Portal LifeSiteNews relacjonuje (23 września 2025) wystąpienie byłego nuncjusza apostolskiego Carlo Marii Viganò w obronie uwięzionego w Niemczech prawnika Reinera Fuellmicha. „Abp” Viganò określił aresztowanie jako przejaw „totalitaryzmu” i wezwał do uwolnienia „ofiary prześladowań”, oskarżając równocześnie Anthony’ego Fauciego, Billa Gatesa, Klausa Schwaba i innych o „największą zbrodnię przeciwko ludzkości”.
Portal EWTN News (23 września 2025) relacjonuje udział tysięcy osób oraz hierarchów posoborowych w marszach „pro-life” w Berlinie i Kolonii. „Biskup” Rudolf Voderholzer z Ratyzbony oraz „biskup pomocniczy” Matthias Heinrich prowadzili pochód w Berlinie, podczas gdy w Kolonii „biskup pomocniczy” Dominik Schwaderlapp odprawiał „Mszę” przed marszem. Przewodniczący Niemieckiej Konferencji „Biskupów” Georg Bätzing przesłał pismo, w którym stwierdził, że życie jest „darzeniem od Boga”. Uczestnicy domagali się prawa do klauzuli sumienia dla farmaceutów, pełnych statystyk aborcyjnych oraz opieki paliatywnej. Wydarzeniu towarzyszył równoległy marsz w Zurychu z udziałem ok. 2000 osób.
Portal Opoka (23 września 2025) promuje książkę „Droga” jako „testament duchowy” nieżyjących już księży Piotra Pawlukiewicza i Krzysztofa Grzywocza. Publikację przedstawia się jako przewodnik ku „pełni życia” poprzez tematykę szczęścia, zaufania, wolności i spotkania z Chrystusem, jednak w duchu całkowicie oderwanym od katolickiej ortodoksji.
Portal Więź (23 września 2025) przedstawia historię Teresy – kobiety rzekomo skrzywdzonej przez duchownego w instytucji charytatywnej, zestawiając jej doświadczenia z traumatycznymi przeżyciami z terenów objętych działaniami wojennymi. Artykuł pomija całkowicie doktrynalne i dyscyplinarne mechanizmy prawdziwego Kościoła katolickiego, redukując problem do psychologicznego studium przypadku w oderwaniu od teologii grzechu i nawrócenia.
Portal „Więź” (23 września 2025) przedstawia esej Karola Grabiasa, który pod pozorem analizy konfliktu „mas i elit” promuje naturalistyczną wizję społeczeństwa, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek łaski i obowiązek poddania narodów pod panowanie Chrystusa Króla. Autor, powołując się na lewicujące teorie José Ortegi y Gasseta, forsuje ideę „wspólnot ukośnych” jako remedium na współczesne podziały, co stanowi jedynie kolejną mutację socjalistycznej utopii.
Portal „Więź” (23 września 2025) prezentuje rozmowę ze współpracującymi z sektą posoborową Moniką Gajdą i „diakonem” Marcinem Gajdą, którzy w imię fałszywie pojętej tolerancji propagują bierną akceptację apostazji dorosłych dzieci przez rzekomo „wierzących” rodziców. „Skoro dorosłe dziecko deklaruje się jako osoba niewierząca, to trzeba je takim właśnie zaakceptować, nie narzucając naszych zasad” – stwierdzają autorzy, całkowicie wypaczając katolickie pojęcie rodzicielskiego obowiązku.
Portal „Więź” (23 września 2025) promuje książkę Doroty Groyeckiej Krwinki. Opowieści o stracie i nadziei, przedstawiając ją jako „akt solidarności” z rodzicami tracącymi dzieci. Tekst Katarzyny Sroczyńskiej gloryfikuje „uniwersalne doświadczenie utraty” pozbawione nadprzyrodzonej perspektywy, redukując cierpienie do terapii przez literaturę. To jawny przykład posoborowego kultu człowieka zastępującego kult Chrystusa Króla.
Portal „Więź” w artykule Sebastiana Adamkiewicza (23 września 2025) prezentuje tzw. renesans słuchowisk w kontekście popularności audiobooków i podcastów, gloryfikując „potęgę wyobraźni stymulowanej przez dźwięk” na przykładzie reakcji słuchaczki zachwyconej „przystojnym” bohaterem. Autor pomija całkowicie transcendentny wymiar sztuki, sprowadzając ją do poziomu czysto zmysłowego doznania.
Portal „Więź” (23 września 2025) przedstawia wywiad z Krzysztofem Czyżewskim, animatorem środowisk kontrkulturowych, promującym ideę „małych centrów świata” jako rzekomej alternatywy dla dominujących struktur społecznych. Autor powołuje się na biblijną metaforę Dawida pokonującego Goliata, sugerując, że współczesne „małe ośrodki” mogą stać się narzędziem przemian cywilizacyjnych. Już w tym założeniu ujawnia się duchowa naiwność i teologiczna ignorancja charakterystyczna dla posoborowego relatywizmu.
Portal LifeSiteNews w materiale *Why Demons Hate Strong Fathers* diagnozuje współczesny kryzys duchowy jako skutek „rozpadu tradycyjnego życia katolickiego”, ataków demonicznych oraz zastąpienia sakramentalnej dyscypliny protestanckimi modelami „emocjonalizmu”. Autorzy słusznie piętnują infiltrację „idei marksistowskich, feministycznych i świeckich” osłabiających ojcostwo, jednak pomijają **fundamentalną przyczynę tej duchowej degrengolady: systematyczne odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla przez posoborową pseudo-hierarchię**.
