Quas Primas

Tradycyjny katolicki pracownik Caritas w Radomiu rozdaje ubrania bezdomnemu, bez odniesienia do duchowego wymiaru pomocy.
Kurialiści

Bezdomność bez Boga: Caritas redukuje ewangelizację do humanitaryzmu

Portal eKAI.pl informuje o rosnącej liczbie bezdomnych w Radomiu (około 400 osób), z których coraz więcej to młodzi ludzie uzależnieni od środków psychotropowych. Streetworkerzy Caritas Diecezji Radomskiej prowadzą codzienne patrole, dyżury w schronisku, rozdają odzież i informatory, współpracując z Strażą Miejską i innymi organizacjami. Konferencja prasowa odbyła się 17 lutego 2026 roku. Brak jednak jakiegokolwiek odniesienia do duchowego wymiaru kryzysu bezdomności – grzechu, łaski, sakramentów, modlitwy. To bankructwo ewangelizacyjne współczesnego Kościoła posoborowego, który zamienia ewangelizację w czysto humanitarną pomoc społeczną.

Biskup sedewakantystowski przed zrujnowanym kościołem z krzyżem w ręku na tle konfliktów izraelsko-palestyńskich.
Wyróżnione, Świat

Muzułmańskie potępienie a milczenie „Kościoła” o Królestwie Chrystusa

Portal „Gość Niedzielny” (17 lutego 2026) informuje, że osiem państw muzułmańskich, w tym Turcja, Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie, potępiło decyzję Izraela o rejestracji gruntów na Zachodnim Brzegu jako „własności państwowej”. Sygnatariusze uznają, że środek ten prowadzi do „wywłaszczenia Palestyńczyków” i jest „rażącym naruszeniem prawa międzynarodowego”. Artykuł przedstawia kontekst polityczny, wspominając o żydowskich osadnikach, palestyńskiej populacji oraz stanowisku USA. Teza: Ta sytuacja demaskuje całkowitą apostazję „Kościoła” posoborowego, który zamiast ogłaszać uniwersalne Królestwo Chrystusa, redukuje się do komentowania politycznych konfliktów z perspektywy naturalistycznego humanitaryzmu, całkowicie przemilczając nadprzyrodzone podstawy sprawiedliwości i jedyne rozwiązanie – publiczne poddanie się Chrystusowi Królowi przez wszystkie narody.

Ksiądz katolicki w tradycyjnych szatach liturgicznych trzyma stary kawałek tkaniny, symbolizując konflikt między chrześcijańskimi wartościami a świecką agendą ekologiczną.
Polska

Ekologiczna agenda państwa bez Boga – świeckie rozwiązania zamiast królestwa Chrystusa

Portal „Gość Niedzielny” informuje o planach rządowych dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) dla tekstyliów, która ma wejść w życie w kwietniu 2028 roku. Według wiceminister klimatu Anity Sowińskiej, system ma nakładać na producentów ubrań i obuwia koszty zagospodarowania odpadów tekstylnych, promując gospodarkę obiegu zamkniętego. Artykuł przedstawia techniczne aspekty nowelizacji prawa, terminy, wyzwania administracyjne (jak włączenie NGO do systemu, ekomodulacja, rozbudowa BDO) oraz szacunkowe finansowanie (ponad 5 mld zł z opłat opakowaniowych w 2028 r.). Kluczowym uzasadnieniem jest walka z kryzysem odpadowym i „niskiej jakości” importowanymi tekstyliami, przy jednoczesnym odciążeniu gmin i konsumentów. Nie pojawiają się w nim odwołania do Boga, prawa naturalnego czy moralnej wymiary konsumpcji – całość sprowadzona jest do technokratycznych, ekologicznych i ekonomicznych kategorii.

Biskup w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi w ciemnym kościele z witrażami, trzymając list symbolizujący redukcję Wielkiego Postu do humanitaryzmu.
Posoborowie

Naturalistyczna duchowość episkopatu: redukcja Wielkiego Postu do humanitaryzmu

Portal „Gość Niedzielny” publikuje przesłanie przewodniczącego Episkopatu Polski abpa Tadeusza Wojdy SAC z okazji rozpoczęcia Wielkiego Postu 2026. Abp Wojda zachęca do „odkrywania na nowo miłosierdzia Bożego, szczególnie w sakramentach spowiedzi i Eucharystii”, podkreślając, że „sensem tej czterdziestodniowej duchowej drogi jest przygotowanie się do Wielkanocy” i że „nie jest to czas biernego oczekiwania, lecz aktywnego nawrócenia i czujności”. Nawiązując do 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu, przywołuje jego modlitwę o pokój, kończąc wezwaniem: „Szukajmy zatem Chrystusa na drogach naszej codzienności”. To przesłanie, choć pozornie pobożne, jest symptomaticzne dla modernistycznej sekty posoborowej, która redukuje wiarę katolicką do etyki społecznej i dewocyjnego humanitaryzmu, pozbawiając ją dogmatów, sakramentów w prawdziwej formie oraz obowiązku publicznego wyznawania jedynego Kościoła.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.