Posoborowie

Posoborowie, Wyróżnione

Znak Jonasza jako herezja? Kard. Ryś redukuje zmartwychwstanie do moralizowania

Kard. Grzegorz Ryś, metropolita krakowski, podczas Mszy św. w 190. rocznicę powstania Zgromadzenia Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa, zredukował dogmat zmartwychwstania do moralnego przykładu i „znaku” pozbawionego nadprzyrodzonej istoty. Mówiąc o „znaku Jonasza”, kardynał stwierdził: „Nie ma innego charyzmatu dla zmartwychwstańców, niż pokazywać co to znaczy zmartwychwstanie”, a następnie zinterpretował je jako „wejście w życie wieczne” poprzez przykład Jonasza, który „musi umrzeć i zacząć życie od nowa”, aby głosić miłosierdzie Boga. Ryś podkreślił, że „wiara rodzi się ze słuchania Słowa”, a nie z cudów, sugerując, że poszukiwanie Boga w cudach jest bezcelowe. Homilia, choć nawiązująca do biblijnych tekstów, całkowicie pomija dogmatyczny wymiar zmartwychwstania Chrystusa jako historycznego, fizycznego zdarzenia, fundamentu wiary katolickiej, oraz redukuje je do subiektywnego doświadczenia moralnego i duchowego „znaku”.

Posoborowie

Eucharystyczny pokój bez Chrystusa Króla

KONFERENCJA EPISKOPATÓW EUROPY (CCEE), struktura posoborowa zrzeszająca episkopaty krajów Europy, ogłosiła inicjatywę „Łańcuch Eucharystyczny” na czas Wielkiego Postu 2026. Inicjatywa przewiduje codzienne sprawowanie Mszy św. w intencji pokoju na Ukrainie, w Ziemi Świętej i na całym świecie, z prośbą o „pokój rozbrojony i rozbrajający”, zgodnie z wezwaniem papieża Leona XIV. W Polsce Msza w tej intencji ma być sprawowana 17 marca. CCEE podkreśla, że Łańcuch ma być „doświadczeniem komunii oraz widzialnym znakiem nadziei dla całego kontynentu europejskiego”, powołując się na zachętę Ojca Świętego: „Otwórzmy się na pokój! Przyjmijmy go i uznajmy, zamiast uważać go za coś odległego i niemożliwego. Pokój, zanim stanie się celem, jest obecnością i drogą”.

Świat

Adopcje międzynarodowe: humanitaryzm bez Chrystusa Króla?

Portal EWTN News (16 lutego 2026) informuje, że amerykańscy ustawodawcy z obu partii – senatorzy Kevin Cramer i Amy Klobuchar oraz przedstawiciele Robert Aderholt i Danny Davis – naciskają na administrację Trumpa, by przywróciła wyjątki dla wiz adopcyjnych, zawieszone w grudniu 2025 r. w ramach ogólnych ograniczeń podróży. Artykuł podkreśla, że proces adopcji międzynarodowych jest długi, skomplikowany i podlega zmianom politycznym, a jego zawieszenie wprowadza niepewność dla dzieci i rodzin adoptujących. Wspomniane są katolickie organizacje charytatywne, takie jak Commonwealth Catholic Charities z Wirginii, które pełnią rolę pośredników. Jednakże, w swej perspektywie, artykuł promuje humanitaryzm pozbawiony Chrystusa Króla, milcząc o kluczowych problemach moralnych współczesnych adopcji, takich jak adopcja przez pary jednopłciowe, oraz o konieczności podporządkowania wszystkich spraw prawu Bożemu.

Posoborowie

Kulturowy naturalizm w służbie sekty

Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wywiad z Grzegorzem Jankowiczem, dyrektorem Instytutu Książki, na temat zmian w systemie dotacji czasopism przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego po 2024 roku. Artykuł przedstawia nowe procedury jako usprawnienie merytoryczne i przejrzyste, oddzielające ocenę ekspercką od decyzji politycznych. Pomija zaś fundamentalne pytanie o ostateczny cel kultury i jej podporządkowanie prawu Bożemu, ujawniając głęboki sekularny i modernistyczny światopogląd, który jest sprzeczny z niezmienną nauką Kościoła katolickiego.

Uroczysta sala kongregacyjna w Piekarach Śląskich podczas konferencji posoborowej o powołaniach z perspektywy psychologii rodzinnej.
Posoborowie

Kongregacja w służbie sekty: jak posoborowie zniekształcają duszpasterstwo powołań

Portal Episkopat.pl (15 lutego 2026) informuje o zakończeniu Krajowej Kongregacji Duszpasterstwa Powołań w Piekarach Śląskich, wydarzeniu zorganizowanym przez strukturę posoborową pod przewodnictwem abp. Andrzeja Przybylskiego i biskupów pomocniczych. Spotkanie skupiło się na „problematyce rodzinnej w świetle powołań”, z udziałem psychologów i „duchownych”, promując podejście oparte na „odwadze w rozeznawaniu” i „systematycznej pracy nad wspieraniem powołanych”. Brak jest jakiejkolwiek wzmianki o łasce, sakramentach, czy niezbędnym warunku prawdziwego powołania – przynależności do jedynego, katolickiego Kościoła, a nie sekty posoborowej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.