powaga

Ksiądz w tradycyjnych szatach stojący przed ołtarzem w historycznej, katolickiej świątyni, symbolizujący powagę i wierność wierze
Posoborowie

Konwersja księżnej Kentu: pozór katolicyzmu w służbie ekumenicznej iluzji

Portal eKAI (6 września 2025) relacjonuje śmierć Katarzyny, księżnej Kentu, akcentując jej konwersję z anglikanizmu na katolicyzm w 1994 r. jako przejaw "głębokiej pobożności". Wspomina się o prywatnej ceremonii w kaplicy kard. Basila Hume’a, pochwale ze strony anglikańskiego prymasa George’a Careya oraz audiencji u Jana Pawła II. Przemilczano jednak kluczowy fakt: przejście do sekty posoborowej nie jest nawróceniem, lecz zmianą jednej herezji na drugą.

Szczegółowy, realistyczny obraz katolickiej procesji z duchownymi i wiernymi podczas uroczystości beatyfikacyjnej, ukazujący powagę i wiarę, bez symboli czy surrealizmu
Posoborowie

Beatytfikacja Márii Magdolny Bódi: instrumentalizacja tragedii w służbie rewizjonizmu doktrynalnego

Portal eKAI (6 września 2025) informuje o beatyfikacji Márii Magdolny Bódi (1921-1945) – węgierskiej kobiety zastrzelonej przez sowieckiego żołnierza podczas próby gwałtu w marcu 1945 r. Ceremonii w Veszprém przewodniczy „kardynał” Peter Erdö, rzekomy przedstawiciel antypapieża Leona XIV. Artykuł przedstawia śmierć Bódi jako „męczeństwo z powodu wiary i obrony godności”, podkreślając jej wcześniejsze zaangażowanie charytatywne i prywatny ślub czystości złożony w 1941 r. Sekta posoborowa wykorzystuje tę tragiczną historię do forsowania rewolucyjnej definicji męczeństwa, oderwanej od bimilenijnych kryteriów Kościoła Katolickiego.

Koncelebrowana scena w katedrze z kapłanem w tradycyjnych szatach, symbolizująca prawdziwą katolicką pobożność i powagę w obliczu współczesnych kontrowersji.
Posoborowie

Tallińska beatyfikacja abp. Profittlicha: fałszywy kult czy modernistyczna mistyfikacja?

Portal Vatican News (6 września 2025) relacjonuje „historyczną” beatyfikację Eduarda Profittlicha – jezuity i byłego administratora apostolskiego Estonii, który zmarł w sowieckim więzieniu w 1942 r. Uroczystość na Placu Wolności w Tallinie, z udziałem „kardynała” Schönborna i ekumenicznymi modlitwami luterańskiego „arcybiskupa” Viilmy oraz prawosławnego metropolity Stephanosa, przedstawiana jest jako „dar dla całego kraju” i „pomost między wyznaniami”. Farsa ta odsłania całą głębię doktrynalnej degrengolady struktury okupującej Watykan.

Religijny obraz katolickiego kapłana w tradycyjnych szatach w świątyni, podkreślający powagę i wierność naukom Kościoła
Kurialiści

Kanonizacja Frassatiego: modernistyczna farsa pod płaszczykiem świętości

Portal eKAI (5 września 2025) relacjonuje przygotowania do festy z okazji kanonizacji Piotra Jerzego Frassatiego przez „papieża” Leona XIV. Artykuł przedstawia Frassatiego jako „radnego człowieka”, świeckiego dominikanina zaangażowanego w pomoc ubogim i działalność społeczną. Cecylia Mir OPs, przełożona Fraterni im. Frassatiego w Poznaniu, zapowiada włoską festę z modlitwami o pokój, badaniami lekarskimi i „strefą rozmów” z muzułmanami. Całość utrzymana jest w tonie hagiograficznego entuzjazmu dla posoborowej koncepcji „świętości bez krzyża”.

Klerik w sutannie w kościele, wyraz powagi i refleksji, z krzyżem i prostym ołtarzem, symbolizujący krytykę nowoczesnej kanonizacji i utratę prawdziwej świętości
Posoborowie

Medialny kult świeckich pseudo-świętych jako symptomy apostazji posoborowego establishmentu

Portal eKAI (5 września 2025) relacjonuje przygotowania do pseudo-kanonizacji Carla Acutisa (1991-2006) i Pier Giorgio Frassatiego (1901-1925) przez uzurpatora Leona XIV. Artykuł przedstawia Acutisa jako „pierwszego świętego millenialsów”, gloryfikując jego działalność „cyberapostoła” tworzącego strony internetowe oraz pomoc ubogim. Kardynał Christoph Schönborn określa przyszłego „świętego” mianem „zwyczajnego człowieka”, podkreślając milionową frekwencję pielgrzymów przy jego grobie w Asyżu. Arcybiskup Franz Lackner wskazuje na rzekomą „głęboką przyjaźń z Jezusem” młodzieńca, łącząc jego informatyczne hobby z modlitwą różańcową. Drugi kandydat – Frassati – przedstawiany jest jako aktywista Katolickiej Partii Ludowej, zmarły na polio po kontakcie z ubogimi.

Obraz katolickiego duchownego w tradycyjnym kościołowym wnętrzu, symbolizujący autentyczną wiarę i powagę sakramentu, w duchu katolickiej tradycji i nauki.
Posoborowie

„Pojednanie” bez Chrystusa Króla: modernistyczna iluzja abp. Szewczuka

Portal eKAI (5 września 2025) relacjonuje wystąpienie abp. Światosława Szewczuka, zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, który wezwał do kontynuacji „procesu pojednania polsko-ukraińskiego” pomimo „prób upolitycznienia historii”. „Zadaniem Kościoła” ma być według niego „uzdrowienie pamięci” poprzez „formułę: przebaczamy i prosimy o przebaczenie”, rzekomo zainspirowaną przez „świętego papieża Jana Pawła II”. Cała narracja stanowi klasyczny przykład redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do terapii społecznej, gdzie Chrystus zostaje zastąpiony przez polityczną poprawność, a dogmat – przez emocjonalny szantaż.

Obraz przedstawiający poważną scenę kościelną ukazującą krytykę zdrady papalnej i apostazji w katolickim kontekście
Posoborowie

Wizyta prezydenta RP w Watykanie: apostazja w białych rękawiczkach

Portal Konferencji Episkopatu Polski (5 września 2025) relacjonuje wizytę prezydenta Karola Nawrockiego w Watykanie, gdzie spotkał się z uzurpatorem tronu Piotrowego Robertem Prevostem (określanym jako „Leon XIV”) oraz z „kardynałem” Pietro Parolinem. Według komunikatu Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej, podczas „serdecznych rozmów” omawiano „wartości, na których opiera się społeczeństwo polskie”, „potrzebę budowania konsensusu” oraz kwestię wojny na Ukrainie. Quod licet Iovi, non licet bovi – gdyby jakikolwiek katolicki władca sprzed 1958 roku uznał podobne relacje z antykościołem, zostałby natychmiast obłożony ekskomuniką.

Kościół katolicki wewnątrz, kapłan trzymający krucyfiks, odzwierciedlający powagę i wiarę
Świat

Demaskowanie modernistycznych kłamstw o przeludnieniu i ich duchowe następstwa

Portal The Daily Economy (4 września 2025) informuje o zbliżającym się „szczycie populacyjnym” Ziemi, prognozując załamanie demograficzne w krajach rozwiniętych do 2100 roku. Autor Michael Munger obwinia „drakońskie rozwiązania” inspirowane fałszywymi prognozami ekologów jak Paul Ehrlich, które doprowadziły do przymusowej kontroli urodzeń w Chinach, Indiach i innych państwach. Artykuł przedstawia dane o wskaźnikach dzietności (TFR) poniżej poziomu zastępowalności (2,1) w 26 krajach, przewidując m.in. spadek populacji Polski do 2032 r. Tekst bagatelizuje obawy przed przeludnieniem, argumentując że cała ludzkość mogłaby zamieszkać w Teksasie przy gęstości porównywalnej do Nowego Jorku.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.