pogrzeb

Posoborowie

Wojskowy pogrzeb bez Chrystusa: biskup Lechowicz głosi etykę służby zamiast zbawienia

Portal eKAI relacjonuje uroczystości pogrzebowe gen. bryg. Piotra Wagnera, zmarłego 13 lutego 2026 r., które odbyły się 19 lutego w kościele pw. św. Bartłomieja w Sępólnie Krajeńskim. Mszy św. pogrzebowej przewodniczył biskup polowy Wiesław Lechowicz. W homilii biskup skupił się na gloryfikacji służby, profesjonalizmu i ludzkich cnót zmarłego, używając…

Kurialiści

Neo-kościół na pogrzebie wojskowym: redukcja wiary do humanitaryzmu

Portal eKAI.pl (18 lutego 2026) relacjonuje pożegnanie gen. bryg. Piotra Wagnera – zastępcy szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych – w kościele garnizonowym Matki Bożej Królowej Pokoju w Bydgoszczy. Msza św. była przewodniczona przez biskupa posoborowego Krzysztofa Włodarczyka, a kazanie wygłosił ks. płk Stanisław Garbacik, dziekan Inspektoratu. Wśród obecnych był

Uroczystości pogrzebowe dla nienarodzonych dzieci na tradycyjnym polskim cmentarzu z kapłanem w liturgicznych szatach.
Polska

Zbiorowe pochówki dzieci nienarodzonych: humanitarny gest czy przejaw naturalizmu?

Portal Opoka informuje o ukończeniu 21 zbiorowych miejsc pochówku dzieci utraconych na krakowskich cmentarzach Podgórki Tynieckie i Prądnik Czerwony. Polski Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka (PSOŻC) organizuje regularne pogrzeby dzieci zmarłych przed narodzeniem, zapewniając im – według deklaracji – godny pochówek. Od 2026 roku gmina Kraków wprowadza kremację w ramach pogrzebów organizowanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, co skłoniło stowarzyszenie do zamontowania „niższych urnowych” w 13 grobach. Przedstawiciele inicjatywy podkreślają prawa rodziców do pochówku oraz obowiązek gminy w przypadku rezygnacji rodziny. Symboliczne groby z wizerunkiem stópek mają stać się miejscem pamięci o dzieciach nienarodzonych.

Procesja pogrzebowa 11-letniej Danusi w Jeleniej Górze z modlącymi się uczestnikami i kapłanem w pełnym ornamentach liturgicznych
Kurialiści

Pogrzeb bez nadziei: milczenie o wieczności w tragedii jeleniogórskiej

Portal Gość Niedzielny relacjonuje planowany na 20 grudnia 2025 r. pogrzeb 11-letniej Danusi, tragicznie zamordowanej w Jeleniej Górze. Prezydent miasta Jerzy Łużniak ustanowił dzień żałoby, apelując o „uszanowanie prywatności ceremonii”. W całym komunikacie brak jakiejkolwiek wzmianki o modlitwie za duszę zmarłej, potrzebie pokuty czy nadziei zmartwychwstania – przejaw głębokiej apostazji struktur posoborowych.

Uroczystości pogrzebowe w kieleckiej "katedrze" z synkretyzmem religijno-państwowym, profanacja tradycji katolickiej
Kurialiści

Uroczystości pogrzebowe w kieleckiej „katedrze”: Synkretyzm religijno-państwowy

Portal eKAI (17 grudnia 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe prof. Jacka Semianiaka w bazylice „katedralnej” w Kielcach, którym nadano charakter państwowy. „Bp” Jan Piotrowski przewodniczył ceremonii, w której dokonano całkowitego pomieszania sfery świeckiej i religijnej, co stanowi jaskrawe naruszenie katolickiej zasady supremacji Królestwa Chrystusowego.

Tradycyjna msza pogrzebowa z kapłanem w pełnej stroju liturgicznym modlącego się przy ołtarzu z krzyżem i świecami.
Posoborowie

Neo-Kościół Bergoglio przemienia śmierć w „siostrę”: analiza bluźnierczej homilii

Portal Vatican News (3 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas modernistycznej pseudo-mszy za zmarłych hierarchów sekty posoborowej, w tym za „papieża” Franciszkiem. W homilii pełnej teologicznych dwuznaczności i naturalistycznej retoryki, uzurpator watykański określił śmierć cielesną jako „siostrę”, powołując się na zniekształconą interpretację Pieśni słonecznej przypisywanej św. Franciszkowi.

Tradycyjny pogrzeb katolicki z księdzem w kasule i surpelu modlącym się nad trumną w kościele. Scena jest poważna i pobożna, podkreślająca rzeczywistość śmierci i potrzebę Bożej łaski.
Kurialiści

Bp Muskus i posoborowa iluzja życia wiecznego bez łaski

Portal Więź.pl (3 listopada 2025) publikuje rozważania „bpa” Damiana Muskusa OFM na temat smutku towarzyszącego śmierci bliskich. Autor powołuje się na scenę płaczu Chrystusa nad grobem Łazarza (J 11,32-45), by usprawiedliwić „ludzki i Chrystusowy” charakter żałoby. Tekst relatywizuje nadprzyrodzony wymiar śmierci, sprowadzając życie wieczne do mglistej „obietnicy szczęścia” bez wskazania warunków zbawienia.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.