Portal Opoka (6 lutego 2026) publikuje komentarz „ks.” Rafała Hołubowicza do czytań liturgicznych, rzekomo ukazujący „serce rozumne” Salomona jako wzór rozeznania duchowego. Autor sugeruje, iż prawdziwa mądrość polega na „patrzeniu na rzeczywistość oczami Boga”, jednocześnie dokonując subtelnej apologetyki współczesnego kleru i relatywizując pojęcie łaski.
Portal LifeSiteNews opublikował wywiad z Don Davide Pagliaranim, przełożonym generalnym Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (SSPX), zapowiadającym dokonanie niekanonicznych konsekracji biskupich 1 lipca 2026 roku. Pagliarani uzasadnia ten krok „najwyższym prawem zbawienia dusz” i „stanem konieczności” w Kościele, jednocześnie krytykując kierunek posoborowych reform liturgicznych i doktrynalnych.
Udzielanie dyspens na zabawę w piątek jako objaw apostazji posoborowej
Portal blogowy „teologkatolicki” (5 lutego 2026) relacjonuje „pytanie wiernego” dotyczące dopuszczalności udziału w studni…
Portal Tygodnik Powszechny (5 lutego 2026) prezentuje rozmowę Michała Sowińskiego z filozofką Agatą Bielik-Robson, w której poddają analizie współczesne „języki apokalipsy” w kontekście kryzysu liberalnej demokracji i przyspieszenia historycznego. Punktem wyjścia staje się teza, że „problemem nie jest rzeczywistość, tylko struktury sensu” ulegające dekompozycji. W dyskusji przewijają się wątki utraty wspólnego języka, erozji instytucji oraz „powrotu teologicznych schematów w świeckim przebraniu”.
Portal Opoka (5 lutego 2026) relacjonuje przygotowania do tzw. Dnia Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi Wykorzystaniem Seksualnym, ustanowionego na 20 lutego przez współczesną antykościelną strukturę okupującą Watykan. „Delegat KEP ds. ochrony dzieci i młodzieży” Wojciech Polak deklaruje: „Chcemy stanąć przy nich, okazując bliskość”, podczas gdy wspomniana „Fundacja Świętego Józefa KEP” rozdysponowała w 2025 r. 2,5 mln zł na pomoc psychologiczną i prawną. W całej Polsce mają się odbywać modlitewne „akcje solidarnościowe”, w tym nabożeństwa pokutne wzorowane na inicjatywach o. Adama Żaka z 2014 r.
Portal Gość.pl, należący do Instytutu Gość Media – medialnego ramia neo-kościelnych struktur – informuje o planowanej na 15 lutego 2026 r. zbiórce na „pomoc Ukrainie”. Inicjatywa, koordynowana przez K…
Portal Opoka relacjonuje wystawienie XV-wiecznej Biblii Borso d’Este uzurpatorowi Robertowi Prevostowi (pseud. „Leon XIV”), podkreślając, iż wcześniej „księgę oglądali” antypapieże Paweł II, Pius IX i Jan Paweł II. Artykuł z 5 lutego 2026 r. przedstawia ten akt jako wydarzenie o znaczeniu religijnym, podczas gdy w rzeczywistości stanowi on jawną demonstrację teologicznego bankructwa posoborowej sekty.
Portal Opoka relacjonuje audiencję uzurpatora Leona XIV dla Komitetu Organizacyjnego Inicjatywy „Od kryzysu do opieki”, podczas której rzekomy „papież” potępił środki publiczne finansujące aborcje, jednocześnie wskazując na rzekome zaniedbania wobec matek i rodzin. Cytowany artykuł powołuje się na rzekome słowa uzurpatora o potrzebie ochrony praw dzieci, w tym ich prawa do „miłości ojca i matki” oraz integralnego rozwoju.
Portal Vatican News informuje o tzw. papieskiej intencji modlitewnej na luty 2026, w której uzurpator Leon XIV wzywa do modlitwy za dzieci cierpiące na nieuleczalne choroby. „Chciałbym zaprosić was do modlitwy razem ze mną w intencji tego miesiąca: za dzieci z nieuleczalnymi chorobami” – stwierdza w nagraniu wideo przedstawiciel okupujących Watykan struktur.
Portal Vatican News (5 lutego 2026) relacjonuje wizytę „papieża” Leona XIV z „udostępnionym do przejrzenia” oryginałem XV-wiecznej Biblii Borso d’Este, określanej jako „arcydzieło sztuki iluminatorskiej”. Według relacji, uzurpator watykański „dotknął” dwóch woluminów, stając się – jak podkreśla serwis – „czwartym papieżem” po Pawle II, Piusie IX i „Janie Pawle II”, który miał kontakt z tym dziełem. Okazją dla tej ceremonii stał się gest przewodniczącego włoskiego Senatu, który „w dowód wdzięczności” za wizytę „Leona XIV” w parlamencie sprowadził manuskrypt z Modeny. Autor tekstu z zachwytem wymienia techniczne detale dzieła: „cenne i rzadkie materiały, wśród których znajduje się także lazuryt pochodzący z Afganistanu”, nazywając je „absolutnym arcydziełem” i „najpiękniejszą księgą świata”. W całym tym teatrze religijnego uwielbienia dla przedmiotu materialnego nie pada ani jedno słowo o teologicznym znaczeniu Pisma Świętego jako Słowa Bożego.
