posoborowa kultura – Ethos Catholicus

Jazzowa fuzja czy duchowa dezercja? Dekonstrukcja muzycznego eklektyzmu zespołu Błoto

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal TygodnikPowszechny.pl relacjonuje: „Błoto to młoda jazzowa fala, która łączy jazz z elementami hip-hopu oraz groove’em i elektroniką (…). Warstwa muzyczna jest dla członków grupy punktem wyjścia do opowieści o kondycji współczesnego świata”. Już w tym zdaniu objawia się zasadniczy problem – redukcja sztuki do narzędzia diagnostyki społecznej, przy całkowitym pominięciu jej nadprzyrodzonego przeznaczenia.

Portret Zbigniewa Cybulskiego w roli Macieka Chelmickiego z filmu "Popioły i diament", symbolizujący moralny upadek i kolaborację z komunistycznym reżimem w Polsce.

Kultura

Zbigniew Cybulski: ikona dekadencji w służbie komunistycznej laickiej propagandy

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Tygodnik Powszechny” (17 grudnia 2025) przedstawia hagiograficzny obraz Zbigniewa Cybulskiego jako „polskiego aktora wszech czasów”, pomijając całkowicie moralny i społeczny kontekst jego działalności w systemie komunistycznym. Biografia Doroty Karaś „Cybulski. Podwójne salto” gloryfikuje „artystę” będącego produktem sowieckiej okupacji, przemilczając jego współpracę z reżimem zwalczającym Kościół Katolicki.

Kaplica katolicka z krzyżem i księdzem w modlitwie - symbol oferektu i pokuty

Kultura

Naturalistyczna martyrologia sztuki jako wyraz modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (21 października 2025) prezentuje książkę Andy Rottenberg „Trudny wiek” jako nowe spojrzenie na twórczość Andrzeja Wróblewskiego, Aliny Szapocznikow i Andrzeja Wajdy. Autor Piotr Kosiewski podkreśla, że artyści ci, doświadczywszy wojny w wieku nastoletnim, stworzyli dzieła „zarażone wojną”, w których osobiste trauma przeplata się z losem zbiorowym. Wspomina się ikoniczne prace jak „Rozstrzelania” czy „Popiół i diament”, a także późne rzeźby Szapocznikow „przejmująco opowiadające o umieraniu”. Artykuł gloryfikuje tych twórców jako wciąż aktualnych interpretatorów doświadczeń kształtujących „naszą tożsamość”.

Pianista gra w tradycyjnym kościele katolickim przy szczerym świetle odwzorowującem duchowość. Wokół tradycyjne symbole wiary.

Kultura

Konkurs Chopinowski jako świątynia świeckiej kultury

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Tygodnik Powszechny (5 października 2025) relacjonuje XIX Konkurs Chopinowski w Warszawie jako „globalną imprezę”, podkreślając jej medialny zasięg, tłumy i technologiczne udogodnienia dla widzów. Autor Jakub Puchalski zachwyca się „radością słuchania muzyki Chopina” w oderwaniu od jej transcendentnego wymiaru, redukując sacrum sztuki do czysto zmysłowego doświadczenia.

Pustość duchowa w współczesnej sztuce - pusta kaplica z gruzem symbolizującym nihilizm materialny

Kultura

Mirosław Bałka: estetyka dezintegracji w służbie współczesnego bałwochwalstwa

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (4 października 2025) przedstawia wystawę Mirosława Bałki „Arbeit” jako „poemat przestrzenny” złożony z przedmiotów codziennego użytku – stalowych blach, desek szalunkowych, fragmentów murów – które rzekomo niosą głębokie treści pamięciowe dotyczące domu rodzinnego artysty i historii otwockiego getta. Kuratorka Anda Rottenberg kreuje narrację o „znaczących abstrakcyjnych gestach” mających przemawiać „wszystkimi zmysłami”, podczas gdy instalacje typu „korytarz z mydła” czy „stalowy kontener nasycony czernią” przedstawiane są jako przejmujące metafory egzystencjalne.

Kultura

Maski pływającej dezintegracji: emigracyjna sztuka jako symptom duchowej pustki

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal „Więź” (23 września 2025) prezentuje prace Wojciecha Kutylli, artysty emigranta tworzącego pod pseudonimem „Wojtek”, który w cyklu Tu, tam, nigdzie eksploruje doświadczenie zawieszenia między kulturami poprzez fotograficzne autoportrety w masce „zielonego stwora”. Projekt nawiązuje do anglosaskiego terminu floating, oznaczającego stan permanentnego wykorzenienia. Artykuł gloryfikuje tę „ironiczną inność” jako artystyczną sublimację emigracyjnego dyskomfortu, całkowicie pomijając jego duchowe i moralne implikacje.

Rezystancki obraz studia katolickiego artysty, ukazujący brak Chrystusa w nowoczesnej sztuce, z krzyżem i modlitewnikiem, podkreślający krytykę posoborowej estetyki i duchową pustkę.

Posoborowie

Malarstwo bez Chrystusa: Naturalistyczna iluzja w cieniu apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Marcin Mroczkowski, malarz urodzony w 1976 roku w Krakowie, w wywiadzie dla Tygodnika Powszechnego (16 września 2025) opowiada o swoim powrocie do malarstwa po dwudziestu latach przerwy spowodowanej pracą w firmach projektowych. Dzieli się refleksjami na temat sztuki jako poszukiwania wolności, przestrzeni i tajemnicy, nawiązując do tradycji rodzinnej – jego prapradziadka Aleksander Mroczkowski był pejzażystą – oraz do doświadczeń z abstrakcją i percepcją. Podkreśla, jak malarstwo pozwala „wychodzić z siebie” i kontemplować codzienność, ale unika odniesień do nadprzyrodzonej rzeczywistości.