Quas Primas

Posoborowie

Estetyzacja wiary: roraty jako spektakl zmysłów w miejsce prawdziwego kultu

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) relacjonuje fenomen popularności porannych nabożeństw adwentowych w strukturach posoborowych, przedstawiając roraty jako doświadczenie estetyczno-społeczne. „Śmiejemy się z mężem, że na krakowskich Plantach łatwo odróżnić wtedy ludzi idących «marszem roratnim»” – mówi jedna z rozmówczyń, podczas gdy socjolog Jarema Piekutowski zachwyca się „specyficznym nastrojeniem organizmu” i porównuje przeżycia do filozofii Heideggera. W całym tekście brak jednak jakiejkolwiek wzmianki o nadprzyrodzonym charakterze liturgii, Ofierze Mszy Świętej czy obowiązku kultu należnego Bogu.

Kultura

Synkretyzm religijny i profanacja sacrum w popkulturze

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) relacjonuje kontrowersyjną kampanię promocyjną hiszpańskiej artystki Rosalíi Vila Tobelli, która podczas premiery albumu „Lux” wykorzystała symbole religijne w sposób jawnie profanacyjny. Wjazd na biały samochód niczym na „papamobile”, habit zakonny przekształcony w strój sceniczny oraz mieszanie katolickiej hagiografii z hinduistycznym świętem Diwali – to wszystko zdaniem komentatorów stanowi „mistyczną estetykę” łączącą sacrum z profanum. Tymczasem katolicka doktryna nie pozostawia wątpliwości: święte znaki nie mogą być narzędziem rozrywki ani przedmiotem artystycznej eksploatacji.

Posoborowie

Współczesny kult ego: narcyzm jako symptom apostazji od prawdziwej miłości

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) przedstawia wywiad z prof. Marcinem Zajenkowskim, psychologiem badającym narcyzm jako cechę obecną „w niskim, średnim lub wysokim stopniu” u każdego człowieka. Artykuł koncentruje się na mechanizmach powstawania narcyzmu – od niewłaściwych wzorców rodzicielskich po współczesne media społecznościowe – oraz jego przejawach w relacjach międzyludzkich, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar ludzkiej kondycji i moralne konsekwencje egoizmu. „Narcyzm ma to do siebie, że ludzie o wysokim jego poziomie robią bardzo dobre pierwsze wrażenie. Drugie oblicze wychodzi na jaw w dłuższej relacji” – stwierdza Zajenkowski, nie zauważając, że opisuje odwieczną naturę grzechu pychy, który „przed upadkiem unosi serce” (Syr 10,12 Wlg).

Kultura

Światło i mrok w „Rocznicowej” wizji Komasy: dekonstrukcja modernistycznej narracji

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) prezentuje analizę filmu „Rocznica” Jana Komasy jako rzekomo „satyrę na wojny kulturowe”, gdzie „rodzina staje się poligonem konfliktu ideologicznego”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejną próbą relatywizacji prawdy, gdzie pod pozorem „sprawiedliwego rozkładania racji” zaciera się fundamentalny podział między dobrem a złem.

Duchowość

Naturalistyczna redukcja adwentu w sentymentalnych wspomnieniach modernistycznego duchownego

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) publikuje rozważania „ks.” Adama Bonieckiego na temat adwentu. Autor wspomina dziecięcą praktykę zbierania sianka za dobre uczynki, by potem wyściełać nim żłóbek. Współczesny adwent ocenia jako „czas większej niż zwykle uwagi” i „uczenia się przykazania miłości”, które „w różnych fazach życia niesie inną treść”. Całość pozbawiona jest jakichkolwiek odniesień do nadprzyrodzonego celu tego okresu liturgicznego.

Świat

W labiryncie apostazji: „Tygodnik Powszechny” jako głos współczesnego bałwochwalstwa

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) przedstawia współczesność jako „labirynt”, w którym poszukuje się świeckich autorytetów zamiast niezmiennej prawdy katolickiej. Redaktor naczelna Ewelina Burda promuje analityka OSW Wojciecha Konończuka jako „przewodnika” w sprawach geopolitycznych, równocześnie relatywizując znaczenie Adwentu poprzez zestawienie katolickich rorat z protestanckimi praktykami ewangelika Łukasza Ostruszki.

Kultura

Lidia Kośka i Stanisław Jerzy Lec: relatywizm w służbie dekonstrukcji tradycji

Portal „Tygodnik Powszechny” (25 listopada 2025) przedstawia książkę Lidii Kośki Wycieczka do Szerszeniowic. W stronę Leca jako „archeologiczną” eksplorację dorobku Stanisława Jerzego Leca (1909-1966). Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się „dogłębną” analizą topografii życia poety – od podolskich Szerszeniowic przez Wiedeń i Jerozolimę po Warszawę – oraz jego intelektualnych powinowactw z Karlem Krausem czy Thomasem Bernhardem. Szczególną uwagę poświęca przekładom Fugi śmierci Paula Celana, którego Lec był jednym z pierwszych polskich tłumaczy. W całym tym erudycyjnym uniesieniu zabrakło jednak fundamentalnego pytania: jaką duchową truciznę niesie twórczość Leca i jej współczesne gloryfikowanie?

Świat

Pasikowski i zamach na nieomylność Kościoła

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) relacjonuje rozmowę z Władysławem Pasikowskim, reżyserem serialu „Glina. Nowy rozdział” i filmu „Zamach na papieża”. Pasikowski deklaruje, że prowokacja językiem czy seksem „już nie działa”, podczas gdy Kościół „jeszcze prowokuje”, lecz dziś najsilniej oddziałują tematy polityczne. Przyznaje, że powrót do „Gliny” po latach był „powrotem do ojczyzny po przymusowej emigracji”, zaś krytykę swoich dzieł kwituje stwierdzeniem: „Łaska krytyki na pstrym koniu jeździ”. Artykuł jest apologią relatywizmu moralnego, gdzie „światło” prawdy katolickiej zostało zastąpione cieniem subiektywizmu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.