psychologizm

Posoborowie

Leon XIV: Ewangelizacja bez Ewangelii – modernistyczna redukcja do psychologii i sportu

Portal Opoka relacjonuje spotkanie uzurpatora Leona XIV z młodymi księżmi Diecezji Rzymskiej, podczas którego jeden z kapłanów zapytał o przyciąganie młodzieży do wiary. Odpowiedź Leona XIV skupiła się na realiach społecznych, samotności, smartfonach, wspólnocie, świadectwie i aktywnościach takich jak sport czy sztuka, redukując ewangelizację do „doświadczenia przyjaźni” i walki z…

Kurialiści

Kościół redukowany do psychologii: biskup Włodarczyk o wykorzystaniu bez sakramentów i kar

Portal eKAI (21 lutego 2026) relacjonuje przemówienie biskupa Krzysztofa Włodarczyka z Bydgoszczy na temat wykorzystania seksualnego w Kościele, w którym skupia się na empatii, modlitwie i nadziei w Jezusie, całkowicie pomijając sakramentalną, prawną i karną naturę tego grzechu w katolickiej teologii. Analiza demaskuje modernistyczną redukcję Kościoła do organizacji humanitarnej, pozbawionej…

PRZEDSTAWIENIE TRADYCYJNEGO WNĘTRZA KOŚCIELA Z NAKŁADEMI NA MODERNISTYCZNY DZIEŃ MODLITWY I SOLIDARNOŚCI
Kurialiści

Dzień modlitwy czy apostazja? Sojusz ze światem zamiast nawrócenia

Portal eKAI informuje o inicjatywie „Dnia modlitwy i solidarności z osobami skrzywdzonymi seksualnie w Kościele” zorganizowanej przez polskie struktury posoborowe, w której uczestniczyli prymas Polski „abp” Wojciech Polak, siostra Scholastyka Iwańska oraz Magdalena Bogdan z Fundacji Świętego Józefa. Artykuł promuje psychologizującą narrację o „solidarności” i „wsparciu”, całkowicie pomijając katolickie…

Posoborowie

Psychologizm zamiast pokuty: nowomowa o Wielkim Poście


Psychologizm zamiast pokuty: nowomowa o Wielkim Poście

Portal eKAI publikuje homilię ks. dr Piotra Wachowskiego z okazji Środy Popielcowej 2026 roku, w której kapłan tłumaczy symbolikę popiołu i postanowień wielkopostnych w klucz psychologicznego samopoczucia i „bycia sobą”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar pokuty, sakramentów oraz konieczność współpracy z łaską Bożą….

Tradycyjny kapłan w konfesjonale z krzyżem w ręku i pokutnikiem modlącym się z głową pochyloną w starym kościele.
Posoborowie

Homilia z Opoki.org.pl: Subiektywny psychologizm zamiast niezmiennej wiary

Streszczenie: Portal Opoka.org.pl publikuje homilię ks. Nikosa Skurasa na temat Wielkiego Postu, która redukuje chrześcijańskie nawrócenie do subiektywnego, psychologicznego doświadczenia emocji i „zranień”, całkowicie pomijając obiektywne wymiary prawa Bożego, sakramentu pokuty i niezmiennej tradycji Kościoła. Homilia ta stanowi typowy przykład współczesnego (postsoborowego) uproszczenia wiary, gdzie centralne miejsce zajmuje nie Boża łaska w sakramentach, a ludzkie uczucia i „doświadczenie” duchowe.

Księdz w tradycyjnych szatach liturgicznych modli się przed krzyżem w ciemnej kaplicy, symbolizując ofiarny aspekt kapłaństwa
Posoborowie

Formacja kapłańska po Soborze: psychologizacja zamiast ofiary

Portal eKAI.pl informuje o warsztatach duszpasterskich dla księży archidiecezji białostockiej, podczas których ks. dr. Grzegorz Strzelczyk z Katowic przedstawił wizję formacji kapłańskiej opartą na „wielowymiarowym zadbaniu o siebie” – relacjach, równowadze wewnętrznej i zdrowiu – całkowicie pomijając teologiczny rdzeń kapłaństwa: ofiarę Chrystusa i łaskę święceń. Arcybiskup Józef Guzdek i biskup Henryk Ciereszko popierają tę modernistyczną wizję, powołując się na „świadectwa wiary” tzw. bł. Michała Sopoćko i Bolesława Lament – postaci z epoki soborowej rewolucji. To kolejna demitologizacja kapłaństwa, redukowana do psychologii i wsparcia, a nie do udziału w sacramentum ofiary.

Artykuł ujawnia całkowite zaprzeczenie katolickiej teologii kapłaństwa na rzecz humanistycznego psychologizmu, co jest logicznym owocem apostazji soborowej i herezji modernizmu potępionej przez św. Piusa X. Analiza prowadzona jest z perspektywy niezmiennej wiary katolickiej sprzed 1958 roku.

Posoborowie

Humanistyczna redukcja miłości: jak nowoczesna duchowość pomija Chrystusa

„Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego” – to zdanie większość z nas zna na pamięć. Rzadziej zatrzymujemy się przy jednym słowie: „jak”. Tymczasem miłość bliźniego zaczyna się od dobrze pojętej miłości samego siebie. To właśnie słowo „jak” jest kluczem. Bo jeśli mam kochać drugiego człowieka tak, jak kocham siebie, to warto najpierw zapytać: jak właściwie traktuję samego siebie?

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.