Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje tekst „o.” Wacława Oszajcy SJ, który pod płaszczykiem troski o materialne zabezpieczenie duchowieństwa forsuje rewolucyjną tezę: „Zanim nauczymy kogoś odprawiania mszy, nauczmy go konkretnego zawodu”. To nie błaha propozycja duszpasterska, lecz jawna negacja kapłaństwa jako poświęconego status clericalis i redukcja święceń do świeckiego urzędu.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia refleksję o zmieniającym się statusie „księży” w Polsce, posługując się przykładem „ks.” Jana Kaczkowskiego. Autor Przemysław Wilczyński zauważa, że „w katolickiej Polsce kapłaństwo zaczyna się wiązać nie z prestiżem, ale z ryzykiem społecznym wyobcowania”, wskazując na spadek liczby kandydatów do „seminariów” jako efekt „krachu autorytetu Kościoła”. Tekst pomija jednak zasadniczą przyczynę tego zjawiska: systemowy upadek posoborowej struktury będący bezpośrednią konsekwencją odrzucenia niezmiennej doktryny katolickiej.
Serbia: Świecki bunt bez Boga – droga donikąd w poszukiwaniu sprawiedliwości
Portal Tygodnik Powszechny (1 listopada 2025) relacjonuje rocznicę protestów w Nowym Sadzie, wywołanych katastrofą budowla…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) relacjonuje wrażenia Zuzanny Radzik z koncertu w brukselskim ratuszu, gdzie dominacja męskich wizerunków wśród historycznych dekoracji skłoniła autorkę do refleksji nad potrzebą „równoważenia” historii poprzez współczesne feministyczne inicjatywy kulturalne. Artykuł gloryfikuje książkę Victorii Martín de la Torre „Europa. Skok w nieznanie”, przedstawiającą założycieli Unii Europejskiej jako moralnych herostratusów zmierzających ku „trwałemu pokojowi” poprzez świecką integrację gospodarczo-polityczną. W tekście pobrzmiewa ton rozczarowania współczesnymi „osobnościami i nacjonalistycznymi dumami”, które rzekomo zasłaniają „doniosłość zadania” jakim miałoby być budowanie ponadnarodowej struktury oderwanej od chrześcijańskich korzeni. Całość stanowi klasyczny przejaw modernistycznej utopii, gdzie Krzyż zostaje zastąpiony cykorią jako nowym symbolem „pokoju”.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) relacjonuje wzrost popularności Nigela Farage’a i jego partii Reform UK, interpretując to jako „rewolucję” przeciwko „starym elitom”. Artykuł przedstawia brytyjską scenę polityczną jako arenę walki między skompromitowanym establishmentem a prawicowym populizmem, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar kryzysu cywilizacyjnego.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) publikuje wywiad z abp Henrykiem Muszyńskim, promujący dialog polsko-niemiecki w oderwaniu od katolickich zasad przebaczenia. Wypowiedź hierarchy pełna jest modernistycznych redukcji, sprowadzających pojednanie do czysto humanitarnego gestu, pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy nawrócenia i zadośćuczynienia.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia artykuł Jacka Stawiskiego gloryfikujący traktat graniczny z 1990 r. jako „wielką zmianę w polsko-niemieckiej rzeczywistości”. Autor opisuje proces uznania granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej jako sukces „dialogu” i „pojednania”, otwierający drogę do integracji z NATO i UE. Pomija jednak kluczowy fakt: cały ten proces odbywał się w oderwaniu od nadprzyrodzonego porządku i zasad katolickiej nauki społecznej.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje artykuł Olgi Drendy „Czy ludzie dzisiaj w ogóle mogą się lubić? Co tracimy przez 'jakościowe relacje’”, będący apologią relatywizmu moralnego i indywidualistycznej wizji społeczeństwa. Autorka, wpisując się w nurt modernistycznej destrukcji, podważa obiektywne podstawy ludzkich relacji, proponując w zamian „optymalizację” kontaktów międzyludzkich opartą na utylitarystycznych kalkulacjach.
Ekumeniczna zdrada czy pojednanie? List biskupów z 1965 roku w świetle niezmiennej doktryny
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia tzw. Orędzie biskupów polskich do biskupów nie…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia artykuł gloryfikujący tzw. „polsko-niemieckie pojednanie” jako owoc działań „Bożych szaleńców” z kręgów „Tygodnika Powszechnego” i środowisk pseudokatolickich. W narracji pełnej modernistycznej retoryki autor kreuje mit założycielski III RP, gdzie dialog zastąpił doktrynę, a geopolityczny pragmatyzm wyparł nadprzyrodzony cel Kościoła.
