Portal Opoka relacjonuje wydarzenie pod hasłem „Dość tego” w Sztokholmie, w którym uczestniczyli przedstawiciele szwedzkich struktur władzy, w tym królowa Sylwia oraz modernistyczny „kardynał” Anders Arborelius. Inicjatywa ma rzekomo zwalczać przemoc gangów i strzelaniny wśród młodzieży, opierając się na czysto naturalistycznych metodach.
Portal Gość Niedzielny informuje o zamknięciu 585 szkół w Polsce z powodu silnych mrozów osiągających temperaturę -17°C, podając szczegółowe dane regionalne i procedury ministerialne dotyczące zawieszania zajęć. W publikacji szczegółowo omówiono przepisy prawne umożliwiające dyrektorom przejście na nauczanie zdalne, przy równoczesnym milczeniu w kwestii duchowych i moralnych konsekwencji tych decyzji dla formacji młodego pokolenia.
Portal EWTN News (3 lutego 2026) informuje o nominacji „biskupa” Stanislava Přibyła na „arcybiskupa” Pragi przez uzurpatora Leona XIV. Komentowany tekst przedstawia go jako „rzecznika pojednania” czesko-niemieckiego i „przeciwnika polaryzacji”, podkreślając jego zaangażowanie w proces synodalny oraz deklarowany przez niego „rok pojednania” w związku z wysiedleniami Niemców sudeckich po II wojnie światowej. Już w pierwszym akapicie ujawnia się kluczowy problem: redukcja misji Kościoła do roli mediatora w świeckich konfliktach historycznych, przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonego celu – zbawienia dusz.
„Chrystus jest ponad wszystkimi bańkami i grupami interesu, i tylko w Nim możemy być prawdziwie jedno” – miał stwierdzić „biskup” Přibyl, rzekomo nawiązując do dewizy uzurpatora Leona XIV „In illo uno unum”.
Portal Vatican News relacjonuje wydarzenie pod hasłem „Dość tego”, zgromadzające królową Sylwię, „kardynała” Andersa Arboreliusa oraz szwedzką elitę w walce z przestępczością gangów. Organizatorzy deklarują stworzenie „szerokiego ruchu społecznego” przeciwko przemocy, szczególnie wobec dzieci, jednak cała inicjatywa stanowi jedynie świecką parodę prawdziwej misji Kościoła.
Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) zachwala organizowany w Nowohuckim Centrum Kultury festiwal teatralny dla dzieci, przedstawiając go jako niewinną „podróż do krainy wyobraźni”. Pod płaszczykiem rozrywki kryje się jednak systematyczne odciąganie młodych dusz od katolickich wartości, co stanowi jawny przejaw kulturowej apostazji charakterystycznej dla posoborowych struktur.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) przedstawia powieść Kateřiny Tučkovej „Bílá Voda” jako heroiczną opowieść o „Kościołach Milczących” w komunistycznej Czechosłowacji. Książka gloryfikuje niekanoniczne święcenia kobiet dokonane przez biskupa Feliksa Marii Davídka oraz przedstawia posoborową wizję „odnowy” poprzez łamanie dyscypliny kościelnej. Autorka portalu Tomasz Maćkowiak bezkrytycznie powtarza tezę o rzekomym „duchowym odrodzeniu” w podziemiu, pomijając doktrynalne bankructwo całego przedsięwzięcia.
Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) przedstawia analizę zaniku więzi sąsiedzkich w Polsce, przypisując to zjawisko „indywidualizmowi”, „brakowi czasu” i „nieufności”, zupełnie pomijając zasadniczy fakt: demontaż katolickich fundamentów społeczeństwa przez modernistyczną rewolucję posoborową.
Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) prezentuje tekst Józefa kwestionujący dogmatyczną naukę o sakramencie chrztu. Autor powołując się na artykuł Marty Glanc „Chrzest z sensem” sugeruje, iż istotniejszy od „przepisów kościelnych” jest subiektywnie pojmowany „sens” obrzędu, określając go mianem „kadzidła” i „pustego gestu” w przypadku braku późniejszego życia religijnego. Wspomina przy tym o przypadkach odmowy udzielenia sakramentu w jednej parafii przy jego przyznaniu w innej, co ma dowodzić rzekomej dowolności w stosowaniu prawa kanonicznego.
Portal „Tygodnik Powszechny” w artykule z 3 lutego 2026 r. prezentuje wypowiedź „ks. Adama Bonieckiego” gloryfikującą współczesną literaturę religijną. Autor, określany mianem „redaktora seniora”, stawia tezę o ewolucji języka religijnego: „Zmienia się mówienie religijne, ba: zmienia się myślenie religijne”. Jako wzór podaje książki „księdza (kardynała) Grzegorza Rysia”, które „czyta się świetnie, bo są jak rozmowa, nie kazanie czy wykład”. Boniecki konkluduje optymistycznie: „Książka nie umarła, nie odeszła do składu ze starociami”.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) przedstawia postać Feliksa Marii Davídka jako „kościelnego partyzanta”, gloryfikując jego działania polegające na potajemnym wyświęcaniu żonatych mężczyzn oraz kobiet w czasach komunistycznych prześladowań w Czechosłowacji. Artykuł sugeruje rzekomy „problem” Watykanu z oceną tej spuścizny, pomijając całkowicie dogmatyczną i kanoniczną ocenę tych praktyk.
