Portal Vatican News promuje wstęp książki uzurpatora Leona XIV (Robert Prevost) o pokoju, przedstawiając go jako „dar i zobowiązanie”. Analiza ujawnia, że jest to kolejny przykład modernistycznego redukowania zbawienia do etycznego humanitaryzmu, całkowicie pozbawionego integralnej katolickiej perspektywy Królestwa Chrystusa nad narodami.
Portal „Więź” (5 grudnia 2025) publikuje edytorial Bartosza Bartosika gloryfikujący przyjaźń jako „fundament relacji” w oderwaniu od jej teologicznego wymiaru. Autor opowiada, jak określenie „przyjacielu” używane przez jego żonę przeszło ewolucję od „demonów maczyzmu” do „najcenniejszych określeń”, dowodząc, że przyjaźń to fundament – a nie zaledwie wprowadzenie do czy wręcz ersatz – relacji. Cały wywód sprowadza nadprzyrodzony porządek miłości do psychologiczno-socjologicznego konstruktu.
Portal Więź.pl (2 grudnia 2025) publikuje esej Agnieszki Budnik pt. „A jeśli jesteśmy sumą naszych przyjaźni?”, będący częścią cyklu „Kultura stroty, kultura (nie)zgody”. Autorka, powołując się na francuskiego filozofa Geoffroy’a de Lagasnerie, rozwija tezę o przyjaźni jako „azylu daru” w „świecie transakcji”, twierdząc, że relacje pozarodzinne stanowią prawdziwą „tkankę życia”. W tekście nie ma ani jednego odniesienia do nadprzyrodzonego charakteru ludzkich relacji, co stanowi symptom głębokiego kryzysu współczesnej mentalności.
Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) promuje książkę Geoffroya de Lagasnerie „We trzech. Dążenie, by wyjść poza”, przedstawiającą przyjaźń jako narzędzie rewolucji społecznej mającej zastąpić rodzinę i zburzyć fundamenty cywilizacji chrześcijańskiej.
