Portal eKAI (8 października 2025) relacjonuje uroczystości zorganizowane w Drohiczynie z okazji 50-lecia pożycia małżeńskiego kilku par z gminy. „Bp” Piotr Sawczuk przewodniczył „mszy” w katedrze, podczas której wychwalał ludzki wysiłek małżonków, pomijając nadprzyrodzony charakter sakramentalnego związku. Całość wydarzenia stanowi jaskrawy przykład redukcji katolickiej duchowości do świeckiego rytuału społecznego.
Portal eKAI (7 kwietnia 2025) relacjonuje inaugurację kolejnej edycji konkursu „Aktywna Parafia”, organizowanego pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski. Według doniesień, inicjatywa ma na celu promocję parafii prowadzących działalność charytatywną, ewangelizacyjną, prozdrowotną i ekologiczną. W tym roku wprowadzono nową kategorię – „zaangażowanie na rzecz środowiska” w partnerstwie z Fundacją Polska z Natury, inspirowaną encykliką Laudato Si’ „papieża” Franciszka. Głos zabrali m.in. Marcin Przeciszewski z KAI, „ks.” Janusz Smerda oraz przedstawiciele Caritas Polska, chwaląc „energię i radość” uczestników jako „nadzieję dla Kościoła”.
Portal eKAI (17 października 2025) relacjonuje finał konkursu „Aktywna Parafia 2025”, gloryfikując działalność parafii „Matki Bożej Królowej Polski” w Jabłonnie. Wychwalana „aktywność” odsłania jedynie głębię kryzysu w strukturach okupujących miejsca katolickiego kultu.
Portal eKAI (25 października 2025) relacjonuje zjazd Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w Radomiu z udziałem 150 osób. „Biskup” Marek Solarczyk celebrował „Mszę świętą”, w homilii wskazując słowo „gotów” jako rzekomą istotę KSM – oznaczającego według niego „nieprzespanie życia”. Uczestnicy chwalili „rozwój duchowy” i zyskaną „pewność siebie”, zaś po „Eucharystii” odbyła się konferencja prowadzona przez twórcę profilu „Ślimak na pustyni”. Ecclesia Dei (Kościół Boży) została tu zredukowana do psychologicznego warsztatu samorealizacji.
Portal Więź.pl (26 października 2025) przedstawia rozważania „ks.” Andrzeja Draguły na temat wykorzystania sztucznej inteligencji w głoszeniu kazań, powołując się przy tym na wybiórczą interpretację myśli św. Augustyna. Autor próbuje usprawiedliwić tę praktykę, mieszając teologiczne sofizmaty z relatywizmem doktrynalnym charakterystycznym dla sekty posoborowej.
