Portal eKAI relacjonuje kondolencje „kardynała” Grzegorza Ryśa z okazji śmierci ks. prof. Andrzeja Szostka MIC, byłego rektora KUL. Tekst, oparty na słownictwie psychologii i humanitaryzmu, całkowicie pomija konieczność modlitwy o dusze w Mszy Trydenckiej i sakramencie pokuty, co demaskuje duchową pustkę struktur posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 lipca 2026) relacjonuje dotarcie wysoce zjadliwego wirusa ptasiej grypy H5N1 linii 2.3.4.4b do Australii. Ostatni zamieszkiwany kontynent stracił status obszaru wolnego od patogenu. Zakażenie potwierdzono u wydrzyka brunatnego w Parku Narodowym Cape Le Grand. Wirus przeskoczył na ssaki: na Wyspach Heard i McDonalda zgina 76 proc. młodych słoni morskich, w Argentynie 96 proc. W USA patogen atakuje stada bydła mlecznego, co daje mu szansę adaptacji do organizmu ssaka. Eksperci WHO i CDC podkreślają: do tej pory wirus słabo przenosi się między ludźmi (997 przypadków od 2003 r., śmiertelność ok. 50 proc.). Odpowiedzią służb jest koncepcja One Health (Jedno Zdrowie), monitoring dzikiej fauny, bioasekuracja ferm i szczepienia. Artykuł zamyka się refleksją nad bezgranicznością zagrożenia biologicznego, pomijając zupełnie wymiar duchowy i karny Bożego sądu.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego, w którym autor, pod przykrywką rekomendacji wakacyjnych, propaguje lekturę Philipa K. Dcka i George’a R.R. Martina jako źródło głębszej wiedzy o rzeczywistości niż filozofia czy teologia. Przytacza autorytet Magdaleny Środy, zwolenniczki aborcji, polecającej Kanta na plaży. Artykuł jest manifestem naturalizmu: Chrystus Krół, łaska, zbawienie i wieczność zostały całkowicie wyeliminowane z horyzontu chrześcijańskiego spoczynku.
Recenzja Anity Piotrowskiej w „Tygodniku Powszechnym” nie jest recenzją filmów. Jest manifestem apostazji kultury. Autorica chwali kino, które zastąpiło Boga terapią, a sakramenty – performansem. To nie jest krytyka filmowa. To kronika duchowej śmierci.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje 92. urodziny „ks.” Adama Bonieckiego, ikony polskiego modernizmu. Antypapież Franciszek przysłał życzenia z okazji sześćdziesięciolecia święceń. Artykuł ujawnia, że struktury posoborowe zredukowały wiarę do kultu osobistości i marketingu kulturalnego.
Portal Tygodnik Powszechny (21 lipca 2026) publikuje recenzję albumu Madonny „Confessions II”, autorstwa Elvisa Strzeleckiego. Redakcja poświęca miejsce jednemu z najbardziej bluźnierczych ikon kultury masowej, opisując jej utwór jako „idealny concept album” i „alegorię życia”. To jawne świadectwo całkowitej sekularyzacji prasy posoborowej, która zamiast królowania Chrystusa Króla oddaje strony synagodze szatana.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje historyjkę studentki teologii na Białorusi, Magdalena Lajewskiej, która w osobistych doświadczeniach i luźnych obserwacjach językowych szuka fundamentów dla nowej, pozbawionej dogmatycznego balastu teologii. Artykuł prezentuje zjawisko religijnego synkretyzmu – prawosławia „trochę katolickiego” i katolicyzmu „trochę prawosławnego” – jako model do naśladowania, demaskując jednocześnie całkowity bankructw doktrynalny struktur posoborowych na Wschodzie.
Artykuł „Tygodnika Powszechnego” chwali zamianę ról w rodzinie. To triumf naturalizmu nad porządkiem Bożym.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnica polskiego neokatolicyzmu – publikuje rozmowę urodzinową z „ks. Adamem Bonieckim” z okazji 92. rocznicy urodzin. Były „generał” jezuitów, redaktor naczelny przez dekady, opowiada o upadkach na placu domu starców, medytacji, ciekawości śmierci i pustych walizkach. Tekst, pozornie ludzki i wzruszający, jest w rzeczywistości aktem oskarżenia wobec całego systemu posoborowego: życia w pozorach sakramentalnych, bez Chrystusa Króla, bez łaski uświęcającej, w próżni modernistycznej.
Portal Tygodnik Powszechny (21 lipca 2026) publikuje felieton Pawła Brava pt. „Ryby od Putiny”. Autor relacjonuje o kolosalnym biznesie z paluszkami rybnymi produkowanymi z rosyjskiego mintaja i dorsza. Opisuje lukę w sankcjach unijnych: ryby oznakowane kodami FAO 61 lub FAO 27.1 trafiają do Polski, Niemiec i Holandii. Wskazuje na lobbowanie Berlina i wstrzemięźliwość Warszawy przed zakazem importu. Dodaje wątek zwolnień kurierów w Polsce po zmianie prawa pracy. Kończy przepisem na brokuły ze szprotkami. Artykuł ujawnia totalny naturalizm posoborowego prasy: moralność zredukowana do geopolitycznej ekonomii i przepisu kulinarnego, z pominięciem Królewstwa Chrystusa.
