Polityka bez Chrystusa Króla: Krytyka modernistycznej narracji w sprawie Ukrainy
„Nie akceptuję narracji o »zmęczeniu wojną«. Zmęczony może być człowiek w Kijowie, który czwarty rok żyje w strachu …
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje wydarzenie w sosnowieckiej kurii, gdzie pod pretekstem troski o „osoby skrzywdzone w Kościele” zorganizowano spotkanie pełne modernistycznych praktyk i teologicznych niejednoznaczności. Inicjatywa „biskupa” Artura Ważnego – uzurpatora w posoborowej strukturze – stanowi klasyczny przykład redukcji misji Kościoła do psychologizującej grupy wsparcia, całkowicie oderwanej od nadprzyrodzonego celu zbawienia dusz.
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje decyzję komisji dyscyplinarnej przy Wojewodzie Pomorskim, która uchyliła zawieszenie nauczycielki ze Szkoły Podstawowej w Kielnie, oskarżonej o zdjęcie krzyża z sali lekcyjnej i wyrzucenie go do kosza. „Komisja uznała, że nie zaistniały przesłanki do zawieszenia nauczycielki” – czytamy, powołując się na rzekomy brak formalnych podstaw w Karcie Nauczyciela.
„Arcybiskup” w spódnicy: anglikański karnawał apostazji
Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje objęcie urzędu przez Sarę Mullally jako „arcybiskupa Canterbury” – pierwszą kobietę w historii zaj…
„Z Bożą pomocą i z waszą troską próbujemy podołać tej sytuacji. Jest to dla nas trudne doświadczenie, ale też pokazujące, kto jest naszym przyjacielem” – czytamy w relacji portalu eKAI (29 stycznia 20…
Portal Gość Niedzielny (28 stycznia 2026) relacjonuje ciąg dalszy skandalicznego incydentu w szkole podstawowej w Kielnie, gdzie nauczycielka po wyrzuceniu przedmiotu w kształcie krzyża do kosza otrzymała początkowo zawieszenie, by następnie – po decyzji komisji dyscyplinarnej przy wojewodzie pomorskim – powrócić do pracy. Artykuł przedstawia zdarzenie jako „sprawę po ujawnieniu, że podczas zajęć w szkole w Kielnie został wrzucony do kosza na śmieci przedmiot w kształcie krzyża, użyty wcześniej podczas zabawy halloweenowej przez jedną z uczennic”, pomijając zasadniczy wymiar świętokradztwa i systematyczną destrukcję sacrum w instytucjach publicznych.
Portal Gość Niedzielny (28 stycznia 2026) informuje o czterech inicjatywach wielkopostnych funkcjonujących pod wspólnym szyldem „Wielkopostnej Czwórki”. W skład przedsięwzięć wchodzą: Jałmużna Wielkopostna Caritas Polska, Misjonarz na Post, Ekstremalna Droga Krzyżowa oraz Zdrapka Wielkopostna. Według relacji, inicjatywy mają „uzupełniać” trzy filary Wielkiego Postu – modlitwę, post i jałmużnę – wpisując się jednocześnie w program „Uczniowie-Misjonarze”, który rzekomo kontynuuje „procesy synodalne”. Ks. Leszek Gęsiak SJ, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski, stwierdził, że „każdy uczeń Chrystusa jest jednocześnie misjonarzem”, podkreślając „odpowiedzialność za Kościół, którym jesteśmy żywą częścią”.
Portal Gość Niedzielny (28 stycznia 2026) relacjonuje ceremonię wręczenia Nagrody „Przyjaciel Życia” organizowanej przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. Laureatami zostali dr inż. Adam Kisiel – współzałożyciel Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci – oraz małżeństwo Agnieszki i Macieja Tomickich, rodziców niepełnosprawnej Jagody. Choć inicjatywy te zdają się promować szlachetne cele, osadzone są w posoborowym paradygmacie redukującym świętość życia do horyzontalnego humanitaryzmu.
Portal LifeSiteNews (28 stycznia 2026) relacjonuje rzekome dwa cudowne uzdrowienia przypisywane wstawiennictwu „świętego” Szarbela Makhloufa – maronickiego zakonnika z XIX wieku. Artykuł opisuje przypadki amerykańskiej prawniczki Georgianne Walker oraz Libanki Rashy Charbel, które doznały nagłego ozdrowienia po użyciu oleju „poświęconego” przy grobie „świętego” w Annaya. Autor podkreśla liczbę „ponad 30 000 cudów” przypisywanych tej postaci, cytując przy okazji słowa „papieża” Leona XIV z jego wizyty w Libanie.
Portal LifeSiteNews (28 stycznia 2026) relacjonuje zapowiedź wydania książki "2050" przez Roberta Saraha, byłego prefekta modernistycznej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. Pseudokardynał, współpracujący z dziennikarzem Nicolasem Diatem, deklaruje rzekome "powody do nadziei" dla sekty posoborowej, jednocześnie przyznając się do lęków o "utratę wiary" w obliczu narastającego kryzysu doktrynalnego.
