Portal eKAI (4 października 2025) relacjonuje wizytę amerykańskiego kapłana Juana Gutierreza w Polsce, który przedstawia świadectwo rzekomego cudu za wstawiennictwem Pier Giorgia Frassatiego – postaci kanonizowanej w 2025 r. przez Franciszka. Artykuł gloryfikuje posoborowy proceder tworzenia „świętych” według kryteriów sprzecznych z odwieczną doktryłą Kościoła.
Portal ACI Prensa (1 października 2025) relacjonuje wystąpienie Melchora Sáncheza de Toca, relatora w Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, który podczas inauguracji roku akademickiego w Szkole Teologii Północnej Hiszpanii głosił rewolucyjną tezę o scientia amoris jako „wiedzy ulicy i fabryk” przeciwstawianej tradycyjnej teologii scholastycznej.
Portal CNA (21 września 2025) informuje o „odnowionych staraniach” o beatyfikację François-Xaviera Nguyễna Văn Thuậna przez Dykasterię Spraw Kanonizacyjnych. Artykuł przedstawia go jako „wzór nadziei i przebaczenia”, podkreślając 13-letnie więzienie przez reżim komunistyczny oraz książkę „Droga nadziei”. Jego siostra, Elisabeth Nguyễn, relacjonuje „zachętę” watykańskiej dykasterii do modlitw o cud potrzebny do beatyfikacji. Całość utrzymana w tonie hagiograficznym, typowym dla posoborowej fabryki „świętych”.
Portal Opoka relacjonuje kanonizację Pier Giorgia Frassatiego, która miała miejsce 7 września 2025 roku, przedstawiając go jako „patrona codzienności” i wzór dla młodzieży. Ewa Rygalik w książce „Buon Giorgio. Pier Giorgio Frassati. Historia mojego przyjaciela” kreśli obraz świętości jako „stylu życia”, redukując ją do naturalistycznych cnót społecznych. Całość oparta jest na posoborowej teologii świętości, która zastąpiła nadprzyrodzony heroizm cnót – psychologizującą koncepcją „autentyczności”.
Portal eKAI (8 września 2025) relacjonuje obecność polskich pielgrzymów z grupy „Ciemne Typy” na rytuale podniesienia do pseudo-chwały ołtarzy Piotra Jerzego Frassatiego i Karola Acutisa. Tekst utrzymany w tonie entuzjastycznej adoracji współczesnych „świętych” pomija fundamentalne problemy doktrynalne, ukazując symptomatyczną degenerację posoborowej pobożności.
Portal Vatican News relacjonuje obecność polskiej grupy „Ciemne Typy” na uroczystości „kanonizacji” Piotra Jerzego Frassatiego i Karola Acutisa. Grupa nawiązuje do nieformalnej organizacji założonej przez Frassatiego, a młodzi pielgrzymi wyrażają radość i inspirację jego przykładem. Ks. Krzysztof Nowrot, „duchowny” związany z tą inicjatywą, podkreślał „wielopokoleniowy” charakter wydarzenia, wskazując na obecność siostrzenicy Frassatiego. Uczestnicy w wywiadach deklarowali pragnienie „świętości w prosty sposób”, wzorując się na nowych „świętych”.
Portal Vatican News (8 września 2025) relacjonuje kanonizację Piotra Jerzego Frassatiego i Karola Acutisa dokonaną przez „papieża” Leona XIV. Artykuł przedstawia obu jako „wzór dla każdego”, podkreślając ich młody wiek oraz aktywność społeczną i internetową. W uroczystości uczestniczyło ok. 80 tys. osób, a „papież” wskazywał, że świętość jest możliwa „w zwyczajnych realiach życia”.
Portal eKAI (7 września 2025) relacjonuje uroczystość „kanonizacji” Piotra Jerzego Frassatiego i Karola Acutisa przez „papieża” Leona XIV, przedstawiając ich jako wzory „niezmarnowanego życia” skoncentrowanego na „uczynieniu z siebie arcydzieła”. W homilii padają sformułowania o „pójściu za Jezusem”, jednakże w całym tekście brak jakiejkolwiek wzmianki o warunkach zbawienia, konieczności stanu łaski uświęcającej czy ostrzeżenia przed potępieniem wiecznym.
Portal Vatican News relacjonuje uroczystości „kanonizacji” Pier Giorgia Frassatiego oraz Carlo Acutisa, podczas których „papież” Leon XIV (Robert Prevost) wygłosił spontaniczne pozdrowienie do zgromadzonych młodych. W przemówieniu podkreślił, iż „wszyscy jesteśmy powołani do świętości”, określając wydarzenie jako „dar wiary, którym chcemy się dzielić” oraz „piękne święto dla całych Włoch, dla całego Kościoła, dla całego świata”.
Portal Vatican Media (7 września 2025) relacjonuje ceremonię „kanonizacji” Pier Giorgia Frassatiego i Carla Acutisa oraz „beatyfikacji” arcybiskupa Eduarda Profittlicha i Marii Magdaleny Bódi przez „papieża” Leona XIV. Podczas gdy struktury posoborowe celebrują tę uroczystość jako „wzbogacenie Kościoła”, faktyczny obraz przedstawia głęboką deformację pojęć świętości i męczeństwa, zgodnie z modernistyczną agendą redukującą wiarę do humanitarnego sentymentalizmu.
