Posoborowie

Rewerentne wnętrze katolickiego kościoła z księdzem przy ołtarzu, symbolizujące duchową czystość i tradycję katolicką
Polska

Seminarium o zwrocie dóbr kultury Niemcom: symptom posoborowej kapitulacji

Portal Opoka informuje o planowanym przez Krzysztofa Ruchniewicza, dyrektora Instytutu Pileckiego, rządowym seminarium na temat zwrotu przez Polskę dóbr kultury do innych państw, w tym do Niemiec. W tle padają wzmianki o niemieckich roszczeniach do „Berlinki” w Bibliotece Jagiellońskiej i o licznych, wciąż niewróconych do Polski dziełach sztuki zrabowanych podczas II wojny światowej (np. „Portret młodzieńca” Rafaela). Tekst sygnalizuje też kontrowersje związane z pominięciem nazwiska por. Maksymiliana Schnepfa na wystawie o Obławie Augustowskiej i ogólny kryzys kierownictwa Instytutu Pileckiego. Konkluzja jest cicha i asekuracyjna: to „kontrowersje”, „potrzeba” instytutu i „blokowanie misji”. Tymczasem sednem jest akceptacja logiki rezygnacji z dobra wspólnego państwa i narodu na rzecz dialogu z bezprawiem – to znamię mentalności, która karmi się posoborowym kultem człowieka, a nie królowaniem Chrystusa.

Duchowny starszy mężczyzna modli się w kościele przy prostym ołtarzu z krucyfiksem, wyraz głębokiej wiary i pokory.
Świat

Humanitarny naturalizm bez Boga: Sudan jako oskarżenie wobec posoborowej mentalności

Cytowany artykuł relacjonuje konflikt domowy w Sudanie od 2023 roku: dziesiątki tysięcy zabitych, miliony przesiedlonych, epidemie (cholera), głód i rozpad struktur państwowych. Wskazuje na starcie armii z RSF, ingerencje regionalne, nielegalny handel złotem, a także stanowisko Unii Afrykańskiej przeciw pararegulacjom politycznym RSF. Całość konkluduje wezwaniami do nienadawania legitymacji równoległemu rządowi oraz do rozmów pokojowych, umiejscawiając dramat Sudanu w kategoriach „praw człowieka”, „prawa międzynarodowego” i mechanizmów „dialogu”. Jednocześnie artykuł milczy o porządku nadprzyrodzonym, grzechu, sprawiedliwości Bożej, konieczności panowania Chrystusa Króla i realnych środkach łaski, co czyni go przykładem skrajnego naturalizmu i bezsilnego moralizmu biurokratycznych instytucji.

Reverentna scena katolicka w tradycyjnej polskiej świątyni, z ołtarzem, kapłanami i świecami, oddająca atmosferę głębokiej wiary i kultu Chrystusa Króla
Kurialiści

Polskość bez Chrystusa Króla: misja w Bremie jako model asymilacji do posoborowej bylejakości

Portal katholisch.de przedstawia historię i bieżącą działalność Polskiej Misji „Katolickiej” w Bremie: liturgie w języku polskim, kultywowanie „tradycji”, zaangażowanie rodzin, „szkołę sobotnią” oraz harmoniczną współpracę z niemiecką parafią terytorialną. Akcent pada na integrację kulturową, dwujęzyczne obchody i „poczucie wspólnoty z lokalnym Kościołem”. Zasadniczy przekaz: język, zwyczaj i partycypacja instytucjonalna równa się żywa wiara. Oskarżenie jest oczywiste: ta narracja pomija nadprzyrodzoność, redukując religię do etno-kulturalnego klubu i posoborowej socjologii.

Biskup w tradycyjnych szatach katolickich modli się przy łóżku młodego pacjenta w szpitalu, symbolizując wiarę i troskę Kościoła.
Posoborowie

Humanitarny spektakl na oddziale onkologicznym. Gdzie jest dogmat, gdzie Kościół?

Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej informuje o wieczornej wizycie „papieża” Leona XIV w szpitalu Bambino Gesù, gdzie przebywa w stanie krytycznym piętnastoletni Ignacio Gonzálvez z Murcji, uczestnik Jubileuszu Młodzieży. Relacjonowane są słowa „papieża” skierowane do rodziny: „Jesteśmy stworzeni dla Nieba”, wezwanie do modlitwy, zapewnienia o empatii i błogosławieństwo dla pacjentów i personelu. Cytowany jest ojciec chłopca, który mówi, iż usłyszeli od „papieża” o woli Bożej i życiu wiecznym. Całość ujęta jest w tonie reportersko-sentymentalnym, z naciskiem na wzruszenie, empatię i wspólnotową modlitwę „jubileuszową”. Jednocześnie milczy się o sakramentach, o konieczności łaski uświęcającej, o pokucie, o realnych warunkach zbawienia i o dogmatycznych fundamentach nadziei chrześcijańskiej. To milczenie jest oskarżeniem zasadniczym.

Młodzi ludzie modlący się podczas katolickiej mszy na zewnątrz w Medziugoriu, z duchownym w tradycyjnym stroju, oddający atmosferę głębokiej wiary i modlitwy.
Posoborowie

Medziugorie i „Festiwal Młodych”: triumf emocji nad wiarą katolicką

Portal eKAI relacjonuje inaugurację 36. „Festiwalu Młodych” w Medziugoriu (4 sierpnia), z udziałem dziesiątek tysięcy młodych z 71 krajów. „Mszę” otwarcia celebrował abp Francis Assisi Chullikatt, a „orędzie ‘papieża’ Leona XIV” odczytał abp Aldo Cavalli, wizytator dla parafii Medziugorie. Przekaz koncentruje się na haśle: „Pójdziemy do domu Pańskiego” (Ps 122,1), na idei wspólnoty różnojęzycznej i zachęcie do „powołań”, splecionych z emocjonalną retoryką o „domu”, „nadziei” i „języku wiary”. Pojawia się także wątek „Roku Jubileuszowego 2025” oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Kontekst milczy jednak o prawomocności objawień, o obowiązku odrzucenia fałszu, o potępieniu błędów doktrynalnych i o warunkach łaski: jest to spektakl religijnego sentymentalizmu, który przykrywa synkretyczny kult Medziugoria – miejsca o podejrzanych „objawieniach” – i banalizuje sakrum.

Reverentny katolicki kapłan modlący się przed krzyżem w tradycyjnej świątyni, symbol wiary i pokory
Posoborowie

Hiroszima jako pretekst: humanitarny pacyfizm zamiast królowania Chrystusa

Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedź Roberta Prevosta („papieża” Leona XIV) z okazji 80. rocznicy bombardowania Hiroszimy. W przesłaniu do „biskupa” Alexisa M. Shirahamy potępia broń nuklearną jako „obrażającą wspólną ludzką godność” i wzywa do „odrzucenia złudnego poczucia bezpieczeństwa opartego na wzajemnym gwarantowaniu zniszczenia”, zastępując je „globalną etyką sprawiedliwości, braterstwa i dobra wspólnego”, konkludując pochwałą „pokoju bezbronnego i rozbrajającego”. Artykuł milczy o królowaniu Chrystusa, grzechu, łasce, nawróceniu i karze Bożej, redukując pokój do programu naturalistycznego humanitaryzmu – i to jest jego zasadnicza teza: pokój bez Chrystusa i Jego prawa jest karykaturą pokoju, a kult „ludzkiej godności” bez odniesienia do Boga to idolatria człowieka.

Tradycyjny katolicki kapłan w liturgicznych szatach, trzymający krucyfiks w sakralnym wnętrzu kościoła, wyraz powagi i wiary, pod światłem witraży, symboliczny obraz katolickiej pobożności.
Posoborowie

Cyberoszustwo jako lustro posoborowej bezsilności: sprawa „kard.” Pizzaballi

Portal eKAI informuje o ostrzeżeniu Łacińskiego Patriarchatu Jerozolimy przed fałszywymi e-mailami, rozsyłanymi rzekomo w imieniu „kard.” Pierbattisty Pizzaballi. Patriarchat wskazuje, że adres „cardinal.pizzaballa@gmail.com” należy do hakera i przestrzega, by nie odpowiadać, nie klikać linków i nie podawać danych. Towarzyszy temu marketingowa wstawka prosząca o wsparcie finansowe portalu. Ten drobny komunikat, na pierwszy rzut oka banalny, odsłania jednak głębszą chorobę: redukcję życia Kościoła do biurowych komunikatów, procedur bezpieczeństwa i medialnego autopromowania – przy zupełnym milczeniu o stanie łaski, grzechu, sakramentach i władzy kluczy.

Rewerentny obraz pielgrzymów modlących się przed Matką Boską na Jasnej Górze, w tradycyjnych strojach, spokojna atmosfera, wyraz wiary i duchowości
Kurialiści

Pielgrzymowanie bez nawrócenia: naturalistyczna celebracja na Jasnej Górze

Biuro Prasowe JasnaGóraNews relacjonuje przybycie 43. Pieszej Pielgrzymki Archidiecezji Gnieźnieńskiej na Jasną Górę w święto Przemienienia Pańskiego. Ponad 1200 uczestników, w grupach „kolorowych”, „promienistych” oraz rowerowych, zostało powitanych przez abp. Wojciecha Polaka. Prymas akcentuje hasło „Pielgrzymi Nadziei”, wzywa do patrzenia na Jezusa i na Marję jako „przewodniczkę” oraz przedstawia Jasną Górę jako „latarnię morską”. W relacji podkreśla się „świadectwo wiary i nadziei” pielgrzymów, włączenie władz samorządowych, symbolikę cząstek krzyża i kulminację w „Eucharystii” w bazylice jasnogórskiej pod przewodnictwem bpa Radosława Orchowicza. Znamienne jest całkowite przemilczenie wymogu stanu łaski uświęcającej, spowiedzi w sensie katolickim, konieczności pokuty i odcięcia od posoborowych nadużyć liturgicznych: to pielgrzymowanie bez wezwania do nawrócenia, bez dogmatu, bez Krzyża jako ofiary przebłagalnej.

Realistyczne zdjęcie katolickiej procesji z kapłanem podczas rocznicy św. Maksymiliana Kolbego pod bramą Auschwitz, wierni w modlitwie, ukazujące głębię wiary i ofiary.
Kurialiści

Kolbe instrumentalizowany: rocznica, procesje i milczenie o łasce

Portal eKAI informuje o planowanych na 14 sierpnia 2025 uroczystościach w Oświęcimiu ku czci „św.” Maksymiliana Marji Kolbego: poranne nabożeństwa w Oświęcimiu i Harmężach, procesje do terenu byłego KL Auschwitz, wspólne przejście pod bramą „Arbeit macht frei”, złożenie kwiatów pod Ścianą Śmierci oraz centralna „Eucharystia” przy Bloku 11 pod przewodnictwem Kazimierza Górnego i z homilią Romana Pindla. Relacja przypomina fakty męczeństwa o. Maksymiliana oraz daty posoborowych beatyfikacji i kanonizacji. Konkluzja portalu to pastoralna zachęta do udziału i „błogosławieństwo” bielskiego „biskupa”. Oto clou skandalu: uroczystość sprowadzono do sentymentalnego rytuału pod egidą posoborowej struktury, bez jednego słowa o stanie łaski, ofierze Mszy jako przebłagalnej, konieczności pokuty i królowaniu Chrystusa nad narodami.

Rekolekcjonista modlący się przed krucyfiksem w tradycyjnym kościele, symbolicznie ukazujący duchową opiekę i nadzieję w trudnych czasach.
Posoborowie

Głód, propaganda i milczenie o Bogu: naturalistyczna ślepota wokół Strefy Gazy

Portal Opoka relacjonuje wpis z serwisu wp.pl: Marek Magierowski opisuje reakcje izraelskich władz na oskarżenia o wywołanie głodu w Strefie Gazy, w tym wypowiedzi Benjamina Netanjahu, który mówi: „To bezczelne łgarstwo” w odpowiedzi na zarzuty, że Izrael głodzi palestyńskie dzieci. Autor przytacza sygnały ONZ, Caritas i Pomocy Kościołowi w Potrzebie o katastrofie humanitarnej, cytuje skrajnie nieludzkie słowa rabina Ronena Szaulowa: „Każde dziecko w Strefie Gazy powinno umrzeć z głodu”, oraz wskazuje na niepokojące nastawienie części izraelskiej opinii publicznej. Całość utrzymana jest w tonie polityczno-medialnej debaty o antysemityzmie, „narracjach” i PR, przy niemal całkowitym przemilczeniu porządku nadprzyrodzonego, prawa Bożego i sądu Bożego nad zbrodniami.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.