Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o śmierci Jorge Mario Bergoglio SJ („papieża” Franciszka) oraz siedmiu polskich „biskupów” w ciągu ostatniego roku. Tekst pełen jest tytulatury i formuł sugerujących ciągłość z Kościołem Katolickim, podczas gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z nekrologiem funkcjonariuszy sekty posoborowej.
Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) przedstawia wywiad z Roksaną Jędrzejewską-Wróbel promujący świeckie, terapeutyczne podejście do tematu śmierci. Autorka zachęca do rozmów z dziećmi opartych na literaturze dziecięcej pomijającej nadprzyrodzony wymiar śmierci, proponując zamiast modlitwy i sakramentów – rytuały ze świecami teelighty i antropomorfizację żałoby pod postacią „żaby”. Babcia nie „odeszła”, tylko „umarła” na zawsze – deklaruje z pozoru słusznie, by zaraz zredukować śmierć do czysto biologicznego faktu, odcinając ją od perspektywy zbawienia. To klasyczny przykład modernistycznej redukcji transcendencji do psychologizacji.
Portal Stowarzyszenia im. Ludwiga van Beethovena informuje o śmierci Elżbiety Pendereckiej, przedstawiając ją jako „mecenasa kultury” i „organizatorkę festiwali”. W nekrologu wychwala się jej domniemane zasługi dla „rozpowszechniania kultury polskiej”, całkowicie pomijając kwestię zgodności tych działań z regnum socialne Christi – społecznym panowaniem Chrystusa Króla.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje śmierć Jana Turnaua, określając go jako „cenionego teologa i ekumenistę”, laureata nagród przyznawanych przez struktury neo-kościoła. W nekrologu pominięto milczeniem zasadniczy fakt: cała aktywność zmarłego stanowiła systematyczną zdradę katolickiej doktryny.
Portal Opoka relacjonuje śmierć Elżbiety Pendereckiej (1947-2025), żony kompozytora Krzysztofa Pendereckiego, jako stratę dla „promocji kultury polskiej”. W komunikacie Andrzeja Gizy ze Stowarzyszenia im. Beethovena podkreślono jej rolę jako organizatorki festiwali muzycznych, w szczególności Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena, oraz „kulturotwórczą działalność” nagradzaną odznaczeniami.
Pogrzeb w służbie antykatolickiej rewolucji
Portal eKAI (25 września 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe Apoloniusza Jana Leśniewskiego, przedstawiając go jako rzekomego „brata zakonnego” i „kap…
Portal eKAI (18 października 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe Stanisława Szafranka ps. „Kolejarz”, przedstawiając je jako akt „przywracania pamięci” żołnierzom antykomunistycznego podziemia. Ceremonia w kościele „św.” Brygidy w Gdańsku pod przewodnictwem „ks.” Henryka Kieraczyńskiego i z homilią „o.” Marka Kiedrowicza zgromadziła przedstawicieli władz państwowych z ministrem Mateuszem Koteckim na czele, którzy odczytali list prezydenta Karola Nawrockiego gloryfikujący „Bóg, honor, ojczyzna” jako rzekomo równorzędne wartości. Instytut Pamięci Narodowej pod kierownictwem dra Marka Szymaniaka przedstawił całe wydarzenie jako spełnienie „moralnego obowiązku wobec bohatera”.
Portal eKAI (29 października 2025) prezentuje przegląd polskich cmentarzy wojennych na świecie, akcentując ich rolę jako miejsc pamięci narodowej. W artykule wymieniono nekropolie w Katyniu, na Monte Cassino, we Francji, Wielkiej Brytanii, Uzbekistanie i Kazachstanie, podkreślając aktywność państwa polskiego w ich utrzymaniu. Zabrakło jednak fundamentalnej perspektywy: cmentarz katolicki to przede wszystkim miejsce modlitwy za dusze czyśćcowe, a nie „przypominanie tożsamości” czy hołd dla „bohaterów”.
Portal eKAI (30 października 2025) relacjonuje zmianę stanowiska „Kościoła” wobec kremacji, powołując się na współczesne dokumenty i świeckich „teologów”. Artykuł przedstawia kremację jako dopuszczalną praktykę pod warunkiem zachowania szacunku dla prochów, jednocześnie zakazując rozsypywania czy przechowywania ich w domu. Cytowani „eksperci” tłumaczą to rzekomym brakiem sprzeczności z wiarą w zmartwychwstanie, co stanowi jawną zdradę niezmiennej doktryny katolickiej.
Portal eKAI (30 października 2025) przedstawia porównanie praktyk funeralnych katolików i Żydów, akcentując podobieństwa w postaci palenia światełek na grobach. Artykuł Moniki Stojowskiej z KUL eksponuje żydowskie zwyczaje pozostawiania kamieni i karteczek na macewach jako równorzędne katolickim tradycjom modlitewnym. Pominięto jednak kluczowy fakt: katolicka pobożność wobec zmarłych wyrasta z dogmatu o czyśćcu i możliwości wynagradzającej modlitwy, podczas gdy judaizm odrzuca zarówno pośmiertne oczyszczenie, jak i wstawiennictwo świętych.
