posoborowa dekadencja – Ethos Catholicus

Księż katolicki stoi przed Teatrem Żeromskiego w Kielcach, symbolizując krytykę ideologicznych deformacji sztuki teatralnej.

Teatr Żeromskiego w Kielcach: Modernistyczna krucjata przeciwko katolickiej tożsamości

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (14 października 2025) relacjonuje patową sytuację wokół dyrekcji Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, splatając ją z analizą spektaklu „Protest kielecki. Do kogo należą Kielce?” w reżyserii Jakuba Skrzywanka. Artykuł przedstawia teatr jako arenę „fundamentalnie ważnej” walki z „faszystowskim pragnieniem samouwielbienia”, gloryfikując przedstawienie demaskujące rzekome polskie winy związane z przejmowaniem żydowskiej własności. W całym wywodzie brakuje jakiejkolwiek wzmianki o katolickich zasadach sprawiedliwości, zadośćuczynienia czy roli łaski, co odsłania naturalistyczną i antychrześcijańską agendę zarówno twórców, jak i komentatora.

Kultura

Sekularyzm i dekadencja w rekomendacjach „Tygodnika Powszechnego”

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) prezentuje styczniowe rekomendacje kulturalne, gloryfikując dzieła przesiąknięte relatywizmem moralnym i kultem egzystencjalnego niepokoju. Artykuł pomija całkowicie perspektywę nadprzyrodzoną, redukując sztukę do narzędzia autoekspresji oderwanego od obiektywnego ładu Bożego.

Zniszczone krajobrazy ukraińskie na wystawie w BWA we Wrocławiu, z porzuconymi cerkwiami w tle.

Świat

Wrocławska wystawa ukraińska: modernistyczny kult stworzenia zamiast czci Stwórcy

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) relacjonuje wystawę „Voices from Ukraine. Landscapes” we wrocławskim BWA, przedstawiając ją jako „najważniejszy i najbardziej przemyślany przegląd twórczości ukraińskiej” po rosyjskiej inwazji. Kuratorzy koncentrują się na „pejzażu jako ofierze wojny”, eksponując prace ukraińskich „artystów” dokumentujących zniszczenia środowiska naturalnego. Kateryna Aliinyk deklaruje, że „krajobraz to nie tylko przestrzeń. To uczestnik, świadek i nośnik emocji”, zaś Katya Buchatska w pracy wideo „Świat nagrywa” proponuje „sadzenie ogrodu, by istniało coś do stracenia”.