prawo naturalne

Ksiądz katolicki trzymający świecę przed ołtarzem z krucyfiksem, symbolizujący duchowe przewodnictwo i wiarę w tradycyjnej świątyni
Polska

Ustawa o „psychologu dla 13-latków” jako klin zamętu: władza nad duszami poza rodziną

Portal Opoka informuje o decyzji Andrzeja Dudy, który w trybie kontroli prewencyjnej skierował do Trybunału Konstytucyjnego ustawę rozszerzającą dostęp małoletnich (od 13. roku życia) do ambulatoryjnych świadczeń z zakresu psychiatrii bez zgody rodziców, z odroczonym i warunkowym obowiązkiem powiadomienia opiekunów. W tekście przywołano m.in. argumentację o „bezpieczeństwie dzieci”, poparcie 36 organizacji młodzieżowych i sprzeciw Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia; zaznaczono także zarzut, że regulacja „otwierała drzwi do tranzycji bez wiedzy rodziców”. Konkluzja jest jasna: jest to projekt ustrojowego wyłomu, który przenosi punkt ciężkości wychowania z rodziny ku biurokratyczno-psychologicznemu Leviathanowi – i to bez odniesienia do porządku nadprzyrodzonego, co samo w sobie jest oskarżeniem najwyższego kalibru.

Kardynał w tradycyjnych szatach kapłańskich z krucyfiksem przed ołtarzem w kościele, symbolizujący wierność prawu Bożemu i duchową autorytet.
Polska

Andrzej Duda między humanitarną retoryką a milczeniem o Prawie Bożym

Portal Opoka informuje o bilansie dwóch kadencji Andrzeja Dudy: rzadko stosowane ułaskawienia (146), nieliczne weta (19 na 1850 podpisanych ustaw), akcent na obronność i sojusz z USA, wstrzemięźliwość wobec projektów rewolucji obyczajowej, sporadyczne blokowanie inicjatyw PiS (reforma sądów, repolonizacja mediów), wysoki poziom społecznego zaufania oraz polityka wsparcia Ukrainy i Trójmorza. Największym błędem ogłoszono próbę częściowego przywrócenia aborcji eugenicznej w 2020 r., choć sama narracja chwali „hamowanie rewolucji” i „właściwe stanowisko” wobec wartości. Konkluzja portalu brzmi: „lepszy od poprzedników”. Teza niniejszej analizy: polityka pozbawiona kryterium królowania Chrystusa i podporządkowana świeckim idolom prawa stanowionego jest nie obroną wartości, lecz ich relatywizacją.

Rewerentne wnętrze katolickiego kościoła z księdzem przy ołtarzu, symbolizujące duchową czystość i tradycję katolicką
Polska

Seminarium o zwrocie dóbr kultury Niemcom: symptom posoborowej kapitulacji

Portal Opoka informuje o planowanym przez Krzysztofa Ruchniewicza, dyrektora Instytutu Pileckiego, rządowym seminarium na temat zwrotu przez Polskę dóbr kultury do innych państw, w tym do Niemiec. W tle padają wzmianki o niemieckich roszczeniach do „Berlinki” w Bibliotece Jagiellońskiej i o licznych, wciąż niewróconych do Polski dziełach sztuki zrabowanych podczas II wojny światowej (np. „Portret młodzieńca” Rafaela). Tekst sygnalizuje też kontrowersje związane z pominięciem nazwiska por. Maksymiliana Schnepfa na wystawie o Obławie Augustowskiej i ogólny kryzys kierownictwa Instytutu Pileckiego. Konkluzja jest cicha i asekuracyjna: to „kontrowersje”, „potrzeba” instytutu i „blokowanie misji”. Tymczasem sednem jest akceptacja logiki rezygnacji z dobra wspólnego państwa i narodu na rzecz dialogu z bezprawiem – to znamię mentalności, która karmi się posoborowym kultem człowieka, a nie królowaniem Chrystusa.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem, świecami i kapłanem modlącym się w kościele, wyrażające pokorę i duchową głębię z perspektywy sedevacantistycznej.
Posoborowie

„Pokój bezbronny i rozbrajający”: naturalistyczna utopia przeciw królowaniu Chrystusa

Portal Opoka informuje o przesłaniu „papieża” Leona XIV do Alexisa M. Shirahamy, „biskupa” Hiroszimy, z okazji 80. rocznicy zrzucenia bomb atomowych. Tekst piętnuje broń jądrową jako obrazę „wspólnej ludzkiej godności”, głosi, że „wojna jest zawsze porażką ludzkości”, wzywa do porzucenia „złudnego bezpieczeństwa wzajemnego zniszczenia”, oraz promuje globalną etykę „sprawiedliwości, braterstwa i dobra wspólnego” i ideał pokoju „bezbronnego i rozbrajającego”. Całość zachowuje ton moralizującego humanitaryzmu, milcząc o grzechu, łasce, panowaniu Chrystusa i misji Kościoła, co stanowi jawną redukcję nadprzyrodzonego porządku do świeckiej etyki praw człowieka i pacyfizmu.

Wnętrze kościoła katolickiego z kapłanem trzymającym krucyfiks i wiernymi w modlitwie, ukazujące wiarę i pobożność w tradycyjnym stylu.
Świat

Granice bez Króla: migracyjny chaos jako owoc odrzucenia porządku chrześcijańskiego

Portal Opoka informuje o skokowym wzroście nielegalnej migracji do Zjednoczonego Królestwa przez kanał La Manche (ponad 25 tys. osób od stycznia do lipca, wzrost o 50% r/r) oraz o reakcji władz: dodatkowe 100 mln funtów, 300 etatów w Narodowej Agencji do Walki z Przestępczością, technologie i sprzęt do zwalczania gangów przemytniczych. Cytowane są oceny premiera Keira Starmera, który zapowiada „wykorzystanie każdego narzędzia, aby zabezpieczyć granice”, oraz krytyczne komentarze opozycji i Nigela Farage’a, podważające skuteczność rzucania pieniędzy w problem. Artykuł przywołuje też kontekst zamieszek na tle etnicznym i politycznej instrumentalizacji tożsamości religijnej sprawcy morderstw, a także wskazuje na przeciążenie brytyjskiego systemu więziennictwa.
Tekst zamyka się w naturalistycznym horyzoncie: państwo, budżet, policja, służby, granice—bez słowa o nadprzyrodzonym porządku, o grzechu, o potrzebie panowania Chrystusa Króla, o realnych przyczynach cywilizacyjnej dezintegracji.

Katolicka matka klęcząca w modlitwie przed krucyfiksem w tradycyjnym kościele, wyraz wiary i nadziei podczas żałoby.
Polska

Zasiłek po poronieniu bez ustalania płci: humanitaryzm bez Boga i bezprawie wobec nienarodzonych

Portal Opoka informuje o zapowiedzianych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ułatwieniach dla rodziców po stracie dziecka: skrócony urlop oraz zasiłek macierzyński za ten okres, a także zasiłek pogrzebowy niezależnie od czasu trwania ciąży i bez konieczności ustalania płci. Dokumentowanie straty ma się odbywać na podstawie zaświadczenia o martwym urodzeniu (lekarz/położna) albo karty zgonu, bez wymogu badań genetycznych. Minister Agnieszka Dziemianowicz-Bąk uzasadnia zmiany koniecznością „odbiurokratyzowania” procedur i „empatii” wobec „osób po stracie”. Artykuł odnotowuje także, że dotąd bez ustalonej płci nie przysługiwały uprawnienia urlopowe i zasiłek pogrzebowy. Całość utrzymana jest w tonie biurokratyczno-humanitarnym, pozbawionym odniesienia do prawa Bożego, natury sakramentalnej małżeństwa i obiektywnego statusu moralnego dziecka od poczęcia.

To programowy naturalizm: państwo rozdaje zasiłki i słowa o „empatii”, ale dalej milczy o podstawowym prawie — prawie nienarodzonego do życia oraz o publicznym panowaniu Chrystusa nad ustawodawstwem.

Pobożny kapłan modlący się w tradycyjnej świątyni katolickiej przy ołtarzu, symbol wiary i duchowej wytrwałości
Polska

Konstytucja bez Boga, naród bez Króla: polityczny naturalizm jako droga donikąd

Portal Opoka relacjonuje wypowiedzi Jarosława Kaczyńskiego z Opola (04.08.2025), w których polityk PiS wzywa do zmiany konstytucji „na taką, której nie da się wywrócić”, piętnuje „kurs na zaostrzenie” obecnego rządu, uznaje zwycięstwo Karola Nawrockiego za kluczowe dla suwerenności oraz ostrzega, że masowa migracja grozi „zagładą cywilizacji”. Pojawia się też teza o „opcji niemieckiej” realizowanej przez władzę. Całość utrzymana jest w paradygmacie czysto świeckim: suwerenność, prawo, państwo, naród – bez odniesienia do regnum Christi (królestwa Chrystusa), łaski, grzechu i celu nadprzyrodzonego. Oto polityczny naturalizm bez Boga i bez Kościoła – niewystarczający, by ocalić cokolwiek.

Rewerentny kościół katolicki z księdzem w tradycyjnych szatach, trzymającym świecę przy ołtarzu, symbolizujący wiarę i pokorę
Polska

Rozwód jako „usługa”, dziecko jako „plik do współdzielenia”, Kościół jako wróg: anatomia upadku

Cytowany artykuł relacjonuje pożegnalny wpis Zuzanny Rudzińskiej-Bluszcz, odchodzącej z Ministerstwa Sprawiedliwości, która wylicza swoje „sukcesy”: prace nad rozwodami pozasądowymi w USC, tablice alimentacyjne, „pieczę współdzieloną” po rozwodzie oraz działania wobec Funduszu Sprawiedliwości – w tym decyzje uderzające w Fundację Profeto i ks. Michała Olszewskiego. Artykuł przywołuje również krytykę tych koncepcji przez organizacje prorodzinne oraz kontekst polityczny zmian w resorcie i sprawy karne dotyczące fundacji.
Oto programowa destrukcja prawa naturalnego: legalizacja rozwodu jak „usługi bez kolejki”, relatywizacja nierozerwalności małżeństwa, traktowanie dziecka jak przedmiotu transferu oraz biurokratyczna ateizacja przestrzeni publicznej – wszystko w logice buntu przeciwko królowaniu Chrystusa.

Rewerentny kościół katolicki z kapłanem trzymającym krucyfiks, światło przez witraże, duchowa atmosfera, tradycyjna katolicka scena, idealne na artykuł o wierze i tradycji.
Świat

Ideologiczne rozmycie natury i prawa: sport kobiet jako zakładnik rewolucji gender

Cytowany artykuł informuje, że według serwisu He Cheated ponad tysiąc mężczyzn startowało w zawodach przeznaczonych dla kobiet, co przełożyło się na ponad 4,5 tys. zwycięstw, łącznie blisko 2,4 mln dolarów nagród, a w USA od 1980 roku – 1941 „złotych medali” odebranych kobietom. Wskazuje na przykłady jak Craig „CeCé” Telfer i przypadek boksera Imane Khelifa, oraz przytacza, że nawet ONZ uznaje nieuczciwość męskiej rywalizacji w kategoriach kobiecych. World Athletics zapowiada testy płci celem „ochrony sportu kobiet”. Artykuł w warstwie opisowej demaskuje fakty, lecz w warstwie zasad i przyczyn milczy o fundamentach prawa naturalnego i o obowiązku podporządkowania życia publicznego panowaniu Chrystusa Króla – a to milczenie jest zasadniczym problemem.

Ultradźwiękowe zdjęcie płodu w łonie matki z wyrazem mimicznym, symbolizujące cierpienie nienarodzonych, w duchu katolickiej refleksji i szacunku dla życia.
Polska

Krzyk nienarodzonego: dowód bólu, a milczenie o grzechu – posoborowy humanitaryzm bez Chrystusa

Portal Opoka informuje o brazylijskim badaniu ultrasonograficznym (2021), w którym u płodów w 28–34 tygodniu ciąży zarejestrowano wyraźne reakcje mimiczne na bodziec bólowy (zastrzyk znieczulający przed operacją wewnątrzmaciczną). Autor relacji przytacza metodologię (NFCS, skala Fetal-7) i wskazuje jednoznaczne różnice między grupą bólową a kontrolnymi, konkludując, że aborcja wiąże się z niewyobrażalnym cierpieniem dziecka, nazwanym torturą. Zakończenie piętnuje praktykę dosercowych iniekcji trucizny (np. chlorek potasu) i nazywa aborcję zbrodnią. Mimo słusznego potępienia zabójstwa, tekst tonie w naturalistycznym humanitaryzmie, przemilczając nadprzyrodzony porządek łaski, grzech śmiertelny i prawo Chrystusa Króla – i właśnie to milczenie ujawnia jego duchową bezsilność.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.