Artykuł z portalu eKAI (7 marca 2026) relacjonuje wywiad z „biskupem” gliwickim Sławomirem Oderem, przeprowadzony przez o. Stanisława Tasiemskiego OP z okazji trzeciej rocznicy jego „ingresu”. Rozmówca z dumą podkreśla swoje zaangażowanie w „budowanie relacji” z kapłanami, wiernymi i młodzieżą, opisując diecezję gliwicką jako wspólnotę „ciekawą i złożoną”, wyrastającą z…
Portal „Tygodnik Powszechny” (3 lutego 2026) przedstawia analizę zaniku więzi sąsiedzkich w Polsce, przypisując to zjawisko „indywidualizmowi”, „brakowi czasu” i „nieufności”, zupełnie pomijając zasadniczy fakt: demontaż katolickich fundamentów społeczeństwa przez modernistyczną rewolucję posoborową.
Portal „Więź” (5 grudnia 2025) publikuje edytorial Bartosza Bartosika gloryfikujący przyjaźń jako „fundament relacji” w oderwaniu od jej teologicznego wymiaru. Autor opowiada, jak określenie „przyjacielu” używane przez jego żonę przeszło ewolucję od „demonów maczyzmu” do „najcenniejszych określeń”, dowodząc, że przyjaźń to fundament – a nie zaledwie wprowadzenie do czy wręcz ersatz – relacji. Cały wywód sprowadza nadprzyrodzony porządek miłości do psychologiczno-socjologicznego konstruktu.
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje artykuł Olgi Drendy „Czy ludzie dzisiaj w ogóle mogą się lubić? Co tracimy przez 'jakościowe relacje’”, będący apologią relatywizmu moralnego i indywidualistycznej wizji społeczeństwa. Autorka, wpisując się w nurt modernistycznej destrukcji, podważa obiektywne podstawy ludzkich relacji, proponując w zamian „optymalizację” kontaktów międzyludzkich opartą na utylitarystycznych kalkulacjach.
Portal eKAI (28 października 2025) relacjonuje wypowiedź „profesora” Piotra Kulickiego z „Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II”, ostrzegającego przed traktowaniem czatbotów AI jako substytutu ludzkich relacji. Autor koncentruje się na psychospołecznych i ekonomicznych zagrożeniach („model biznesowy AI zakłada maksymalne zaangażowanie użytkownika”), całkowicie pomijając teologiczną i antropologiczną katastrofę wynikającą z prób zastąpienia osoby ludzką przez algorytmiczne symulakrum.
Portal Opoka relacjonuje ostrzeżenia prof. dr hab. Piotra Kulickiego z „Katolickiego” Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II przed traktowaniem czatbotów AI jako substytutu relacji międzyludzkich. Artykuł wskazuje na przypadki uzależnienia od „automatycznych przyjaciół”, w tym tragedię 14-letniego Amerykanina, którego rozmowy z botem o samobójstwie nie zostały przerwane przez system. Ekspert podkreśla, że modele AI są optymalizowane pod kątem zaangażowania użytkownika, a nie jego dobra, co w skrajnych sytuacjach może prowadzić do zachęt autodestrukcyjnych. Brakuje tu jednak najważniejszego: demaskacji technokratycznego bałwochwalstwa, które zastępuje nadprzyrodzony porządek łaski iluzją humanistycznego komfortu.
Portal Tygodnik Powszechny (19 sierpnia 2025) relacjonuje zjawisko nawiązywania emocjonalnych więzi z chatbotami, przedstawiając je jako naturalną kontynuację młodzieńczych fantazji i literackich fascynacji. Autorka Olga Drenda dostrzega w tym paradoks: „algorytmy przekonują, że wszystko da się zaprogramować, tymczasem użytkownicy poszukują czegoś o romantycznym i irracjonalnym charakterze”, odwołując się przy tym do ezoterycznego pojęcia „tulpy” z tradycji tybetańskiej. Tekst stanowi klasyczny przykład naturalistycznej redukcji duchowego głodu człowieka do psychologicznych mechanizmów, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiej egzystencji.
