Portal eKAI (9 stycznia 2026) relacjonuje przemówienie uzurpatora Leona XIV do korpusu dyplomatycznego, w którym rzekomy „papież” potępił finansowanie aborcji oraz wezwał do budowy pokoju opartego na „pokorze i przebaczeniu”.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (7 stycznia 2026) informuje o stanowisku Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych wobec rezolucji Parlamentu Europejskiego „My Voice, My Choice: For Safe and Accessible Abortion”. Dokument kwestionuje kompetencje UE w zakresie regulacji aborcji, przypomina teoretyczne stanowisko obrony życia i apeluje o działania chroniące „każde ludzkie życie od poczęcia”.
Portal LifeSiteNews informuje o wyroku Sądu Najwyższego stanu Wyoming z 7 stycznia 2026 r., który stosunkiem głosów 4:1 uznał dwie ustawy pro-life za niekonstytucyjne. Sędziowie, powołując się na sekcję 38 konstytucji stanowej gwarantującą „kompetentnym dorosłym” prawo do „podejmowania własnych decyzji zdrowotnych”, de facto stworzyli prawo do dzieciobójstwa prenatalnego. Ustawy z 2023 r. („Życie jest prawem człowieka”) zakazywały aborcji z wyjątkiem gwałtu, kazirodztwa, rzekomych „stanów zagrożenia życia” oraz deformacji płodu, a także zakazywały finansowania aborcji z publicznych środków.
Portal Opoka relacjonuje stanowisko „Zespołu Bioetycznego” Konferencji Episkopatu Polski wobec rezolucji Parlamentu Europejskiego „My Voice, My Choice”, popierającej finansowanie zabójstw nienarodzonych z budżetu Unii. W dokumencie z 7 stycznia 2026 r. bp Józef Wróbel SCJ ostrzega: „W Europie, która zabija własne dzieci, nie będzie pokoju”.
Portal Catholic News Agency (4 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV, który pod pozorem troski duszpasterskiej wtrącił się w konflikt geopolityczny między Stanami Zjednoczonymi a…
Portal VaticanNews podaje, że „Leon XIV” skierował apel w związku z ostatnimi wydarzeniami w Wenezueli, wzywając do „przezwyciężenia przemocy” i gwarantowania „suwerenności kraju” poprzez poszanowanie „praw człowieka” oraz „zasad państwa prawa”. „Papież” wyraził szczególną troskę o „najuboższych” cierpiących z powodu kryzysu gospodarczego, kończąc wezwaniem do modlitwy przez wstawiennictwo „Matki Bożej z Coromoto” oraz „świętych” José Gregoria Hernándeza i Carmen Rendiles. Ten jałowy manifest naturalizmu zdradza całkowite bankructwo doktrynalne struktury okupującej Watykan.
Portal Opoka relacjonuje interwencję zespołu humanitarnego ONZ w sudańskim mieście Al-Faszir, opanowanym przez rebeliantów z Sił Szybkiego Wsparcia (RSF). Przedstawiciele organizacji określają sytuację jako „najgorszy kryzys humanitarny na świecie”, skupiając się wyłącznie na materialnych aspektach pomocy. Komentowany artykuł pomija całkowicie duchowy wymiar cierpienia i prawdziwe źródło nadziei dla prześladowanych, wpisując się w laicką narrację współczesnego humanitaryzmu.
Portal Tygodnik Powszechny (29 grudnia 2025) relacjonuje napięcia społeczne w Polsce wywołane izraelską operacją w Strefie Gazy. Autor Michał Okoński ubolewa nad zrywaniem relacji międzyludzkich z powodu różnic w ocenie sytuacji na Bliskim Wschodzie, podając przykład wydawnictwa Dwie Siostry, które zerwało współpracę z autorką Tiną Oziewicz z powodu jej wypowiedzi o Izraelu i Gazie. Tekst przedstawia cancel culture jako symptom głębszego kryzysu dialogu społecznego, wskazując na utratę zdolności słuchania odmiennych perspektyw w debacie publicznej.
Portal Vatican News relacjonuje świąteczne orędzie „patriarchy” Jerozolimy, który wzywa do „normalnego” świętowania Bożego Narodzenia w Betlejem pomimo trwającej w Ziemi Świętej spirali przemocy. „Trzeba świętować, zwłaszcza dla dzieci” – przekonuje „kardynał” Pizzaballa, akcentując kruchość Dzieciątka jako przeciwwagę dla „świata liczącego tylko siłę, przemoc i nienawiść”. „Patriarcha” zapewnia o kontynuacji posługi „bycia światłem” poprzez „wzywanie do sprawiedliwości i poszanowania praw człowieka”.
Portal Opoka.org.pl przekazuje tegoroczne orędzie bożonarodzeniowe kard. Pizzaballi, łacińskiego patriarchy Jerozolimy, który przedstawia wykrzywioną wizję Bożego Narodzenia. Pod pozorem tradycyjnej pobożności kryje się tu charakterystyczna dla posoborowia próba zawłaszczenia najświętszych prawd wiary dla celów humanitarno-politycznej narracji.
