religijne – Strona 6 – Ethos Catholicus

Fotografia realistyczna i pełna czci, przedstawiająca tradycyjny ołtarz z kapłanem w białych szatach sprawującym Mszę świętą w świątyni katolickiej, z modlącymi się wiernymi i światłami symbolizującymi duchową głębię.

„Zwiastuni nadziei” bez Chrystusa Króla: naturalistyczny humanitaryzm Rycerzy Kolumba

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wideoprzesłanie „papieża” Leona XIV do uczestników 143. Najwyższej Konwencji Rycerzy Kolumba w Waszyngtonie. „Papież” dziękuje za troskę o kobiety w ciąży, dzieci nienarodzone, ubogich i ofiary wojen; chwali „modlitwę, formację i braterstwo” oraz „liczne działania charytatywne” rad lokalnych. Wzywa, by być „znakami nadziei” w Roku Jubileuszowym, wskazuje na bł. Michaela McGivney’a i jego wrażliwość na imigrantów, ubogich i cierpiących, podkreślając „wierne sprawowanie sakramentów oraz braterską pomoc”. Ostatecznie wszystko to spina klamrą słów o „głoszeniu Ewangelii słowem i czynem”. To pozór katolickości: humanitarny projekt bez królowania Chrystusa, bez potępienia błędu, bez wewnętrznego wezwania do nawrócenia i bez ostrzeżenia przed wiecznym potępieniem.

Reprodukcja realistycznego, pełnego szacunku obrazu ołtarza katolickiego z krzyżem, świecami i modlitewnikiem w kościele, ukazująca duchową atmosferę i wiarę.

Posoborowie

ŚDM Seul 2027: triumf humanitarnego widowiska nad wiarą katolicką

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje ogłoszenie dat 41. Światowych Dni Młodzieży w Seulu (3–8 sierpnia 2027), których dokonał „papież” Leon XIV podczas Jubileuszu Młodzieży w Rzymie. Podano hasło «Odwagi! Ja zwyciężyłem świat!» (J 16,33), zaprezentowano logo w „azjatyckim stylu”, przypomniano o „symbolach ŚDM” (krzyż i ikona Salus Populi Romani) oraz dumę z rekordowych statystyk Manili 1995. Całość utrzymana jest w tonie marketingowej euforii i biurokratycznej celebracji wydarzenia masowego, bez śladu doktrynalnej powagi, bez odniesienia do sakramentów, grzechu, nawrócenia i panowania Chrystusa Króla. Teza: to przedsięwzięcie jest programowym zastąpieniem religii Objawienia widowiskiem emocji, a więc kolejnym owocem modernistycznej apostazji.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie tradycyjnego ołtarza katolickiego z krucyfiksem, świecami i kapłanem modlącym się w kościele, wyrażające pokorę i duchową głębię z perspektywy sedevacantistycznej.

Posoborowie

„Pokój bezbronny i rozbrajający”: naturalistyczna utopia przeciw królowaniu Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o przesłaniu „papieża” Leona XIV do Alexisa M. Shirahamy, „biskupa” Hiroszimy, z okazji 80. rocznicy zrzucenia bomb atomowych. Tekst piętnuje broń jądrową jako obrazę „wspólnej ludzkiej godności”, głosi, że „wojna jest zawsze porażką ludzkości”, wzywa do porzucenia „złudnego bezpieczeństwa wzajemnego zniszczenia”, oraz promuje globalną etykę „sprawiedliwości, braterstwa i dobra wspólnego” i ideał pokoju „bezbronnego i rozbrajającego”. Całość zachowuje ton moralizującego humanitaryzmu, milcząc o grzechu, łasce, panowaniu Chrystusa i misji Kościoła, co stanowi jawną redukcję nadprzyrodzonego porządku do świeckiej etyki praw człowieka i pacyfizmu.

Rekonstrukcja Całunu Turyńskiego w religijnym kościele, podkreślająca jego sakralny i tajemniczy charakter.

Świat

Całun Turyński a naturalistyczna taktyka rozmywania wiary: repetycja posoborowych uników

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Vatican News informuje, że kard. Roberto Repole, jako „kustosz” Całunu Turyńskiego i arcybiskup Turynu, krytykuje publikację w Archaeometry sugerującą powstanie obrazu przez kontakt z płaskorzeźbą; powołuje się przy tym na dokument Międzynarodowego Centrum Badań nad Całunem (CISS), które przypomina, że liczne badania fizykochemiczne od dawna wykluczyły „pochodzenie malarskie lub wynikające z kontaktu z płaskorzeźbą”. CISS streszcza artykuł Cicero Moraesa jako powtórzenie starych tez o rzekomej „projekcji ortogonalnej” i wskazuje na błędy metodologiczne oraz ignorowanie danych o realnej krwi ludzkiej, co mocno akcentuje również Emanuela Marinelli. Równocześnie komunikat Repole’ego lawiruje między „neutralnością naukową” a dystansowaniem się „bez wchodzenia w meritum”. Konkluzja: zamiast wyznania prawdy wiary i podporządkowania nauki autorytetowi Objawienia, otrzymujemy biurokratyczny naturalizm i asekuracyjne „procedury”, które zacierają nadprzyrodzony charakter relikwii i osłaniają systemową rewolucję posoborową.