Portal eKAI (28 sierpnia 2025) relacjonuje rytuał sprawowany przy grobie Karola Wojtyły, podczas którego ks. Marek Kidoń w homilii zredukował katolicką doktrynę o przebaczeniu i miłosierdziu do sentymentalnego humanitaryzmu.
Portal Vatican News PL (21 sierpnia 2025) relacjonuje katechezę „papieża” Leona XIV, w której propaguje on koncepcję „przebaczenia uprzedzającego” jako bezwarunkowego daru ofiarowanego „nawet zanim zostanie przyjęte”. Artykuł powołuje się na fragment Ewangelii o Judaszu oraz nawróceniu Zacheusza, by udowodnić tezę, że prawdziwe przebaczenie nie wymaga skruchy ani zmiany życia. Tekst cytuje również wypowiedź „Jana Pawła II” z 2002 roku łączącą pokój ze „sprawiedliwością i przebaczeniem”. Ta heretycka reinterpretacja podstawowych prawd wiary stanowi kolejny dowód całkowitego zerwania sekty posoborowej z katolicką doktryną.
Portal eKAI (20 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Roberta Prevosta (określanego jako Leon XIV) podczas audiencji ogólnej. Cytowany artykuł przedstawia jego rozważania na temat przebaczenia w kontekście sceny zdrady Judasza, gdzie Chrystus podaje mu chleb podczas Ostatniej Wieczerzy. Prevost twierdzi, że przebaczenie „wyzwala tego, który je udziela”, „rozplątuje urazę” i stanowi „ostatnią próbę miłości”, nawet wobec nieprzyjęcia daru. Akcentuje rzekomą „wolność” Judasza, pomijając całkowicie kwestię odpowiedzialności za grzech i konieczność nawrócenia. To nie teologia, lecz psychologiczny humanitaryzm w sutannie.
Portal Vatican Media relacjonuje audiencję uzurpatora Leona XIV (20 sierpnia 2025), podczas której wezwał Polaków do modlitwy o „pokój nieuzbrojony i rozbrajający” dla Ukrainy i Bliskiego Wschodu, powołując się na pielgrzymów jasnogórskich. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej teologii zastępczej, gdzie naturalistyczne pragnienia zastępują nadprzyrodzony porządek zbawienia.
Portal vaticannews.va (20 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV, w którym głosi on, iż „przebaczyć to uczynić wszystko, aby to nie uraza decydowała o przyszłości”, twierdząc, że „prawdziwe przebaczenie nie czeka na skruchę, lecz jest ofiarowane jako dar, jeszcze zanim zostanie przyjęte”. Jako przykład podano gest Chrystusa wobec Judasza podczas Ostatniej Wieczerzy. „Ojciec Święty” miał stwierdzić, że „nawet temu, kto odwraca się od nas plecami, można ofiarować kawałek chleba” i że „przebaczenie wyzwala tego, który go udziela”. Teza ta stanowi bezpośrednie zaprzeczenie niezmiennej nauki katolickiej o warunkach ważnego przebaczenia.
Portal Vatican News (20 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV, w którym przedstawia on przebaczenie jako „silniejsze niż zdrada”, twierdząc, że „prawdziwe przebaczenie nie czeka na skruchę” oraz że „każda zdrada może stać się okazją do zbawienia”. Teza ta stanowi dogłębną negację katolickiej doktryny o grzechu, łasce i warunkach przebaczenia.
Portal eKAI (12 sierpnia 2025) relacjonuje świadectwo maronickiego „biskupa” Mounira Khairallaha, który jako pięcioletnie dziecko stracił rodziców z rąk morderców, a pod opieką zakonnej ciotki nauczył się przebaczenia. Postać ta ma być jednym z głównych mówców XII Zjazdu Gnieźnieńskiego pod hasłem „Odwaga pokoju”, promującego „duchowy pokój” jako podstawę ładu społecznego. Organizatorzy podkreślają wagę „świadectwa spotkania” i „mapy drogowej” działań na rzecz pokoju w Europie.
Portal Vatican News (05 sierpnia 2025) relacjonuje inicjatywę: nowy dzwon w katedrze Urakami w Nagasaki – ufundowany przez amerykańskich katolików – zabrzmi dokładnie o 11:04, godzinie wybuchu bomby atomowej 9 sierpnia 1945 r. Arcybiskup Peter Michiaki Nakamura ogłasza ten gest „znakiem przebaczenia, pojednania i nadziei”, włączając go w „rok nadziei” oraz w narrację o globalnym partnerstwie diecezji (Nagasaki–Hiroszima z Seattle–Santa Fe) na rzecz „świata wolnego od broni nuklearnej”. Arcybiskup wskazuje na konieczność edukacji antywojennej, krytykuje militaryzację, zachęca do „miłości i przebaczenia” jako strategii pokoju i chwali rolę „papieży” w promowaniu pokoju. Zakonkludował, że Kościół ma „głosić pokój” i „budować więzi”, aby wojna nie mogła się rozpocząć. To wszystko brzmi wzruszająco – ale jest to naturalistyczne przemówienie bez odniesienia do Chrystusa Króla, grzechu, łaski, sądu i królewskiego Prawa Bożego: redukcja nadprzyrodzonej religii do świeckiego pacyfizmu.
