Portal Opoka.org.pl (30 marca 2026) publikuje artykuł oparty na danych z Rocznika Statystycznego Kościoła za lata 2023-2024, który wskazuje na wzrost liczby katolików na świecie i historyczne przekroczenie Afryki nad Europą pod względem liczby wiernych. Tekst, choć na pierwszy rzut oka neutralny, stanowi w istocie przełomowe świadectwo duchowego bankructwa sektorów…
Portal Gość Niedzielny przedstawia dane z Rocznika Statystycznego instytucji posoborowej za 2024 rok, wskazując na „lekki wzrost frekwencji” na „mszach” (29,6%) oraz nieznaczny wzrost liczby „komunii” (14,6%). Jednakże analiza tych liczb przez pryzmat niezmiennej doktryny katolickiej odsłania głęboki kryzys wiary, gdzie naturalistyczna statystyka zastępuje nadprzyrodzoną rzeczywistość Kościoła. „W kościele” – jak określa to portal – w istocie obserwujemy synkretyczny spektakl pozbawiony cech prawdziwej Ofiary Kalwarii.
Warszawa, 16 grudnia 2025 — Portal eKAI, będący tubą neo-kościelnych struktur, podaje do wiadomości prezentację „Rocznika statystycznego Kościoła katolickiego w Polsce 2024”. Przedstawiciel sekty posoborowej, „o.” Stanisław Tasiemski OP, komentuje te dane w kluczu „zachęty do pracy duszpasterskiej”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar misji Kościoła. „Wspólnota katolicka” — jak określa się zgromadzenie wiernych — miała rzekomo analizować swoje „zaangażowanie” i „dzieła”, przy czym ani razu nie padają terminy: łaska uświęcająca, ofiara Mszy Świętej, czy obowiązek publicznego wyznawania wiary.
Portal Konferencji Episkopatu Polski (9 grudnia 2025) zaprasza na konferencję prasową poświęconą prezentacji nowego rocznika statystycznego Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego SAC. Wydarzenie zaplanowano na 16 grudnia w Sekretariacie KEP w Warszawie z udziałem dyrektora ISKK dr. hab. Marcina Jewdokimowa, wicedyrektora ks. dr. hab. Wojciecha Sadłonia oraz przewodniczącego Rady Naukowej ISKK prof. Krzysztofa Koseły. Konferencję poprowadzi „rzecznik” KEP ks. Leszek Gęsiak SJ. Przedstawione zostaną dane dotyczące parafii, „duchowieństwa”, życia „sakramentalnego” i innych aspektów działalności struktur posoborowych. To kolejny przejaw redukcji sacrum do socjologicznych wykresów w służbie neo-kościelnej agendy.
