prawo Boże

Kardynał w tradycyjnych szatach katolickich w kościele, trzymający krucyfiks, wyraz skupienia i pokory, symbolizujący duchową siłę i wiarę w obliczu światowych konfliktów.
Świat

Militarna pycha zamiast pokoju: „pokój przez siłę” jako dogmat świeckiej religii

Cytowany artykuł relacjonuje wypowiedzi Andrija Jermaka, szefa kancelarii prezydenta Ukrainy, który afirmuje logikę „pokoju przez siłę” po rozmieszczeniu przez USA okrętów podwodnych bliżej Rosji. Zacytowano też Donalda Trumpa, który wskazuje na demonstrację siły w odpowiedzi na groźby nuklearne Dmitrija Miedwiediewa. Całość przesycona jest naturalistyczną wiarą w geopolityczne zastraszanie jako środek „utrzymania pokoju”, przy zupełnym milczeniu o prawie Bożym, grzechu, nawróceniu i panowaniu Chrystusa Króla. To nie jest troska o pokój, lecz apoteoza świeckiej przemocy ubranej w retorykę bezpieczeństwa.

Religijne scena katolicka z kapłanem, modlitwą, w tle libańskie góry i witraże kościelne, ukazujące głębię wiary i pobożności.
Posoborowie

Liban jako tło dla litanii frazesów: retoryka „papieża” Leona XIV zamiast katolickiej doktryny

Portal Vatican News informuje o przesłaniu podpisanym przez Pietro Parolina i odczytanym w Bejrucie przez Paola Borgię, w którym zapewniono, że „Leon XIV” modli się za Libańczyków w 5. rocznicę wybuchu w porcie. Podkreślono „bliskość”, „współczucie”, „nadzieję”, obraz cedrów kierujących się ku niebu, oraz przywołano perykopę o Łazarzu jako źródło pociechy. Zawarto również pochwałę lokalnych „biskupów” i duchowieństwa za „bycie blisko ludu”. Tekst kończy się ogólnym błogosławieństwem i zawierzeniem „Matce Bożej i św. Szarbelowi”. Jednocześnie całkowicie pominięto sprawy zasadnicze: panowanie Chrystusa Króla nad narodami, moralny wymiar publicznej władzy, konieczność nawrócenia i naprawienia porządku społecznego wedle prawa Bożego oraz sprawiedliwości karnej. Zamiast katolickiej nauki — zbanalizowana, emocjonalna narracja, która cementuje posoborowy naturalizm.

Ultradźwiękowe zdjęcie płodu w łonie matki z wyrazem mimicznym, symbolizujące cierpienie nienarodzonych, w duchu katolickiej refleksji i szacunku dla życia.
Polska

Krzyk nienarodzonego: dowód bólu, a milczenie o grzechu – posoborowy humanitaryzm bez Chrystusa

Portal Opoka informuje o brazylijskim badaniu ultrasonograficznym (2021), w którym u płodów w 28–34 tygodniu ciąży zarejestrowano wyraźne reakcje mimiczne na bodziec bólowy (zastrzyk znieczulający przed operacją wewnątrzmaciczną). Autor relacji przytacza metodologię (NFCS, skala Fetal-7) i wskazuje jednoznaczne różnice między grupą bólową a kontrolnymi, konkludując, że aborcja wiąże się z niewyobrażalnym cierpieniem dziecka, nazwanym torturą. Zakończenie piętnuje praktykę dosercowych iniekcji trucizny (np. chlorek potasu) i nazywa aborcję zbrodnią. Mimo słusznego potępienia zabójstwa, tekst tonie w naturalistycznym humanitaryzmie, przemilczając nadprzyrodzony porządek łaski, grzech śmiertelny i prawo Chrystusa Króla – i właśnie to milczenie ujawnia jego duchową bezsilność.

Ksiądz katolicki modlący się przed krucyfiksem we wnętrzu kościoła, symbolizujący wiarę i nadzieję w obliczu znaków czasu
Świat

Naturalistyczna ślepota wobec znaków czasu: erupcja na Kamczatce bez sensu nadprzyrodzonego

Portal Opoka informuje o pierwszej od 600 lat erupcji wulkanu Kraszeninnikowa na Kamczatce. Powołuje się na agencję RIA Novosti, naukowców oraz komunikaty rosyjskich służb, które łączą wybuch wulkanu z wcześniejszym, rekordowo silnym trzęsieniem ziemi i aktywnością Kluczewskiej Sopki. Podkreśla parametry zjawiska: wysokość chmury pyłu do 6000 metrów, brak terenów zamieszkałych na jej trasie, historyczną unikalność erupcji oraz długą serię wstrząsów w regionie (magnitudy do 8,8). Zestawia to z niedzielnym wstrząsem na Wyspach Kurylskich i ostrzeżeniami przed tsunami. Całość jest całkowicie naturalistyczna, bez odniesienia do Boga, Opatrzności, grzechu, sądu i nawrócenia, co demaskuje duchową martwicę posoborowej mentalności.

Kapłan katolicki w tradycyjnych szatach modli się przed krzyżem w prostym kościele, symbolizując nadzieję i wiarę w trudnych czasach.
Świat

Humanitarny teatr wymian jeńców: naturalizm bez Chrystusa i bez sprawiedliwości

Portal Opoka informuje o zapowiedzi prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego, który na platformie X ogłosił uzgodnienie z Rosją wymiany kolejnych 1200 jeńców wojennych oraz pracach nad listami cywilów przetrzymywanych przez Rosję. Wspomniano trwające w tym roku trzy rundy rozmów w Stambule, dotychczasowy powrót około 6 tysięcy ukraińskich jeńców oraz udział negocjatorów Rustema Umierowa i Andrija Jermaka w przygotowaniach do dalszych rozmów. Cały przekaz zamyka się w rejestrze procesowym i „humanitarnym”, bez jednego słowa o prawie Bożym, moralnej ocenie wojny, sprawiedliwym pokoju, odpuście win i kar, konieczności nawrócenia stron oraz o sakramentalnym pojednaniu: milczenie o nadprzyrodzonym rdzeniu spraw jest tu totalne i oskarżające.

Rewersywny obraz katolickiego duchownego modlącego się przy ołtarzu w skromnym kościele, symbolizujący wiarę i nadzieję w trudnych czasach.
Świat

Humanitarna narracja bez Boga: Gazę przykryto naturalizmem i politycznym frazesem

Portal Opoka informuje o strzelaninie w Strefie Gazy: według Associated Press, żołnierze Izraela mieli zabić co najmniej 23 Palestyńczyków oczekujących na żywność w pobliżu punktów dystrybucji fundacji GHF, zaś szpitale w Gazie przyjęły ciała i rannych z rejonów, gdzie konwoje były ochraniane. W tekście przywołano również kontekst wojny od 7 października 2023 roku (masakra dokonana przez Hamas, porwania, izraelskie kontruderzenie i dziesiątki tysięcy ofiar po palestyńskiej stronie), a także głosy krytyczne wobec jakości i logistyki pomocy. Zacytowano wypowiedź Kai Kallas o barbarzyństwie Hamasu i konieczności bezwarunkowego uwolnienia zakładników. Całość utrzymana jest w rejestrze reportersko-humanitarnym, który jednak niemal całkowicie milczy o przyczynach moralnych i o jedynym porządku pokoju: królowaniu Chrystusa nad narodami; to milczenie nie jest neutralne — jest oskarżające.

Ksiądz katolicki modli się w kościele przy krucyfikcie, w otoczeniu witraży przedstawiających Chrystusa, w atmosferze spokoju i duchowej refleksji
Świat

Humanitarny naturalizm zamiast porządku Chrystusa: casus Kaja Kallas i Gazy

Portal Opoka informuje o publicznej wypowiedzi Kaja Kallas, szefowej unijnej dyplomacji, która na platformie X potępiła Hamas, domagając się natychmiastowego uwolnienia zakładników i demilitaryzacji Strefy Gazy, przy jednoczesnym dopuszczeniu szerokiej pomocy humanitarnej. W tekście przywołano również deklaracje Benjamina Netanjahu o determinacji w odzyskaniu zakładników oraz oskarżenia wobec Hamasu za głód w Gazie; zacytowano doniesienia AP o śmierci co najmniej 23 Palestyńczyków podczas dystrybucji żywności. Całość osadzona jest w języku świeckiego humanitaryzmu, gdzie moralność utożsamia się z „pomocą” i „rozbrojeniem”, bez wzmianki o królowaniu Chrystusa, sprawiedliwości Bożej, grzechu i nawróceniu – a więc w horyzoncie, który już na starcie wyklucza perspektywę nadprzyrodzoną.

Rezerwowana starsza kobieta katolicka modląca się w tradycyjnym kościele, symbolizująca wiarę i pokorę.
Polska

Posoborowy spektakl pobłażliwości: „Babcia Kasia”, wyrok i milczenie o prawie Bożym

Portal Opoka informuje o prawomocnym skazaniu Katarzyny Augustynek („Babci Kasi”) za znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej wolontariusza Fundacji Pro-Prawo do Życia podczas legalnego zgromadzenia na Placu Zamkowym w Warszawie (1 maja 2022). Sąd Okręgowy utrzymał winę, łagodząc karę do 4 miesięcy ograniczenia wolności i 20 godzin prac społecznych miesięcznie, pozostawiając nawiązkę oraz koszty zastępstwa procesowego. Cytowane są słowa mecenasa Bartosza Malewskiego z Instytutu Ordo Iuris, który wskazuje na znaczenie prawomocności wyroku i nadzieję na kres pobłażliwości wobec sprawczyni. Obrona próbowała podważać wyrok, zarzucając m.in. znikomą szkodliwość społeczną czynu i wadliwość składu sędziowskiego – bezskutecznie. Tekst przemilcza jednak wymiar nadprzyrodzony: brak jest wezwania do pokuty, restytucji moralnej, publicznego zadośćuczynienia Bogu za profanację dobra wspólnego i pogardę dla prawa naturalnego. Ten naturalistyczny kadr prawa pozytywnego, bez odniesienia do Prawa Bożego, demaskuje chorobę: redukcję porządku społecznego do świeckiego proceduralizmu, u którego kresu rodzi się bezkarność duchowa i relatywizacja zła.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie wnętrza kościoła katolickiego z kapłanem modlącym się przy ołtarzu, symbolizujące wiarę i tradycję.
Kurialiści

Migranci jako „misjonarze nadziei”? Naturalistyczna rewolucja bez Chrystusa Króla

Biuro Prasowe KEP relacjonuje orędzie „papieża” Leona XIV, zatytułowane „Migranci, misjonarze nadziei”, opublikowane na 111. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. Tekst łączy globalny kryzys migracyjny z „Jubileuszem Migrantów i Świata Misyjnego”, akcentuje „heroiczną wiarę” migrantów, porównuje ich wędrówkę do drogi Izraela oraz przypisuje katolickim migrantom „ożywienie skostniałych wspólnot”, kończąc aktem zawierzenia „Maryi, Pocieszycielce Migrantów”. W całym orędziu dominuje horyzontalny humanitaryzm, a milczenie o grzechu, nawróceniu, sakramentach i królowaniu Chrystusa stanowi oskarżenie zasadnicze.

Fotografia realistyczna kapłana błogosławiącego samochód przy ołtarzu w kościele, ukazująca duchową opiekę i wiarę w tradycyjnej katolickiej perspektywie.
Kurialiści

Kult bezpieczeństwa drogowego zamiast królowania Chrystusa: symptom apostazji

Biuro Prasowe KEP informuje o obchodach XX Ogólnopolskiego Dnia Bezpiecznego Kierowcy (25 lipca, wspomnienie św. Krzysztofa). Zapowiedziano Mszę, apel o „kulturalną i odpowiedzialną jazdę”, odczytanie „Dekalogu Kierowcy”, poświęcenie pojazdów służb mundurowych, akcję „Dzień bez mandatu” z udziałem policji i straży pożarnej oraz wsparcie zbiórki „1 grosz za 1 kilometr” dla MIVA Polska na pojazdy dla misji. Akcent pada na bezpieczeństwo, kulturę jazdy i akcje profilaktyczne, z elementami modlitwy i „zawierzenia” kierowców Bożej Opatrzności przez wstawiennictwo św. Krzysztofa. Całość wieńczy pastoralno-policyjna retoryka: „Bądź odpowiedzialnym kierowcą”, „kierujmy się miłością na drogach”. Konkluzja jest bezsporna: to kolejny przykład redukcji religii Objawienia do naturalistycznej etyki drogowej, gdzie sacrum zostaje użyte jako dekoracja świeckiego programu bezpieczeństwa publicznego.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.