posoborowe kanonizacje

Biskup Sławomir Oder i kardynałowie Rainer Maria Woelki oraz Angelo De Donatis stoją w tradycyjnym kościele katolickim przed ołtarzem w atmosferze krytyki modernistycznych 'kanonizacji'
Kurialiści

„Kardynałowie” posoborowi kontynuują farsę pseudo-kanonizacji

Portal Konferencji Episkopatu „Polski” (6 grudnia 2025) donosi o mianowaniu „biskupa” Sławomira Odera na członka Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych przez antypapieża Leona XIV. Wśród „nowych członków” tej instytucji znaleźli się także m.in. „kardynałowie” Rainer Maria Woelki i Angelo De Donatis – postaci znane z promowania rewolucji moralnej w ramach sekty posoborowej.

Portret Matki Franciszki Cabrini w tradycyjnym habicie, stojącej w kaplicy z kadzidłami i ikonami religijnymi. Tło przedstawia sylwetkę Titanicu, symbolizując wydarzenie historyczne, którego uniknęła.
Posoborowie

„Święta” Franciszka Cabrini i mit Titanica: modernistyczne przeinaczenia Opatrzności

Portal Catholic News Agency relacjonuje historię Franciszki Cabrini, która rzekomo uniknęła katastrofy Titanica w kwietniu 1912 roku. Według artykułu, siostry zakonne miały wykupić dla niej bilet na feralny rejs, lecz „nagłe problemy” w nowojorskim szpitalu zmusiły ją do wcześniejszego powrotu statkiem z Neapolu. Autor przedstawia to jako przejaw „boskiej Opatrzności”, dodając inne rzekomo cudowne uniknięcia niebezpieczeństw przez Cabrini – kolizji z górami lodowymi w 1890 roku czy postrzału podczas podróży pociągiem koło Dallas.

Tradycyjny ołtarz katolicki z portretem modernistycznego prawnika i dokumentem kanonizacyjnym, symbolizujący konflikt między autentyczną świętością a nowoczesnymi innowacjami teologicznymi.
Kurialiści

Konferencja ku czci modernistycznego prawnika jako przejaw degeneracji posoborowej pseudo-teologii

Portal Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (28 października 2025) informuje o konferencji „Ius est Sanctitas” poświęconej ks. prof. Henrykowi Misztalowi (1931-2020), przedstawiając go jako „specjalistę w zakresie prawa wyznaniowego i prawa kanonizacyjnego” oraz „niedościgniony wzór miłości bliźniego”. Artykuł wychwala jego dorobek naukowy obejmujący „około 300 prac naukowych” oraz rzekomy wkład w procesy beatyfikacyjne. Całość stanowi klasyczny przykład bałwochwalczego kultu posoborowych pseudo-autorytetów, którzy przyczynili się do systematycznej destrukcji katolickiej doktryny o świętości.

Tradycyjny kościół katolicki z wiernymi modlącymi się przed statuą świętego
Posoborowie

Neo-kanonizacja technomilenialsa jako narzędzie modernizacji kultu świętych

Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje przygotowania do tzw. Nocy Świętych w Gnieźnie, gdzie głównym „bohaterem” ma być Carlo Acutis – postać przedstawiana jako „pierwszy święty z generacji milenialsów”. Wydarzenie organizowane przez struktury posoborowe stanowi klasyczny przykład synkretyzmu religijnego i demontażu katolickiej koncepcji świętości.

Rzekomy obraz świętego Piotra To Rota w tradycyjnym ubraniu papuaskim trzymającego Biblię, bez ikonograficznych symboli męczeństwa katolickiego.
Posoborowie

Teatr pseudo-kanonizacji: Synkretyzm i relatywizm w portrecie „świętego” Piotra To Rota

Portal CNA (21 października 2025) relacjonuje powstanie portretu rzekomego „świętego” Piotra To Rota, papuaskiego katechisty zmarłego w 1945 r., którego antypapież Leon XIV „kanonizował” 19 października wraz z sześciorgiem innych modernistycznych „błogosławionych”. Hiszpański malarz Raúl Berzosa, znany z współpracy z okupującymi Watykan strukturami, podkreśla rzekome „przesłanie nadziei” oraz „świętość w codzienności” mającą emanować z wizerunku. Oficjalny portret zawisł na fasadzie bazyliki św. Piotra – miejscu dawniej zarezerwowanym dla autentycznych świadków wiary, dziś zhańbionym przez synkretyzm i propagandę posoborowej sekty.

Świątynia katolicka z uroczystością kanonizacji nowych 'świętych' w tradycyjnym stylu.
Posoborowie

Nowi „święci” posoborowi: świecka hagiografia zamiast heroiczności cnót

Portal ACI Prensa (20 października 2025) relacjonuje kanonizację siedmiu nowych „świętych” dokonaną przez „papieża” Leona XIV. W przemówieniu skierowanym do pielgrzymów uzurpator watykański nazwał ich życie „świetlnymi znakami nadziei”, podkreślając rzekome podobieństwo tych postaci do „zwykłych ludzi” zmagających się z problemami „nieobcymi nam samym”. W gronie „wyniesionych na ołtarze” znaleźli się m.in. pierwszy „święty” z Papui Nowej Gwinei Piotr To Rot oraz dwie postaci z Wenezueli – Carmen Rendiles i José Gregorio Hernández.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.