Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) publikuje wywiad z abp Henrykiem Muszyńskim, promujący dialog polsko-niemiecki w oderwaniu od katolickich zasad przebaczenia. Wypowiedź hierarchy pełna jest modernistycznych redukcji, sprowadzających pojednanie do czysto humanitarnego gestu, pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy nawrócenia i zadośćuczynienia.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia artykuł Jacka Stawiskiego gloryfikujący traktat graniczny z 1990 r. jako „wielką zmianę w polsko-niemieckiej rzeczywistości”. Autor opisuje proces uznania granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej jako sukces „dialogu” i „pojednania”, otwierający drogę do integracji z NATO i UE. Pomija jednak kluczowy fakt: cały ten proces odbywał się w oderwaniu od nadprzyrodzonego porządku i zasad katolickiej nauki społecznej.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje artykuł Olgi Drendy „Czy ludzie dzisiaj w ogóle mogą się lubić? Co tracimy przez 'jakościowe relacje’”, będący apologią relatywizmu moralnego i indywidualistycznej wizji społeczeństwa. Autorka, wpisując się w nurt modernistycznej destrukcji, podważa obiektywne podstawy ludzkich relacji, proponując w zamian „optymalizację” kontaktów międzyludzkich opartą na utylitarystycznych kalkulacjach.
Ekumeniczna zdrada czy pojednanie? List biskupów z 1965 roku w świetle niezmiennej doktryny
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia tzw. Orędzie biskupów polskich do biskupów nie…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) przedstawia artykuł gloryfikujący tzw. „polsko-niemieckie pojednanie” jako owoc działań „Bożych szaleńców” z kręgów „Tygodnika Powszechnego” i środowisk pseudokatolickich. W narracji pełnej modernistycznej retoryki autor kreuje mit założycielski III RP, gdzie dialog zastąpił doktrynę, a geopolityczny pragmatyzm wyparł nadprzyrodzony cel Kościoła.
Upadek powołań jako owoc posoborowej destrukcji
Portal „Tygodnik Powszechny” (12 listopada 2025) relacjonuje rzekomy „kryzys powołań” w strukturach posoborowych, przedstawiając historie mężczyzn re…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje wypowiedź Georga Bätzina, „przewodniczącego” niemieckiej konferencji „biskupów”, gloryfikującą listy polskich i niemieckich „biskupów” z 1965 roku jako fundament rzekomego pojednania. Ten synkretyczny manifest, podszyty humanitarnym frazesem, stanowi klasyczny przykład apostazji posoborowego establishmentu.
Naturalistyczne złudzenia o wstydzie – krytyka modernistycznej psychologizacji
„Wstyd jest kategorią poznawczą, którą tworzymy zupełnie podświadomie, żeby nie powiedzieć: nieświadomie, poprzez nasze …
Portal Opoka relacjonuje wypowiedzi prezydenta Karola Nawrockiego dotyczące rzekomego łamania konstytucji przez rząd Donalda Tuska, planów nowej ustawy zasadniczej oraz stosunków międzynarodowych. Nawrocki zapowiada możliwość wniosku o referendum w sprawie ustroju, wskazuje na zagrożenia ze strony Rosji i Niemiec, krytykuje premiera Tuska oraz domaga się urealnienia relacji z Ukrainą.
Portal Gość Niedzielny (12 listopada 2025) informuje o wyborze nowego przewodniczącego Konferencji „Biskupów Katolickich” Stanów Zjednoczonych (USCCB). 70-letni „abp” Paul S. Coakley z Oklahoma City zastąpił dotychczasowego sekretarza generalnego tej struktury, zaś jego zastępcą został 64-letni „bp” Daniel E. Flores z Brownsville w Teksasie. Decyzje zapadły podczas zgromadzenia plenarnego w Baltimore. „Abp” Coakley, wyświęcony na „kapłana” w 1983 r. w diecezji Wichita, studiował na podejrzanym teologicznie Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1985-1987). Jako swoje motto „biskupie” wybrał ewangeliczne „Duc in altum” („Wypłyń na głębię” – Łk 5,4), co w kontekście jego posługi w strukturach apostazji posoborowej brzmi jak złowieszczy żart. W ramach USCCB zasiadał m.in. w Podkomisji ds. Misji Krajowych oraz Komisji ds. Ewangelizacji i Katechezy – instytucjach wsławionych promocją ekumenicznego relatywizmu zamiast nawracania heretyków.
„Bp” Flores, wyświęcony w 1988 r., uzyskał doktorat na jeszcze bardziej podejrzanym Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu (Angelicum) w Rzymie (2000) – mateczniku posoborowej „teologii ciągłości”. W 2020 r. został przewodniczącym Komitatu Doktrynalnego USCCB, gdzie „wsławił się” promocją synodalnego rozkładu. Jak czytamy: „Jest jednym z 12 «biskupów» zasiadających w Radzie Zwyczajnej Sekretariatu Generalnego «synodu o synodalności» i jest zdecydowanym zwolennikiem synodalności w Kościele”.
