Posoborowie – Strona 798 – Ethos Catholicus

Fotografia tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z kapłanem modlącym się przy ołtarzu, ukazująca duchową powagę i wiarę.

Kult popularności zamiast Królestwa Chrystusa: francuski sondaż jako katechizm apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł informuje, że we Francji 86% społeczeństwa pozytywnie ocenia pierwsze trzy miesiące pontyfikatu Leona XIV, „prawie wszyscy” praktykujący katolicy, większość niewierzących i wyznawców innych religii, a 73% respondentów chce, by jego „najważniejszą misją” był pokój na świecie; jedynie 13% oczekuje promowania katolicyzmu i tyle samo – przypominania społecznej nauki Kościoła. Podkreślono też „dyskrecję” i brak spontanicznych gestów jako zaletę stylu urzędującego „papieża”. Konkluzja jest oczywista: zamiast głoszenia królowania Chrystusa, promuje się medialnie akceptowalny humanitaryzm, który mierzy „misję” następcy Piotra sondażem opinii publicznej, a nie nakazem Chrystusa: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody. To nie raport o Kościele – to sprawozdanie z triumfu naturalizmu.

Zdjęcie młodych ludzi modlących się w tradycyjnej katolickiej kaplicy, ukazujące duchowe skupienie i wierność nauczaniu Kościoła

Posoborowie

Medziugorie, „język wiary” i algorytmy: katechizacja bez łaski i bez Kościoła

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje przesłanie „papieża” Leona XIV skierowane do młodzieży zebranej na 36. Festiwalu Młodzieży w Medziugoriu (Bośnia i Hercegowina) z 4 sierpnia 2025 r. Przemówienie akcentuje „wspólnotowe przeżywanie wiary”, zachęca do „prawdziwych spotkań” ponad wirtualnością, stawia za wzór Marję w nawiedzeniu św. Elżbiety, mówi o „języku wiary” ponad barierami kulturowymi oraz zaprasza młodych do rozważenia „powołania” do życia konsekrowanego lub „kapłaństwa”. Zasadniczą osią jest pochwała doświadczenia wspólnotowego, spontanicznego „rozpalania serc” i rzekomej pracy Ducha Świętego w zgromadzeniu wokół medziugorskiego wydarzenia – miejsca o nieuznanych i od dawna podejrzanych „objawieniach”. Konkluzja jest druzgocąca: to program emocjonalnej socjalizacji w posoborowym kulcie człowieka, maskowany słowami o Bogu i „Kościele”, przy milczeniu o łasce uświęcającej, o prawdziwej Ofierze Mszy i o jedynej drodze zbawienia w jedynym Kościele Chrystusa.

Reverent scene w kościele katolickim z kapłanem trzymającym krucyfiks, delikatne oświetlenie świecami, ukazujące duchową głębię i wiarę.

Świat

Wojna bez Boga: naturalistyczny bełkot o „zawieszeniu broni” i sankcjach

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o wywiadzie z ambasadorem USA przy NATO Matthewem Whitakerem, który w telewizji Newsmax komentuje zamiary administracji prezydenta Donalda Trumpa wobec Rosji: sankcje na eksport ropy i gazu, „ultimatum” dla Władimira Putina przekazane przez wysłannika Steve’a Witkoffa oraz dążenie do natychmiastowego „zawieszenia broni” i „powstrzymania zabijania”. Whitaker, używając wobec Putina określeń „chory, pokręcony i nielogiczny”, podkreśla, że celem jest zakończenie wojny dzięki dyplomacji, przy równoległej koordynacji przez USA dostaw „najnowocześniejszej broni” dla sojuszników i frontu ukraińskiego. Tekst przemilcza jakiekolwiek odniesienie do Praw Bożych, do społecznego Królowania Chrystusa, do moralnych warunków pokoju, redukując całość do gry sankcji, ceł i militarnego handlu – to manifest naturalizmu i politycznego cynizmu.

Mężczyzna modli się przed figurą Matki Bożej w tradycyjnej katolickiej świątyni, symbol pokory i wiary, w spokojnej, duchowej atmosferze.

Posoborowie

Psychologizacja Ewangelii i formalny fideizm: symptom apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł „Boska perspektywa” opublikowany na portalu Opoka (publikacja 04.08.2025) komentuje dialog Pana Jezusa ze św. Piotrem: najpierw wyznanie wiary Piotra i pochwała, następnie nagana „Zejdź Mi z oczu, szatanie!”. Autor streszcza perykopę jako lekcję „rozeznawania woli Bożej”, akcentuje „prawdziwą wolność” rozumianą jako uległość subiektywnemu prowadzeniu i zachęca, by stawać przed Bogiem „jak dzieci: bez uprzedzeń i bez narzucania Mu scenariuszy”. Konkluzją jest moralizatorska zachęta do zaufania, bez jednego słowa o ofierze Krzyża, łasce uświęcającej, konieczności wyznania wiary katolickiej i posłuszeństwa niezmiennym dogmatom. To nie jest wykład wiary: to naturalistyczna psychologizacja i programowa amputacja nadprzyrodzoności.

Rewersyjny obraz katolickiego kapłana i żołnierzy w modlitwie przy ołtarzu z krucyfiksem, symbolizujący obronę życia i wiarę w tradycyjnym stylu

Posoborowie

Militarny pro-life w retoryce posoborowej. Życie bez łaski to program śmierci

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o decyzji Departamentu Spraw Weteranów USA z 1 sierpnia o uchyleniu przepisu z 2022 r., który dopuszczał finansowanie aborcji w strukturach wojskowych; relacjonuje entuzjastyczną reakcję abp. Timothy’ego P. Broglio, zwierzchnika Ordynariatu Polowego USA, oraz przedstawia syntetycznie historię katolickiej jurysdykcji wojskowej w Stanach Zjednoczonych, kończąc odnośnikami do oficjalnej strony ordynariatu. Punkt ciężkości to pochwała zakazu aborcji w ramach VA i afirmacja roli kapelanów w armii. Już sam ton sugeruje, że wystarczy antyaborcyjne posunięcie państwa, aby mówić o „obronie życia” – podczas gdy milczenie o łasce, sakramentach i społecznej królewskości Chrystusa zdradza naturalistyczne zawężenie, w którym „życie” sprowadza się do biologii, a nie do porządku nadprzyrodzonego i panowania Praw Bożych nad państwem i armią.

Sposób katolicki, modlitewne zgromadzenie w tradycyjnej świątyni, z kapłanami i wiernymi modlącymi się przy krzyżu, podkreślające wierność i duchową siłę Kościoła.

Posoborowie

Bejrut: łzy humanitaryzmu zamiast królowania Chrystusa. Sedno apostazji

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje czuwanie „modlitewne” w Bejrucie w piątą rocznicę wybuchu w porcie (4 sierpnia 2020), z udziałem rodzin ofiar, rannych i „duchowieństwa”. Wspomina o odczytaniu przesłania „papieża” Leona XIV przez abp. Paolo Borgię: „Śmierć nie ma i nigdy nie będzie miała ostatniego słowa”, zapewnieniach o „bliskości”, wezwaniu do „sprawiedliwości i prawdy”, wpisaniu zrujnowanego silosu na listę zabytków, a także o „nadziei” na postęp w śledztwie, „zawieszeniu broni” i aspiracjach młodzieży do „godnego życia” w ojczyźnie. Całość utrzymana jest w tonie psychologicznej empatii, polityczno-społecznej troski i medialnego humanitaryzmu. Oto istota problemu: zamiast katolickiej soteriologii i królowania Chrystusa – pastoralny sentymentalizm oraz naturalistyczny program „praw człowieka”, publicznie celebrujący bezkrólewie nadprzyrodzone.

Kardynał w tradycyjnych szatach katolickich w kościele, trzymający krucyfiks, wyraz skupienia i pokory, symbolizujący duchową siłę i wiarę w obliczu światowych konfliktów.

Świat

Militarna pycha zamiast pokoju: „pokój przez siłę” jako dogmat świeckiej religii

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedzi Andrija Jermaka, szefa kancelarii prezydenta Ukrainy, który afirmuje logikę „pokoju przez siłę” po rozmieszczeniu przez USA okrętów podwodnych bliżej Rosji. Zacytowano też Donalda Trumpa, który wskazuje na demonstrację siły w odpowiedzi na groźby nuklearne Dmitrija Miedwiediewa. Całość przesycona jest naturalistyczną wiarą w geopolityczne zastraszanie jako środek „utrzymania pokoju”, przy zupełnym milczeniu o prawie Bożym, grzechu, nawróceniu i panowaniu Chrystusa Króla. To nie jest troska o pokój, lecz apoteoza świeckiej przemocy ubranej w retorykę bezpieczeństwa.

Kapłan w tradycyjnym stroju katolickim przed ołtarzem w kościele, wyraz pokory i głębi wiary.

Kurialiści

Neokatechumenalna „nowa ewangelizacja” jako rozbicie wiary: kult emocji zamiast panowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wydarzenia tzw. Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, ze szczególnym akcentem na spotkanie wspólnot Drogi Neokatechumenalnej: pielgrzymkę przez Drzwi Święte, popołudniowy zjazd na Tor Vergata, „Liturgię Słowa” z „wołaniem” do powołań oraz świadectwa młodych z Poznania (Joanna i Zenon Kmieciak), którzy mówią o „nadziei”, „wartościach” i „świadectwie”. Relacjonowane treści sprowadzają chrześcijaństwo do psychologicznej motywacji, wspólnotowego samopotwierdzania i antropocentrycznych sloganów, konsekwentnie przemilczając łaskę, ofiarniczy charakter Mszy, grzech, pokutę, nawrócenie i królowanie Chrystusa nad społeczeństwami. W ten sposób ukazują model religii, który nie jest katolicki.

Religijne scena katolicka z kapłanem, modlitwą, w tle libańskie góry i witraże kościelne, ukazujące głębię wiary i pobożności.

Posoborowie

Liban jako tło dla litanii frazesów: retoryka „papieża” Leona XIV zamiast katolickiej doktryny

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Vatican News informuje o przesłaniu podpisanym przez Pietro Parolina i odczytanym w Bejrucie przez Paola Borgię, w którym zapewniono, że „Leon XIV” modli się za Libańczyków w 5. rocznicę wybuchu w porcie. Podkreślono „bliskość”, „współczucie”, „nadzieję”, obraz cedrów kierujących się ku niebu, oraz przywołano perykopę o Łazarzu jako źródło pociechy. Zawarto również pochwałę lokalnych „biskupów” i duchowieństwa za „bycie blisko ludu”. Tekst kończy się ogólnym błogosławieństwem i zawierzeniem „Matce Bożej i św. Szarbelowi”. Jednocześnie całkowicie pominięto sprawy zasadnicze: panowanie Chrystusa Króla nad narodami, moralny wymiar publicznej władzy, konieczność nawrócenia i naprawienia porządku społecznego wedle prawa Bożego oraz sprawiedliwości karnej. Zamiast katolickiej nauki — zbanalizowana, emocjonalna narracja, która cementuje posoborowy naturalizm.

Ultradźwiękowe zdjęcie płodu w łonie matki z wyrazem mimicznym, symbolizujące cierpienie nienarodzonych, w duchu katolickiej refleksji i szacunku dla życia.

Polska

Krzyk nienarodzonego: dowód bólu, a milczenie o grzechu – posoborowy humanitaryzm bez Chrystusa

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o brazylijskim badaniu ultrasonograficznym (2021), w którym u płodów w 28–34 tygodniu ciąży zarejestrowano wyraźne reakcje mimiczne na bodziec bólowy (zastrzyk znieczulający przed operacją wewnątrzmaciczną). Autor relacji przytacza metodologię (NFCS, skala Fetal-7) i wskazuje jednoznaczne różnice między grupą bólową a kontrolnymi, konkludując, że aborcja wiąże się z niewyobrażalnym cierpieniem dziecka, nazwanym torturą. Zakończenie piętnuje praktykę dosercowych iniekcji trucizny (np. chlorek potasu) i nazywa aborcję zbrodnią. Mimo słusznego potępienia zabójstwa, tekst tonie w naturalistycznym humanitaryzmie, przemilczając nadprzyrodzony porządek łaski, grzech śmiertelny i prawo Chrystusa Króla – i właśnie to milczenie ujawnia jego duchową bezsilność.