Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Wojciecha Bonowicza, w którym pocieszenie sprowadza się do psychologicznego towarzyszenia, ciszy i obecności kotów. Autor bezwzględnie pomija łaskę sakramentalną, Królewieństwo Chrystusa i konieczność zbawienia wiecznego. To jest jawne świadectwo totalnej apostazji sekt posoborowych od nadprzyrodzonego porządku.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje rozmowę Marcina Tusińskiego z Danielem Zasadą, kuratorem Muzeum Zabawek w Krynicy. Artykuł opisuje ewolucję zabawek od rękodzieła XIX wieku po cyfrową komercję współczesności. Autorzy redukują kulturę ludzką do procesów społeczno-ekonomicznych, całkowicie pomijając cel nadprzyrodzony człowieka i panowanie Chrystusa Króla.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje tekst Jędrzeja Solińskiego, w którym autor, nawiązując do rodzinnych wspomnień z Kresów, postawia ludzką pamięć i dialog nad prawdą o zbawieniu. Artykuł redukuje tragikę Wołynia do psychologii zbiorowej i polityki historycznej, całkowicie pomijając wymiar nadprzyrodzony i konieczność Mszy Trydenckiej za zmarłych.
Portal Tygodnik Powszechny prezentuje stronę rysownika Bartosza Minkiewicza pod hasłem „Obraz tygodnia”. Tekst zawiera wyłącznie oferty subskrypcyjne, nawigację oraz listę popularnych artykułów – m.in. o ekskomunikacji lefebrystów, Kościele w sypialni czy traumie dzieci z Rabki. Brakuje jakiejkolwiek treści merytorycznej, komentarza do rysunku, a przede wszystkim jakiegokolwiek odniesienia do prawdy katolickiej.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje dramatyczne wysychanie mokradeł Czibajisz na południu Iraku, zwanych biblijnym Edenem, wskazując na tamy tureckie, zmianę klimatu i zbrodnie Saddama Husajna jako przyczyny ekologicznej i kulturowej katastrofy. Artykuł Igora Kuśmierskiego, pozbawiony jakiegokolwiek wymiaru nadprzyrodzonego, staje się jaskrawym dowodem na to, że świat pozbawiony panowania Chrystusa Króla dąży do samozagłady, szukając ratunku w inżynierii i traktatach, a nie w nawróceniu.
Portal „Tygodnik Powszechny” (7 lipca 2026 r.) relacjonuje o bankructwie polskiej ochrony zdrowia. Rosną wydatki, maleje dostępność, a lekarze skupiają się w metropoliach. Artykuł Patryka Słowika opisuje symptomy, milcząc o przyczynie: usunięciu Chrystusa Króla z życia publicznego.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje z wyborów uzupełniających w okręgu Makerfield. Przyszły premier Andy Burnham stawał obok kandydatów w kostiumach lisa i kosza na głowie. Artykuł chwali tę „ekscentryczność” jako dowód zdrowia demokracji. W rzeczywistości jest to obraz bankructwa porządku pozbawionego panowania Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje reportaż Juliusza Pielichowskiego z Mołdawii, Naddniestrza i Gagauzji. Autor opisuje kraj rozdzielony między proeuropejskie aspiracje a rosyjskie wpływy, zmagający się z emigracją i pamięcią sowiecką. Relacjonuje losy polskiej mniejszości w Styrczy, obrazuje Tyraspol jako postsowiecki skanser, a Komrat jako ośrodek gagauskiej autonomii. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek wymiaru nadprzyrodzonego, staje się dowodem na to, że dziennikarstwo bez wiary jest tylko kroniką upadku.
Portal LifeSiteNews przeprowadził wywiad z francuską aktywistką Thaïs d’Escufon, skazaną za gróźbę nienawiści rasowej za publiczne stwierdzenie, że głównym zagrożeniem dla kobiet we Francji są mężczyźni imigranci. Rozmówczyni propaguje „remigrację” jako jedyne realne rozwiązanie kryzysu bezpieczeństwa, powołując się na witalność tzw. tradycyjnych kręgów katolickich we Francji. Artykuł demaskuje beznadziejność naturalistycznej polityki pozbawionej Królestwa Chrystusa i sakramentalnego życia.
Portal LifeSiteNews (7 lipca 2026) relacjonuje, że „arcybiskup” Modena-Nonantola Erio Castellucci, podczas konferencji feministycznego Centro Italiano Femminile, zaproponował wprowadzenie „ko-prezydencji” w liturgii: kobiety miałyby przewodzić Liturgii Słowa, a „kapłani” Liturgii Eucharystycznej. W dokumencie synodalnym „Liewito di Pace e di Speranza” (październik 2025) postawiono tezę o konieczności kolejnej rewizji Mszału, uwzględniającej „kruchości” wiernych. Castellucci, obrońca bluźnierczej wystawy „Gratia Plena” i aktywny promotor ideologii LGBT, jest kandydatem na siedzibę medolańską. To nie jest propozycja pastoralna, lecz otwarty bunt przeciwko Królestwu Chrystusowemu i sakramentowi kapłaństwa.
