Portal Gość Niedzielny (30 września 2025) relacjonuje sytuację przedwyborczą w Tanzanii, gdzie organizacja Human Rights Watch alarmuje o represjach wobec opozycji, mediów i społeczeństwa obywatelskiego. Dokumentowane są przypadki porwań, pobić i tortur, a komisja wyborcza – podległa prezydentowi – nie zapewnia bezstronności. Wśród ofiar wymienia się działaczy politycznych, prawników i dziennikarzy.
Portal LifeSiteNews (27 września 2025) relacjonuje odrzucenie przez holenderski parlament rezolucji uznającej aborcję za „prawo człowieka”. Pomimo formalnego zwycięstwa obrońców życia, tekst tonie w relatywizującym języku i pomija fundamentalną katolicką naukę o absolutnym nienaruszalnym prawie do życia od poczęcia.
Portal Opoka (26 września 2025) relacjonuje raport OBWE oskarżający Rosję o tortury i egzekucje ukraińskich jeńców wojennych, powołując się na dane szacunkowe 13 500 pojmanych żołnierzy, z czego 169 zmarło w niewoli. Eksperci organizacji wzywają Międzynarodowy Trybunał Karny do ścigania odpowiedzialnych, podkreślając systematyczne odmawianie przez Moskwę statusu jeńców wojennych. W raporcie zabrakło jednak jakiejkolwiek wzmianki o prawdziwych fundamentach moralności – prawie Bożym i obowiązku publicznego kultu Chrystusa Króla jako jedynej gwarancji pokoju.
Portal Watykan relacjonuje wystąpienie abp. Paula Richarda Gallaghera, „sekretarza ds. relacji z państwami” struktur posoborowych, który podczas nowojorskich obchodów 30. rocznicy konferencji pekińskiej domagał się „zagwarantowania równości kobiet” i zwalczał przemoc przy jednoczesnym odrzuceniu aborcji. Całość wystąpienia stanowi klasyczny przykład substytucji nadprzyrodzonej misji Kościoła świeckim aktywizmem, podszytym modernistyczną herezją antropocentryzmu.
Portal Opoka (23 września 2025) przekazuje doniesienia Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka o rzekomych torturach cywilów ukraińskich przez Rosjan na okupowanych terytoriach. Raport opiera się na zeznaniach 216 osób, z których 92% deklarowało doświadczenie przemocy fizycznej – od bicia pałkami po rażenie prądem. Równolegle wspomniano o „przypadkach maltretowania” przez siły ukraińskie około 2250 zatrzymanych oskarżonych o kolaborację. Całość przedstawiona jest w konwencji świeckiego humanitaryzmu, gdzie jedynym punktem odniesienia są proceduralne standardy ONZ, zupełnie pomijające nadprzyrodzoną perspektywę grzechu, moralnej odpowiedzialności przed Bogiem i eschatologicznej kary za prześladowanie obrazu Bożego w człowieku.
Portal Gość Niedzielny (23 września 2025) relacjonuje raport Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Volker’a Türka, dokumentujący „powszechne i systematyczne tortury” ukraińskich cywilów przez rosyjskie władze na okupowanych terytoriach. Wspomina również o „przypadkach maltretowania” przez stronę ukraińską. Całość utrzymana w konwencji świeckiego humanitaryzmu, który – jak stwierdza encyklika Quas Primas Piusa XI – jest jedynie „próżną nadzieją, dopóki narody nie uznają panowania Zbawiciela”.
Portal Tygodnik Powszechny (23 września 2025) prezentuje wywiad z Wojciechem Pawłowskim, biznesmenem i filantropem, gloryfikujący postać Jana Karskiego jako wzór „tolerancji, empatii i obywatelskiej odpowiedzialności”. Artykuł wpisuje się w nurt laickiej hagiografii, gdzie bohaterstwo sprowadza się do naturalistycznej etyki praw człowieka, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar moralności katolickiej.
Portal Więź.pl relacjonuje analizę Macieja Augustyna dotyczącą uznawania państwowości Palestyny przez państwa zachodnie. Autor wskazuje, że przy utrzymującym się protektoracie Stanów Zjednoczonych nad Izraelem oraz prawie weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, palestyńska suwerenność pozostaje jedynie iluzją. Jako potencjalne środki nacisku wymienia się bojkoty sportowe i kulturalne, choć według autora mogą one jedynie wzmacniać w Izraelu poczucie antysemickiej nagonki.
Portal eKAI (25 września 2025) relacjonuje spotkanie dwunastu Ukrainek – reprezentantek organizacji pozarządowych stowarzyszeń rodzin osób zaginionych i uwięzionych – z „papieżem” Leonem XIV. W artykule przedstawiono trzy świadectwa kobiet poszukujących bliskich: Marii (matki zaginionego lekarza wojskowego), Lilii (matki jeńca skazanego przez Rosję) oraz Oleny (żony byłego więźnia). Aktywistki wyrażają „nadzieję” na powrót mężów i synów, podkreślając działalność swoich stowarzyszeń w dokumentowaniu zbrodni oraz wsparciu psychologicznym.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje przeprosiny premier Danii Mette Frederiksen wobec mieszkanek Grenlandii za przymusową antykoncepcję stosowaną od lat 60. XX wieku. „Poszkodowane Inuitki miały w oczach łzy” – czytamy, podkreślając skalę procederu obejmującego 4 tys. kobiet (połowę populacji w wieku rozrodczym). Rząd duński zapowiada fundusz zadośćuczynień, zaś grenlandzki premier Jens-Frederik Nielsen dodaje, że „obecne trudności ekonomiczne wynikają ze starzenia się społeczeństwa” spowodowanego tą kampanią. Artykuł kończy się lakoniczną uwagę redakcji: „Jest oczywiście różnica między zmuszaniem do antykoncepcji a dobrowolnym jej stosowaniem. Nie zapominajmy jednak o sile, jaką jest propaganda”. Całość utrzymana w konwencji świeckiego humanitaryzmu, gdzie zbrodnia przeciw ludzkości definiowana jest wyłącznie przez pryzmat praw człowieka – całkowicie pomijając zbrodnię przeciw prawom Boga, naturze małżeństwa i świętości życia.
