relatywizm moralny

Sobór katolicki w Szczecinie poświęcony problematyce in vitro i moralnym konsekwencjom sztucznego zapłodnienia.
Kurialiści

Moralny upadek pod płaszczem „edukacji”: Szczecin jako epicentrum relatywizacji zła

Portal Opoka informuje o szkoleniu „Prawda o in vitro” organizowanym przez Fundację Donum Vitae w Szczecinie, skierowanym do „pracowników ochrony zdrowia, psychologów, terapeutów, duszpasterzy, doradców rodzinnych oraz pracowników organizacji pozarządowych”. Wydarzenie, zaplanowane na 28 lutego 2026 roku, deklaruje analizę „złożonego doświadczenia życiowego” związanego z procedurą in vitro, obiecując omówienie konsekwencji zdrowotnych, psychicznych, prawnych i etycznych. Już sam tytuł szkolenia zdradza przewrotność języka – „prawda” zostaje zredukowana do technicznego opisu zbrodni przeciwko życiu i małżeństwu, podczas gdy veritas ontologica (prawda ontologiczna) dotycząca świętości ludzkiego zarodka i nienaruszalności aktu małżeńskiego zostaje przemilczana.

Ksiądz modlący się przed ołtarzem w zniszczonej ukraińskiej wiosce podczas wojny
Świat

Polityczne gry o pokój na Ukrainie: zapomniana władza Chrystusa Króla

Portal Opoka informuje o trwających w Abu Zabi trójstronnych rozmowach między USA, Ukrainą i Rosją dotyczących zakończenia wojny na Ukrainie. Według relacji, w piątek nie osiągnięto porozumienia, a negocjacje mają być kontynuowane w sobotę. W skład delegacji amerykańskiej weszli m.in. Jared Kushner i gen. Alex Grynkewich, podczas gdy stronę rosyjską reprezentowali przedstawiciele wywiadu wojskowego. Prezydent Donald Trump wyraził opinię, że „zarówno Wołodymyr Zełenski, jak i Władimir Putin idą na ustępstwa, by zakończyć” konflikt.

Scena teatralna z Olafem Lubaszenką jako Karolem i Ewą Wiśniewską jako Starską w melancholicznym listopadowym pejzażu, symbolizująca duchową pustkę.
Kultura

Teatralna iluzja jako zwierciadło współczesnej duchowej pustki

Portal Tygodnik Powszechny (19 stycznia 2026) promuje najnowszą adaptację opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza „Dzień listopadowy” w reżyserii Jana Kidawy-Błońskiego. Akcja spektaklu – w przeciwieństwie do literackiego pierwowzoru – rozgrywa się nie w leśniczówce, lecz w agroturystyce prowadzonej przez „dość nieokrzesanego” Karola (Olaf Lubaszenko), gdzie pojawiają się jego matka-aktorka Starska (Ewa Wiśniewska) oraz gosposia Hanka (Julia Kijowska). Reżyser dokonuje psychologizacji krajobrazu, eksponując rzekomo „uniwersalne” konflikty: między erosem a tanatosem, fałszem a prawdą, ucieczką a konfrontacją.

Ksiądz w tradycyjnym strojku kapłańskim stoi w zniszczonym krajobrazie Donbasu trzymając krucyfiks podczas gdy żołnierze wycofują się na tle
Świat

Donbas jako ofiara świeckiego pragmatyzmu: Krytyka relatywizacji moralnej w medialnym przekazie

Portal Gość Niedzielny relacjonuje stanowisko Kremla w sprawie konieczności wycofania armii ukraińskiej z Donbasu jako warunku pokoju, powołując się na wypowiedź rzecznika Dmitrija Pieskowa oraz komentarz Donalda Trumpa o „ustępstwach” obu stron. „Rosyjskie stanowisko w tej sprawie jest dobrze znane: armia ukraińska powinna opuścić Donbas. To bardzo ważny warunek” – cytuje agencja Reutera słowa Pieskowa. W piątek mają rozpocząć się trójstronne rozmowy w Abu Zabi z udziałem delegacji USA, Rosji i Ukrainy.

Solemny wnętrze kościoła z tradycyjnymi wiernymi modlącymi się podczas protestów na zewnątrz. Kapłan w pełnym stroju liturgicznym broni świętości miejsca kultu.
Posoborowie

Relatywizm moralny w obronie prawa będącego narzędziem antychrześcijańskiej tyranii

Portal LifeSiteNews relacjonuje stanowisko Jonathana Darnela, byłego więźnia skazanego za naruszenie ustawy FACE, który sprzeciwia się zastosowaniu tego prawa przeciwko lewicowym protestującym zakłócającym nabożeństwo w Cities Church w St. Paul. Darnel argumentuje, iż „ustawa FACE jest dziwaczna, niesamowicie niesprawiedliwa”, pomimo faktu, że sam doświadczył jej represyjnego charakteru. Jego wywód stanowi klasyczny przykład modernistycznej gry pozorów, gdzie w imię fałszywie pojętej „sprawiedliwości” depcze się nienaruszalne zasady moralne.

Tradycyjna katolicka rodzina modli się razem w zimowym domu z symbolami liturgicznymi.
Kultura

Zima jako idolatria współczesnego wygodnictwa

Portal Więź.pl w artykule z 21 stycznia 2026 roku przedstawia zimę jako porę roku dającą wytchnienie od „presji produktywności”, zachęcając czytelników do „odpuszczania” i „wyrozumiałości” wobec siebie. Autorka Magdalena Fijołek entuzjastycznie opisuje śnieżne szaleństwa dzieci oraz osobiste doświadczenia zimowego relaksu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar rzeczywistości. W tekście nie znajdziemy ani jednego odniesienia do cyklu liturgicznego, duchowego znaczenia zimy w tradycji katolickiej czy obowiązku uświęcania czasu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.