Kochanie Kościoła „takiego jaki jest” – soborowa herezja wspólnotowości
Portal eKAI.pl (13 lutego 2026) relacjonuje kazanie kard. Grzegorza Rysa, metropolity krakowskiego, wygłoszone podczas Mszy św. w Bazylice NMP na Zatybrzu w Rzymie. Kardynał, zwracając się do uczestników Wspólnoty Domowego Kościoła z archidiecezji krakowskiej i łódzkiej, podkreślił: „Nie czekajcie z miłością do Kościoła. To nie oznacza, że nie szukamy innego Kościoła, że nie pragniemy innego Kościoła. To nie oznacza, że spuszczamy ideały na ziemię, ale kochać trzeba Kościół taki jaki jest”. Nawoływał do wyjścia „na zewnątrz” i budowania wspólnoty, a także do przeżywania „wspólnoty z Izraelem”, wskazując, że Sobór Watykański II „odkrył na nowo tę prawdę” o korzeniach żydowskich chrześcijaństwa.
Niniejsza homilia stanowi klasyczny przykład soborowej apostazji, redukującej katolicki, hierarchiczny, zbawienny Kościół Boży do immanentystycznej, ekumenistycznej wspólnoty dialogującej. Jej sednem jest odrzucenie niezmiennej wiary i dyscypliny na rzecz subiektywistycznej „pasji” do wspólnoty, która jest w istocie herezją wspólnotowości (communitarianism), potępioną w duchu przez Piusa X w Lamentabili sane exitu.
