 2026) informuje o ponownym mianowaniu ks. Piotra Studnickiego na stanowisko rzecznika prasowego Archidiecezji Krakowskiej przez kardynała Grzegorza Rysia. Decyzja ta potwierdza trwający proces degradacji struktur kościelnych w kierunku świeckiego zarządzania kryzysowego, całkowicie oderwanego od nadprzyrodzonej misji Kościoła.
Portal eKAI (21 stycznia 2026) relacjonuje nominację ks. dr. Piotra Studnickiego na rzecznika prasowego archidiecezji krakowskiej, dokonaną przez pseudo-kardynała Grzegorza Rysia. Ten rytuał awansu w sekcie posoborowej odsłania głębszy kryzys tożsamości instytucji, która dawno utraciła prawo nazywać się Kościołem Chrystusowym.
Portal eKAI relacjonuje XII Zjazd Gnieźnieński, na którym w ramach spotkania „Siła skrzywdzonych” dyskutowano o mechanizmach zaangażowania społeczności „kościelnej” w ochronę najsłabszych oraz o tym, czego „Kościół” może nauczyć się od osób skrzywdzonych wykorzystaniem seksualnym. Uczestnicy, w tym „ks.” Piotr Studnicki, pseudokatolicka „Ola”, Anna Dróbka, Agata Kulczycka i „bp” Artur Ważny, dzielili się doświadczeniami terapii, mediacji i budowania „bezpiecznej wspólnoty”, podkreślając pozostawanie ofiar w strukturach pomimo krzywdy. Cały ten dyskurs, sprowadzony do psychologicznego i socjologicznego samodoskonalenia, stanowi jaskrawy przykład apostazji posoborowej, gdzie Królestwo Chrystusa ustępuje miejsca kultowi człowieka, ignorując niezmienne Prawo Boże.
