Portal Opoka (29 sierpnia 2025) publikuje rozważania ks. Antoniego Bartoszka na temat fragmentu Pierwszego Listu do Tesaloniczan, koncentrując się na zagadnieniach miłości braterskiej i pracy jako środkach zapobiegających nadużyciom seksualnym i materializmowi. Tekst kończy się tezą, że „Sensem naszego życia jest miłość: miłość braterska i miłość Boga”.
Portal katowice.gosc.pl (29 sierpnia 2025) informuje o nominacji Andrzeja Przybylskiego na „arcybiskupa” katowickiego przez uzurpatora Leona XIV. Dekret ogłoszono w kaplicy Kurii Metropolitalnej w Katowicach przez „bpa” Marka Szkudłę. Przybylski, dotychczasowy „biskup pomocniczy” w Częstochowie, ma objąć stanowisko po sześciu latach posługi jako współkonsekrator w strukturach posoborowych. Biografia nominata obejmuje pracę duszpasterską z młodzieżą, współpracę z modernistycznymi ruchami oraz publikacje promujące teologiczny eklektyzm.
Portal Vatican Media (29 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV do członków Szkół Ewangelizacji Świętego Andrzeja, w którym nawołuje do „dawania świadectwa o spotkaniu z Bogiem życia” oraz „jedności w Chrystusie”, całkowicie przemilczając obowiązek nawracania heretyków i prymat Kościoła Katolickiego jako jedynej Arki Zbawienia.
Portal Gość Niedzielny (29 sierpnia 2025) informuje o dymisji Krzysztofa Ruchniewicza ze stanowiska dyrektora Instytutu Pileckiego i powołaniu Karola Madaja. Minister kultury Marta Cienkowska uzasadniła decyzję „wadliwymi zamierzeniami programowymi” oraz konfliktem z sygnalistką Hanną Radziejowską, której doniesienia o rzekomych planach seminarium dotyczącego zwrotów dóbr kultury zostały zdementowane przez Instytut. Cała sprawa odsłania groteskowe próby pogodzenia postkomunistycznej biurokracji z pozorami praworządności.
Portal eKAI (29 sierpnia 2025) relacjonuje list gratulacyjny przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski „abpa” Tadeusza Wojdy SAC skierowany do „bpa” Andrzeja Przybylskiego z okazji nominacji na „arcybiskupa metropolitę katowickiego”. Dokument pełen pustych frazesów i teologicznych przeinaczeń stanowi jedynie kolejny akt apostazji struktury okupującej kościelne budynki w Polsce.
Portal Archidiecezji Gnieźnieńskiej informuje o planowanych na 28-29 sierpnia 2025 roku uroczystościach pogrzebowych Józefa Kowalczyka, byłego nuncjusza „apostolskiego” w Polsce. Ceremonie obejmują wprowadzenie trumny do pseudokatedry, „Mszę żałobną” pod przewodnictwem „abp” Józefa Górzyńskiego oraz główną „Mszę pogrzebową” prowadzoną przez „abp” Wojciecha Polaka. Ciało ma zostać złożone w podziemiach budynku okupowanego przez struktury posoborowe, z równoczesną zbiórką pieniędzy na świecką instytucję opiekuńczą. Milczenie o stanie łaski zmarłego i nadprzyrodzonej rzeczywistości śmierci wystawia druzgocące świadectwo teologicznej zapaści neo-kościoła.
Portal LifeSiteNews (28–29 sierpnia 2025) informuje o decyzji Sił Powietrznych USA przyznającej pełne honory pogrzebowe wojskowe Ashli Babbitt – weterance zastrzelonej podczas zamieszek w Kapitolu 6 stycznia 2021 roku. Podsekretarz Sił Powietrznych Matthew Lohmeier w liście do rodziny uznał, że wcześniejsza decyzja administracji Bidena o odmowie honorów była „nieprawidłowa”, zapraszając jednocześnie na spotkanie w Pentagonie. Decyzję poprzedził list prawnika Judicial Watch Roberta Patricka Stichta do sekretarza obrony Pete’a Hegsetha, argumentujący konieczność zmiany stanowiska. Artykuł cytuje pochwały dla Lohmeiera wystosowane przez gen. Mike’a Flynna i komentatorów, którzy określają go jako „człowieka zasad i moralnej odwagi”, zaś organizacja Judicial Watch deklaruje kontynuację „walki o sprawiedliwość”. Cała narracja stanowi klasyczny przykład substytucji religii przez politykę, gdzie śmierć ludzka staje się narzędziem budowania świeckiej martyrologii.
Portal Biura Prasowego Archidiecezji Krakowskiej (29 sierpnia 2025) informuje o śmierci Jana Szkodonia – „biskupa pomocniczego seniora” – zmarłego dzień wcześniej w wieku 78 lat. Artykuł wymienia „święcenia kapłańskie z rąk kard. Karola Wojtyły” (1970), nominację „biskupią” od Jana Pawła II (1988) oraz dymisję za „papieża Franciszka” (2022). Szkodoniowi przypisuje się funkcje w strukturach posoborowych: wykłady na Papieskim Wydziale Teologicznym, kierowanie synodem archidiecezjalnym oraz formację kleryków jako „ojciec duchowny”. Komunikat utrzymany jest w tonie hagiograficznym, z całkowitym pominięciem doktrynalnej oceny działalności zmarłego oraz stanu jego duszy.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (28 sierpnia 2025) informuje o śmierci „biskupa pomocniczego seniora” Archidiecezji Krakowskiej Jana Szkodonia. Według komunikatu zatwierdzonego przez „arcybiskupa metropolitę” Marka Jędraszewskiego, duchowny zmarł 28 sierpnia 2025 r. w wieku 78 lat. Tekst podkreśla jego kapłańską posługę rozpoczętą święceniami z rąk Karola Wojtyły w 1970 r., kolejne etapy kariery w strukturach neo-kościoła oraz nominację biskupią od Jana Pawła II w 1988 r. Artykuł pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar śmierci, redukując życie duchowne do biurokratycznej kariery w ramach apostackiej struktury.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o planowanej na 7 września 2025 roku uroczystości kanonizacji bł. Carla Acutisa i bł. Pier Giorgia Frassatiego pod przewodnictwem „papieża” Leona XIV. Delegację „Konferencji Episkopatu Polski” mają stanowić czterej „biskupi pomocniczy”: Grzegorz Suchodolski, Piotr Kleszcz OFMConv, Tomasz Sztajerwald i Zbigniew Wołkowicz. Czytamy, że obaj kandydaci na „świętych” przedstawiani są jako „patroni młodzieży” – Acutis z powodu rzekomej „miłości do Eucharystii” i użycia „nowych technologii w ewangelizacji”, Frassati zaś z uwagi na „działalność charytatywną” i świecki charakter dominikańskiego tercjarstwa. Już ten lakoniczny opis odsłania głębię teologicznego bankructwa posoborowej sekty.
