posoborowy Kościół

Scena mszy posoborowej w Świętym Gaju, gdzie fałszywi biskupi i świeccy włościciele profanują miejsce męczeństwa św. Wojciecha, łącząc kult świętego z heretykiem Bergogliem.
Kurialiści

Święty Gaj: Synkretyzm religijny w służbie posoborowej apostazji

Portal eKAI (26 kwietnia 2025) informuje o uroczystościach w Świętym Gaju, gdzie struktury posoborowe diecezji elbląskiej zorganizowały „pożegnanie papieża Franciszka” połączone z kultem św. Wojciecha. Pod przewodnictwem „biskupów” Wojciecha Skibickiego i Jacka Jezierskiego odbyła się msza przy ołtarzu polowym z udziałem przedstawicieli władz świeckich, służb mundurowych i harcerzy. W homilii porównano misję ewangelizacyjną św. Wojciecha z działalnością antypapieża Bergoglio, gloryfikując przy tym relatywizm doktrynalny i naturalistyczne redukcje wiary.

Czarna, bezduchowa msza w Jasnej Górze z modernistycznym biskupem, bez obecności Chrystusa Króla i prawdziwej katolickiej wiary.
Posoborowie

Humanitarna farsa zamiast Królestwa Chrystusowego na Jasnej Górze

Portal @JasnaGóraNews relacjonuje wydarzenie określone jako „28. Pielgrzymka Funkcjonariuszy i Pracowników Służby Więziennej” na Jasnej Górze z udziałem bp. Wiesława Lechowicza – delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Więziennej. Centralnym punktem stała się „Msza święta” pod jego przewodnictwem, oprawiona retoryką o „przesłaniu nadziei Roku Jubileuszowego” i humanitarnej misji więziennictwa. „W służbie więziennej najważniejszy jest człowiek” – stwierdził duchowny, podczas gdy Cezary Mecwaldowski z Służby Więziennej mówił o „poszanowaniu godności przy wykorzystaniu standardów międzynarodowych”. Ks. Paweł Wojtas chwalił się uczestnictwem więźniów w pielgrzymkach jako narzędziem resocjalizacji. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej apostazji, gdzie miejsce Chrystusa Króla zajmuje kult człowieka, a zbawienie duszy – świecka resocjalizacja.

Stary ksiądz w ornacie stoi przy ambonie w Bialostockiej katedrze podczas uroczystej mszy. W tle widoczne są witraże przedstawiające święte postaci. Scena jest poważna i refleksyjna.
Kurialiści

Moralny bankructwo posoborowego „duchowieństwa” w kwestii wychowania młodzieży

Portal eKAI (17 października 2025) relacjonuje wystąpienie „arcybiskupa” Józefa Guzdka podczas uroczystości z okazji Dnia Edukacji Narodowej w Białymstoku. Hierarcha sekty posoborowej apelował o „współpracę rodziny, szkoły i Kościoła” w wychowaniu młodzieży, powołując się przy tym na ewangeliczne wezwanie do przestrzegania Bożego Prawa. Całość wystąpienia stanowi jednak klasyczny przykład modernistycznej manipulacji, gdzie pozory obrony wartości katolickich służą przemycaniu zgubnego relatywizmu.

Uroczystość fałszywego konsekracji biskupiej w Watykanie, ukazująca brakującej autentycznej Świętej Sakramentu i duchowej pustki
Posoborowie

Posoborowa pseudosakramentalna farsa w Watykanie

Portal eKAI (27 października 2025) relacjonuje uroczystość święceń „biskupich” ks. Mirosława Wachowskiego, mianowanego „nuncjuszem apostolskim” w Iraku przez uzurpatora Leona XIV. Ceremoniał opisany jako „święto dla Kościoła w Polsce i na całym świecie” przedstawia „bp. Jerzego Mazura” (w rzeczywistości nieposiadającego ważnych święceń) chwalącego rzekomą misję „krzewiciela pokoju” i „dialogu międzyreligijnego”. Całość opatrzono dewizą Gloria Deo, pax hominibus, co stanowi heretycką redukcję nadprzyrodzonego celu Kościoła do naturalistycznego humanitaryzmu.

Nauczanie religii katolickiej w klasie szkolnej z widocznymi elementami modernistycznego rozbioru wiary katolickiej.
Kurialiści

Nowa podstawa programowa nauczania religii: modernistyczna kapitulacja sekty posoborowej

Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o zatwierdzeniu nowej „Podstawy programowej nauczania religii rzymskokatolickiej” podczas posiedzenia Komisji Wychowania Katolickiego w Łowiczu (21 października 2025 r.). Przewodniczący „biskup” Wojciech Osial przedstawił dokument przygotowany pod kierownictwem „ks. prof.” Pawła Mąkosy i świeckiej specjalistki Anny Zellmy, zatwierdzony wcześniej na zebraniu „plenarnym” struktury okupującej Watykan. Głównym celem deklarowanym przez autorów jest „przekaz wiedzy religijnej”, „kształtowanie postaw moralnych” oraz „zrozumienie własnej tradycji jako części globalnego dziedzictwa duchowego”. W tle pozostaje problem redukcji godzin lekcyjnych religii przez świeckie władze.

Fałszywa kanonizacja siedmiu osób przez uzurpatora Leona XIV w Watykanie, 19 października 2025
Posoborowie

Kanonizacyjny spektakl posoborowej sekty: pseudo-święci bez cudów, bez wiary, bez Kościoła

Portal EWTN (19 października 2025) relacjonuje ceremonię „kanonizacji” siedmiu osób przez uzurpatora Leona XIV, w tym pierwszych „świętych” z Wenezueli i Papui-Nowej Gwinei. Wśród nich wymienia się m.in. byłego satanistę Bartolo Longo, „lekarza ubogich” José Gregorio Hernándeza Cisnerosa oraz męczenników z czasów II wojny światowej i ludobójstwa Ormian. Ceremonii towarzyszyły hymny w językach lokalnych, flagi narodowe oraz entuzjazm tłumów.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego z politycznym portretem księdza Jerzego Popiełuszki na ołtarzu zamiast sakralnych obrazów. Starsi wierni modlą się w ciszy.
Kurialiści

Fałszywy kult „męczennika” w służbie posoborowej polityki historycznej

Portal Opoka (19 października 2025) publikuje hagiograficzny tekst poświęcony 41. rocznicy śmierci ks. Jerzego Popiełuszki, przedstawiając go jako błogosławionego męczennika i „patrona obecności Polski w Europie”. Artykuł powołuje się przy tym na autorytet antypapieża Jana Pawła II, który rzekomo miał „przeżywać dramat” śmierci duchownego i nadawać jego ofierze uniwersalne znaczenie. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej mistyfikacji, gdzie polityczna narracja wypiera teologię męczeństwa.

Uroczystość parodii kanonizacji w duchu modernistycznym w wielkiej bazylice
Posoborowie

Posoborowa parodia kanonizacji: pseudoświęci w służbie modernistycznej rewolucji

Portal eKAI (18 października 2025) relacjonuje planowaną na 19 października „kanonizację” siedmiu błogosławionych przez „papieża” Leona XIV, w tym męczenników, katechistów i założycieli zgromadzeń. Wymienieni to: Ignazio Maloyan, Peter To Rot, Vincenza Maria Poloni, María Carmen Rendiles Martínez, Maria Troncatti, José Gregorio Hernández Cisneros oraz Bartolo Longo. Artykuł przedstawia ich jako „łagodne światła wiary”, pomijając jednak całkowicie kryteria świętości ustalone przez niezmienne Magisterium Kościoła.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.