pogrzeb

Rodzina modli się nad trumną zmarłego w tradycyjnym kościele katolickim, ukazując głęboki smutek i wiarę w życie wieczne.
Duchowość

Śmierć bez łaski: relatywizacja życia wiecznego w modernistycznej narracji

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje serię wspomnień o zmarłych, skupiając się na psychologicznych i emocjonalnych aspektach żałoby. Artykuł opisuje doświadczenia rodziców po stracie dzieci (m.in. Filipa Tarachowicza, Katarzyny Jackowskiej-Enemuo), praktyki antropolożki Katarzyny Borowczak badającej rytuały żałobne w różnych kulturach, oraz nowe zjawiska jak „cyfrowa nieśmiertelność” poprzez sztuczną inteligencję. Brak jakiejkolwiek wzmianki o katolickiej doktrynie życia wiecznego, konieczności modlitwy za dusze czyśćcowe czy sakramentalnego wymiaru śmierci stanowi dramatyczną redukcję transcendentnego wymiaru ludzkiego losu do czysto naturalistycznej terapii.

Parafia Ducha Świętego w Ełku, pogrzeb dzieci utraconych, tradycyjna msza katolicka, obecność pastora metodystycznego, kontrowersje ekumeniczne
Kurialiści

Ekumeniczny synkretyzm i doktrynalna dezorientacja w obchodach Dnia Dziecka Utraconego w Ełku

Portal eKAI (15 października 2025) relacjonuje ekumeniczne obchody Dnia Dziecka Utraconego w parafii Ducha Świętego w Ełku, z udziałem duchownych katolickich i pastora metodystycznego. Podczas uroczystości pochowano siedmioro „dzieci utraconych”, a nabożeństwu przewodniczył ks. Michał Puczyłowski z ełckiej kurii, przy udziale pastora Dariusza Zubera. Wydarzenie finansowane przez władze miejskie prezentuje się jako „znak nadziei”, jednak w świetle niezmiennej doktryny katolickiej stanowi synkretyczny spektakl doktrynalnej dezorientacji.

Procesja pogrzebowa dzieci utraconych w Ełku z udziałem katolickiego kapłana i ewangelickiego pastora
Kurialiści

Ekumeniczny pochówek dzieci utraconych w Ełku jako przejaw apostazji posoborowej

Portal eKAI (15 października 2025) relacjonuje ekumeniczne obchody Dnia Dziecka Utraconego w Ełku, podczas którego w parafii „Ducha Świętego” pochowano siedmioro „dzieci utraconych”. W wydarzeniu uczestniczyli ks. Michał Puczyłowski z Ełckiej „Kurii Biskupiej” oraz pastor Dariusz Zuber z Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego. Uroczystość finansowana przez władze miejskie prezentuje syntezę wszystkich błędów modernizmu: relatywizację prawdy, fałszywy ekumenizm i podporządkowanie Kościoła świeckiemu państwu.

Prawdziwy katolicki pogrzeb dla 164 nienarodzonych dzieci w Bielsku-Białej z księdzem w ornaty, otoczony smutnymi rodzicami pod krzyżem.
Kurialiści

Ekumeniczna profanacja dzieci nienarodzonych w Bielsku-Białej

Portal eKAI (16 października 2025) relacjonuje wydarzenie w parafii Chrystusa Króla w Bielsku-Białej, gdzie pod pretekstem Dnia Dziecka Utraconego dokonano bezprecedensowego aktu religijnego synkretyzmu. W ramach tzw. „ekumenicznej modlitwy” nad urnami z prochami 164 dzieci nienarodzonych modlili się wspólnie duchowni rzymskokatoliccy, ewangeliccy, prawosławni i greckokatoliccy. Centralnym punktem była Eucharystia z udziałem ks. Szczepana Kobielusa i ks. Arkadiusza Talika, po której dokonano pochówku w specjalnie przygotowanym grobie na cmentarzu komunalnym.

Profanacja pogrzebowa w parafii Chrystusa Króla w Bielsku-Białej: duchowni w tradycyjnych szatach liturgicznych niosą trumnę z prochami 164 nienarodzonych dzieci
Kurialiści

Ekumeniczna profanacja i teologiczne błazeństwo w Bielsku-Białej

Portal eKAI (16 października 2025) relacjonuje skandaliczne wydarzenie w parafii Chrystusa Króla w Bielsku-Białej, gdzie pod pretekstem Dnia Dziecka Utraconego dokonano synkretycznego rytuału z udziałem „księży” posoborowych oraz duchownych schizmatyckich i heretyckich wspólnot. Centralnym punktem tej duchowej groteski miała być „Eucharystia” połączona z ekumeniczną modlitwą nad urnami zawierającymi prochy 164 dzieci nienarodzonych, zakończona ich pochówkiem z udziałem przedstawicieli sekty luterańskiej, prawosławnej i greckokatolickiej. Całość stanowi jawny przykład apostazji doktrynalnej i liturgicznej, gdzie naturalistyczny sentymentalizm całkowicie wypiera nadprzyrodzoną prawdę o zbawieniu.

Scena pogrzebowa w tradycyjnym kościele katolickim z trumną "ks." Franciszka Rząsy, otoczona smutnymi wierzonymi. Scena podkreśla brak elementów sakralnych.
Kurialiści

„Duchowa pustka modernistycznej hagiografii: wokół rocznicy śmierci „ks.” Franciszka Rząsy”

Portal eKAI (3 października 2025) relacjonuje uroczystości ku czci „ks.” Franciszka Rząsy, zmarłego pięć lat temu duchownego związanego z diecezją przemyską. W ramach wydarzenia pt. „Ks. Franciszek Rząsa – mąż modlitwy” „bp” Stanisław Jamrozek określił zmarłego jako „anioła prowadzącego do spotkania z żywym Bogiem”, podkreślając jego inicjatywy: budowę kościoła w Ustrzykach Górnych, ustawienie krzyża na Tarnicy oraz stworzenie „Łańcucha Apostolskiej Miłości” – grupy osób starszych ofiarujących modlitwy za młodzież. Wspomniano także o jego doktoracie z filozofii na KUL, pracy w seminariach oraz założeniu hospicjum im. „św.” Jana Pawła II. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej mitologii, gdzie naturalistyczny aktywizm zastępuje nadprzyrodzone życie łaski.

Pogrzeb wojskowy we Włoszech - modernistyczny spektakl zamiast modlitwy za dusze
Kurialiści

Uroczystości pogrzebowe we Włoszech: modernistyczny spektakl zamiast modlitwy za dusze

Portal Ordynariatu Wojskowego relacjonuje uroczystości pogrzebowe 31 włoskich żołnierzy – jeńców obozu Lamsdorf, przeprowadzone 2 października 2025 r. w warszawskiej katedrze polowej. Ceremonii przewodniczył „nuncjusz apostolski” Antonio Guido Filipazzi przy koncelebrze „biskupa polowego” Wiesława Lechowicza, z udziałem władz wojskowych Polski i Włoch.

Kurialiści

Warszawa: Uroczystości pogrzebowe włoskich żołnierzy – więźniów obozu Lamsdorf

Portal Konferencji Episkopatu Polski (2 października 2025) relacjonuje uroczystości pogrzebowe włoskich żołnierzy zmarłych w obozie Lamsdorf. W katedrze polowej Wojska Polskiego odbyła się pseudo-liturgia pod przewodnictwem „nuncjusza” Antonio Guido Filipazziego i „biskupa” Wiesława Lechowicza, z udziałem przedstawicieli władz państwowych i wojskowych. W homilii Filipazzi zrównał cierpienia więźniów z odkupieńczą mocą Krzyża, a ceremonia zakończyła się pochówkiem na cmentarzu, gdzie nie weryfikowano wyznania zmarłych.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.