pusty tron – Ethos Catholicus

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego z pustym tronem symbolizującym opuszczoną stolice; wierni w modlitwie; w tle niewyraźna grupa osób w trakcie muzycznego wystąpienia.

Muzyczny hołd dla heretyka: rzymska celebracja kultu „Jana Pawła II”

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka (21 października 2025) relacjonuje koncert „Te Deum Laudamus – dla Ciebie i z Tobą, św. Janie Pawle II” w rzymskim kościele św. Stanisława, zorganizowany z okazji 47. rocznicy wyboru Karola Wojtyły na urząd antypapieża. Wydarzenie, przedstawiane jako „wspólne dziękczynienie za pontyfikat”, w rzeczywistości stanowi bluźnierczą próbę utrwalenia kultu postaci odpowiedzialnej za systemową destrukcję katolickiej doktryny.

Pielgrzym w tradycyjnych szatach kościelnych trzyma Biblię w ciemnej kaplicy z pustym tronie za sobą.

Kurialiści

Modernistyczna dezintegracja Słowa Bożego w przemyskiej katedrze

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje wystąpienie abp. Eugeniusza Popowicza podczas Boskiej Liturgii w greckokatolickim soborze archikatedralnym w Przemyślu. „Metropolita przemysko-warszawski Kościoła greckokatolickiego” miał nawoływać do indywidualnej lektury Biblii, stwierdzając: „Chodzi o to, aby każdy z nas miał odwagę wziąć do ręki Księgę Słowa Bożego – Biblię – i poświęcić kilka minut na jej lekturę”. Całość przemówienia stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji Objawienia do subiektywnego doświadczenia, całkowicie oderwanego od katolickich zasad interpretacji Pisma Świętego.

Kapelan w tradycyjnym stroju liturgicznym stoi przed pustym fotelem z napisem "Arcybiskup Józef Michalik", symbolizującym brak prawdziwej władzy duchowej u modernistycznych "biskupów".

Kurialiści

Józef Michalik: modernistyczny „biskup” w świetle niezmiennej doktryły katolickiej

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Gość Niedzielny (30 października 2025) relacjonuje stan zdrowia Józefa Michalika, byłego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, który przeszedł operację kardiologiczną. Artykuł podkreśla „apel o modlitwę” za tegoż duchownego, określanego tytułem „arcybiskupa”, oraz przypomina jego „posługę” w strukturach posoborowych. Brakuje jednak jakiejkolwiek refleksji nad statusem tej osoby wobec prawa kanonicznego i teologii sakramentalnej.