prawa życia – Ethos Catholicus

Smutny katolicki kapłan modli się nad ołtarzem z krucyfiksem, symbolizując obronę życia i sprzeciw wobec eutanazji w Kanadzie

Eutanazja w Kanadzie: Zbrodnia przeciw życiu i herezja sekty posoborowej

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Raport Cardus Health z 17 września 2025 roku, opublikowany przez Catholic News Agency, analizuje legalizację eutanazji (MAID) w Kanadzie, wskazując na dysproporcjonalnie wysokie wskaźniki przedwczesnych śmierci wśród grup wrażliwych, takich jak osoby z niepełnosprawnościami, chorobami psychicznymi i neurologicznymi. Dokument podkreśla, że obiecane safeguards z orzeczenia Carter v. Canada z 2012 roku nie zostały spełnione, co doprowadziło do wzrostu przypadków eutanazji wśród nieuleczalnie chorych, w tym 42% zgonów MAID w latach 2019-2023 wśród osób wymagających usług dla niepełnosprawnych, z liczbą rosnącą z 87 w 2019 do 432 w 2023 roku wśród tych, którzy nie otrzymywali pomocy. Raport ostrzega przed dalszą ekspansją MAID na osoby z chorobami psychicznymi w 2027 roku. Ta relacja, choć podnosi alarm, ujawnia duchowe bankructwo sekty posoborowej, która toleruje morderstwo pod płaszczykiem „miłosierdzia”, zapominając o absolutnym zakazie zabijania niewinnych życia ludzkiego, zakorzenionym w niezmiennym Prawie Bożym.

WHO promuje pigułki aborcyjne jako leki niezbędne: herezja naturalizmu w służbie depopulacji

Portal Catholic News Agency relacjonuje, że Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w swoim Model List of Essential Medicines 2025 usunęła zastrzeżenie, iż leki aborcyjne powinny być stosowane tylko tam, gdzie są „legalnie dozwolone lub kulturowo akceptowane”. Artykuł cytuje pro-life ekspertów, takich jak dr Ingrid Skop i Michael New, ostrzegających przed niebezpieczeństwami tych środków, oraz chwali decyzję USA o wycofaniu się z WHO za czasów prezydenta Trumpa. Podaje też informacje o kalifornijskim projekcie ustawy umożliwiającym anonimowe recepty na aborcję i interwencji prokuratora generalnego Nowego Jorku w sprawie tarcz ochronnych dla aborcjonistów. Ta relacja, choć pozornie broniąca życia, sama w sobie ujawnia śmiertelną pułapkę modernistycznego humanitaryzmu, który redukuje zbawienie dusz do świeckich „praw reprodukcyjnych”, ignorując absolutny prymat Prawa Bożego i karę wiecznego potępienia za mordowanie niewinnych.