roraty

Tradycyjne katolickie Roraty w świątyni z wiernymi modlącymi się przy świecach i wiencu adwentowym przed statuą Matki Boskiej.
Kurialiści

Roraty w posoborowym zniekształceniu: widowisko zastępujące istotę Adwentu

Portal eKAI (30 listopada 2025) relacjonuje przygotowania do „Rorat” w sekcie posoborowej, przedstawiając je jako „charakterystyczną liturgię adwentową” z akcentem na widowiskowe elementy: „ciemność rozświetlaną lampionami”, „dobrze postanowienia dzieci” oraz ekumeniczną współpracę przy „Wigilijnym Dziele Pomocy”. Tekst przemilcza całkowicie nadprzyrodzony wymiar Adwentu jako czasu pokuty i oczekiwania na Sąd Ostateczny, redukując go do sentymentalnego rytuału oczekiwania na „narodziny Zbawiciela” w kontekście czysto historycznym.

Pseudoliturgiczna inscenizacja w podziemiach katedry gnieźnieńskiej podczas kontrowersyjnego wydarzenia 'roraty'
Kurialiści

Modernistyczna inscenizacja w historycznych ruinach: „roraty” w gnieźnieńskich podziemiach jako symptom apostazji

Portal eKAI (29 listopada 2025) promuje wydarzenie określane jako „trzecia edycja rorat w podziemiach katedry gnieźnieńskiej”, reklamując je jako duchową inicjatywę dla młodzieży pod hasłem „Wy także świadczycie” – rzekomo nawiązującym do orędzia antypapieża Leona XIV. Całość utrzymana w tonie historycznego spektaklu religijnego stanowi klasyczny przykład teologicznego bankructwa posoborowej sekty.

Posoborowie

Estetyzacja wiary: roraty jako spektakl zmysłów w miejsce prawdziwego kultu

Portal Tygodnik Powszechny (25 listopada 2025) relacjonuje fenomen popularności porannych nabożeństw adwentowych w strukturach posoborowych, przedstawiając roraty jako doświadczenie estetyczno-społeczne. „Śmiejemy się z mężem, że na krakowskich Plantach łatwo odróżnić wtedy ludzi idących «marszem roratnim»” – mówi jedna z rozmówczyń, podczas gdy socjolog Jarema Piekutowski zachwyca się „specyficznym nastrojeniem organizmu” i porównuje przeżycia do filozofii Heideggera. W całym tekście brak jednak jakiejkolwiek wzmianki o nadprzyrodzonym charakterze liturgii, Ofierze Mszy Świętej czy obowiązku kultu należnego Bogu.

Scena katolicka z tradycyjną mszą pogrzebową dla zmarłego dziecka w konsekrowanym kościele.
Posoborowie

Humanitarna mistyfikacja śmierci nienarodzonych w Dniu Dziecka Utraconego

Portal eKAI (14 października 2025) relacjonuje obchody Dnia Dziecka Utraconego, inicjowane przez Fundację Donum Vitae ze Szczecina. Artykuł wymienia praktyki pochówkowe, „grupy wsparcia”, modlitwy różańcowe oraz zmiany prawne ułatwiające pochówek dzieci poronionych „niezależnie od długości trwania ciąży”. Cała narracja zbudowana jest na naturalistycznym fundamencie, gdzie śmierć dziecka sprowadzona zostaje do kwestii procedur administracyjnych i terapii żałoby, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego życia i śmierci.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.