Portal Episkopat.pl (14 sierpnia 2025) informuje o planowanej beatyfikacji abp. Eduarda Profittlicha SJ, mającej odbyć się 6 września w Tallinnie pod przewodnictwem Christopha Schönborna – wysłannika „papieża” Leona XIV. Ceremonia, organizowana przy współudziale przedstawicieli Konferencji Episcopatu Polacca, zawierać ma ekumeniczną modlitwę ku czci ofiar sowieckich deportacji.
Portal eKAI (14 sierpnia 2025) relacjonuje przygotowania do beatyfikacji arcybiskupa Eduarda Profittlicha SJ (1890–1942), która odbędzie się 6 września 2025 w Tallinnie pod przewodnictwem „kardynała” Christopha Schönborna jako wysłannika „papieża” Leona XIV. Ceremonia ma zakończyć się ekumeniczną modlitwą z przedstawicielami innych „wspólnot chrześcijańskich”. W wydarzeniu uczestniczyć mają przedstawiciele Konferencji Episkopatu Polski, w tym sekretarz generalny „biskup” Marek Marczak oraz rzecznik „o.” Leszek Gęsiak SJ.
Portal eKAI informuje o wystąpieniu „bp.” Marka Marczaka w łódzkim kościele „ojców” pasjonistów podczas tzw. liturgii stacyjnej. „Hierarcha” sekty posoborowej, celebrując „Mszę” w niedzielę Laetare, skupił się na psychologicznej interpretacji ślepoty duchowej, redukując wielkopostną pokutę do narzędzia poprawy relacji międzyludzkich i sentymentalnego „widzenia sercem”. Ta naturalistyczna egzegeza, pozbawiona odniesienia do grzechu jako realnej obrazy Bożej i konieczności łaski uświęcającej, stanowi jaskrawy przykład modernizmu, który z religii nadprzyrodzonej czyni horyzontalny system etyczny, całkowicie ignorując eschatologiczny wymiar nawrócenia.
Portal LifeSiteNews (14 marca 2026) informuje o dramatycznej sytuacji cystersów z opactwa La Trappe w Normandii, którzy z powodu drastycznego braku powołań oraz nieuleczalnych trudności finansowych rozważają opuszczenie swojej historycznej, dwunastowiecznej siedziby do 2028 roku. Mnisi, znani współczesnemu światu niemal wyłącznie z komercyjnej produkcji piwa, przyznają w oficjalnym oświadczeniu, że rosnące koszty utrzymania oraz brak następców zmuszają ich do szukania „bardziej odpowiednich rozwiązań ekonomicznych i duchowych”. Ta smutna kronika upadku jednego z najbardziej ikonicznych ośrodków życia monastycznego nie jest jedynie kwestią demografii czy inflacji, lecz stanowi ostateczne potwierdzenie całkowitej jałowości duchowej struktur posoborowych, które odciąwszy się od życiodajnych soków Tradycji, skazały się na nieuchronne wymarcie w ramach procesu systemowej autodestrukcji.
Portal eKAI (13 sierpnia 2025) relacjonuje aktywność Artura Ważnego, „biskupa” sosnowieckiego, podczas pielgrzymki diecezjalnej. Przedstawia go jako „starego pielgrzyma” budującego „bliskość” poprzez spowiadanie, głoszenie konferencji i podkreślanie znaczenia „współpracy”. „Biskup” promuje model duszpasterstwa oparty na „młodych prowadzących młodych”, organizację świeckich festiwali oraz krytykuje tradycyjne metody formacji. Całość stanowi jaskrawy przykład apostazji doktrynalnej i pastoralnej destrukcji w strukturach posoborowych.
Portal Jasna Góra relacjonuje przybycie dwóch „pieszych pielgrzymek” – Ziemi Sandomierskiej i Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej – na Jasną Górę 12 sierpnia 2025 r. Artykuł eksponuje „rodzinny charakter” wydarzenia, powołuje się na świadectwa uczestników zachwyconych „wspólnotowym doświadczeniem”, a także przytacza wypowiedzi modernistycznych „duchownych” chwalących „świadectwo wiary” pątników. W centrum narracji pozostaje kult „Matki Nadziei” oraz postacie takich wątpliwych postaci jak bł. Carlo Acutis czy bł. Natalia Tułasiewicz. Tekst stanowi klasyczny przykład teatralizacji pseudo-pobożności w posoborowej sekcie, gdzie prawdziwy cel pielgrzymki – zadośćuczynienie za grzechy i uproszenie łaski uświęcającej – został zastąpiony psychologizującą autoafirmacją.
Portal VaticanNews relacjonuje inicjatywę „księdza” Mathieu Raffray z Instytutu Dobrego Pasterza, polegającą na angażowaniu młodzieży w renowację francuskich klasztorów i kaplic. Akcja, przedstawiana jako „odkrywanie tradycyjnej Mszy świętej” i „budowanie Bożej misji”, w rzeczywistości stanowi perfidną syntezę modernizmu i pozorowanej tradycji.
Artykuł poniższy relacjonuje wydarzenie zgromadzające ponad 1800 pątników z diecezji bielsko-żywieckiej na Jasnej Górze, z naciskiem na „młodzieżową i rodzinną” formułę, udział grup z Węgier i Estonii oraz kult postaci takich jak Karol Wojtyła czy tzw. błogosławiona rodzina Ulmów. Całość przedstawiona została jako dowód żywotności „Kościoła otwartego”, podczas gdy w rzeczywistości stanowi jawną manifestację apostazji posoborowego establishmentu.
Relatywizacja doktryny katolickiej i rozmywanie istoty powołania pasterza Kościoła—tego dokonuje się w obrębie współczesnych wydarzeń, takich jak ingres bp. Marka Ochlaka OMI do diecezji Fenoarivo-Atsinanana na Madagaskarze, opisany w relacji, którą cechuje szeroki i łagodny ton, pozbawiony głębokiej krytyki wobec modernistycznych trendów. Artykuł koncentruje się na barwnej ceremonii, tradycyjnych tańcach, barwach narodowych i emocjach wiernych, pomijając jednak istotę duchowego i dogmatycznego wymiaru tej uroczystości, a także głębi powołania biskupa i jego misji. Zamiast wskazać na konieczność głębokiej odnowy duchowej i powrotu do niezmiennej nauki Kościoła, tekst zdaje się rozmywać granice między sakramentem a folklorem, między prawdziwym pasterstwem a kultem osobowym.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (12 marca 2026) relacjonuje przebieg 404. Zebrania Plenarnego tejże instytucji, obradującego w Warszawie pod przewodnictwem „abp.” Tadeusza Wojdy. W spotkaniu, zdominowanym przez tematykę „parafii jako wspólnoty”, uczestniczyli m.in. przedstawiciele watykańskich struktur z „abp.” Johnem Josephem Kennedym na czele oraz nuncjuszem Antonio Guido Filipazzim. Całość wydarzenia,…
