Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje uroczystą rekonsekrację bazyliki św. Benedykta w Nursji po dziewięciu latach od trzęsienia ziemi. „Odbudowa od podstaw jest symbolicznym wezwaniem dla Europy, aby odnalazła swą duszę” – deklaruje „bp” Renato Boccardo, dodając, iż finansowy udział Unii Europejskiej stanowi pośrednie uznanie roli św. Benedykta w kształtowaniu kontynentu.
Portal eKAI (29 października 2025) relacjonuje, że „papież” Leon XIV „zapewnił o swej modlitwie za ofiary huraganu Melissa”, który spowodował „zniszczenia domów, infrastruktury i wielu szpitali” na Jamajce i Kubie. Wypowiedź uzurpatora ogranicza się do:„zachęcam władze cywilne do podjęcia wszelkich możliwych działań i dziękuję wspólnotom chrześcijańskim oraz organizacjom wolontariackim za udzielaną pomoc”
Portal Opoka (30 października 2025) informuje o zniszczeniach sanktuarium w El Cobre na Kubie, spowodowanych huraganem „Melissa”. Cytując emocjonalny wpis Oskara Parady Péreza z archidiecezji Santiago de Cuba: „Dom, który wszyscy odwiedzamy […] dom Matki leży w ruinie”, artykuł przedstawia dewastację jako nieszczęście wymagające modlitwy „papieża” Leona XIV. Brakuje jednak jakiejkolwiek refleksji teologicznej nad przyczynami dopuszczenia takiego zdarzenia przez Opatrzność.
Portal Gość Niedzielny informuje o operacji policyjnej w fawelach Rio de Janeiro, gdzie podczas „największej w historii stanu” akcji przeciw handlarzom narkotyków zginęło oficjalnie 60 osób, w tym czterech funkcjonariuszy. Według gubernatora Claudio Castro liczba ofiar miała być niższa – 18 „zneutralizowanych przestępców” i dwóch policjantów. Do działań wykorzystano 2500 funkcjonariuszy, śmigłowce, wozy opancerzone i specjalne pojazdy do niszczenia barykad.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje tekst „ks.” Adama Bonieckiego zatytułowany „Część historii”, będący refleksją na temat Dnia Zadusznego i pamięci o zmarłych. Autor wspomina porządkowanie grobów na tynieckim cmentarzu, wymieniając nazwiska zmarłych współpracowników pisma: Turowiczów, Żychiewiczów, Malewskiej, Skwarnickiego czy Krzeczkowskiego. Przywołuje historię rodzinnej kaplicy grobowej Bonieckich, która popada w ruinę – katakumby są niedostępne, a miejsce służy za magazyn „rupieci”. Boniecki konstatuje: „W dniu powszechnego zmartwychwstania, jeśli będziemy chcieli, to jakoś się odnajdziemy”. W dalszej części tekstu skupia się na genealogicznych poszukiwaniach dziadka-historyka, suchych kronikach rodzinnych oraz współczesnych próbach utrwalenia wspomnień poprzez wydane przez siostrę trzy tomy rodzinnych dziejów. Kluczowa teza brzmi: „Nie za wiele myślimy o przodkach […] Nie zdajemy sobie sprawy z dziedzictwa, które często zanika pod naciskiem świata, w którym żyjemy”. Całość utrzymana jest w tonie sentymentalnego naturalizmu, gdzie mysterium mortis zostaje zredukowane do socjologicznego fenomenu.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje tragiczną sytuację w Pakistanie, gdzie ulewne deszcze spowodowały śmierć 164 osób w ciągu doby, a od początku pory monsunowej zginęło blisko 500 osób. Artykuł koncentruje się na suchych statystykach, operując językiem typowym dla świeckiej agencji prasowej: „ludzie zginęli na skutek zawalenia się ich domów oraz w samochodach, porwanych przez osuwające się błoto”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego wymiaru tych wydarzeń demaskuje naturalistyczną mentalność autorów i całego środowiska neo kościoła.
