sacrum

Wnętrze kościoła w Secyminie po profanacji przez Lunę Wielgomas. Ołtarz splugawiony podczas bluźnierczego występu. Przerażeni wierni i zatroskany kapłan.
Kurialiści

Obłuda archidiecezji warszawskiej: kościół splugawiony, a odpowiedzialność zrzucona na proboszcza

Portal Opoka informuje o skandalu związanym z nagraniem bluźnierczego teledysku piosenkarki Luny Wielgomas w kościele parafialnym w Secyminie. „Arcybiskup” Adrian Galbas miał podjąć działania w celu „przywrócenia należnego porządku”, jednak reakcja struktur posoborowych ograniczyła się do upomnienia kanonicznego proboszcza i ogólnikowego przeproszenia wiernych. Nagranie, w którym artystka tańczyła w wyzywającym stroju przed ołtarzem, zostało określone przez rzecznika kurii jako „incydent” budzący „skojarzenia bluźniercze”. Obrzęd ekspiacyjny odprawiono dopiero tydzień po fakcie, co ukazuje teologiczną bankructwo neo-kościoła.

Wnętrze kościoła w Secyminie po profanacji - ołtarz i tabernakulum z widocznymi śladami świeckich elementów
Kurialiści

Secymin: Bluźniercza profanacja świątyni i jałowa reakcja posoborowej hierarchii

Portal Gość Niedzielny (20 listopada 2025) informuje o skandalu w parafii w Secyminie, gdzie bez wymaganej zgody kurii zrealizowano teledysk zawierający „treści i symbole w oczywisty sposób sprzeczne z charakterem miejsca świętego”. „Administrator parafii” otrzymał jedynie upomnienie kanoniczne, zaś archidiecezja ograniczyła się do ogólnych przeprosin i nabożeństwa ekspiacyjnego. Ten żenujący incydent obnaża całkowitą utratę poczucia sacrum w strukturach okupujących Watykan.

Młody katolicki intelektualista rozważa satyryczną karykaturę w tradycyjnym habitatku kościelnym
Kurialiści

Satyra jako narzędzie dekonstrukcji sacrum

Portal „Tygodnik Powszechny” (18 listopada 2025) prezentuje rubrykę rysunkową Bartosza Minkiewicza zatytułowaną „Obraz tygodnia”, stanowiącą część długiej serii satyrycznych komentarzy do bieżących wydarzeń. W kontekście całego pisma, utrzymanego w duchu posoborowej rewizji katolicyzmu, tego typu „krytyka artystyczna” służy systematycznej desakralizacji rzeczywistości, redukując sprawy wiary do poziomu społeczno-kulturowej groteski.

Polska

Maski nihilizmu: modernistyczna apoteoza dekadencji w Muzeum Narodowym

Portal Tygodnik Powszechny (18 listopada 2025) prezentuje wystawę Czarny karnawał. Ensor/Wojtkiewicz w Muzeum Narodowym w Warszawie jako „nieustannie przykuwającą uwagę” ekspozycję, gloryfikującą twórczość Jamesa Ensora i Witolda Wojtkiewicza. Autor wychwala „poetyckie opowieści o ludzkich lękach” i „ironię ocierającą się o groteskę”, szczególnie podkreślając „Wjazd Chrystusa do Brukseli” Ensora jako „polityczny manifest” oraz „rewolucyjny” cykl „Rok 1905” Wojtkiewicza. Relatywizacja sacrum i afirmacja dekadencji w służbie modernistycznej narracji.

Czcigodny kapłan w tradycyjnych szatach kościłskich patrzy z troską na wystawę kosmicznych obrazów w Watykańskim Obserwatorium Astronomicznym, podkreślając konflikt między wiarą a modernistyczną kosmologią
Posoborowie

Wystawa kosmicznych obrazów jako narzędzie relatywizacji misji Kościoła

Portal ekai.pl (31 października 2025) relacjonuje otwarcie wystawy „Zauroczni Cudem” w Centrum dla Zwiedzających przy Watykańskim Obserwatorium Astronomicznym w Castel Gandolfo. Ekspozycja, powstała przy współpracy z Johns Hopkins University oraz Space Telescope Science Institute, prezentuje fotografie kosmosu wykonane teleskopami Hubble’a i Jamesa Webba. „Celem jest podkreślenie ścisłego związku między wiarą a nauką” – wyjaśniają organizatorzy, w tym były dyrektor Obserwatorium, „o.” Guy Consolmagno SJ. Wystawa ma „zanurzyć odwiedzających w emocjach i radości” doświadczanych przez astronomów, co rzekomo prowadzi do kontemplacji „oblicza Stwórcy”.

Ksiądz w tradycyjnych szatach liturgicznych stojący w ogrodzie z rosariuszem, patrzący na bank nasion, symbolizujący odrzucenie Opatrzności Bożej przez nowoczesne kulty klimatyczne.
Świat

Naturalistyczne złudzenia w służbie klimatycznej pseudo-religii

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) przedstawia artykuł gloryfikujący ludzkie wysiłki w zakresie „ratowania różnorodności biologicznej” poprzez banki nasion i ogrodnicze eksperymenty. W centrum narracji znajduje się Milenijny Bank Nasion w Wakehurst zgromadził 2,5 miliarda nasion z 40 tysięcy gatunków roślin, przedstawiany jako „arka” mająca zabezpieczyć przyszłość ludzkości przed skutkami zmian klimatycznych. Autorzy zachwycają się „odpornością” nasion i „innowacyjnością” ogrodników eksperymentujących z krzyżówkami warzyw, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek stworzenia i Opatrzność Bożą.

Sobór w więzieniu Potulice z fałszywymi relikwiami Karola Wojtyły, pokazujący manipulację wierzących bez pokuty.
Posoborowie

Modernistyczny kult apostaty w murach więziennych: analiza wydarzenia w Potulicach

Portal eKAI (11 października 2025) relacjonuje wprowadzenie relikwii Karola Wojtyły do Zakładu Karnego w Potulicach z inicjatywy kapelana „ks.” Macieja Szmytowskiego SChr. Wydarzenie powiązano z rocznicą wyboru Wojtyły na urząd w strukturach posoborowych, przywołując jego wizytę w więzieniu w Płocku w 1991 roku. Podczas rytuału wykorzystano relikwie pierwszego stopnia (kroplę krwi) oraz rozdawano obrazki stające się ex opere operato „relikwiami trzeciego stopnia” przez kontakt z przedmiotem. Całość przedstawiona jako duchowe wsparcie dla osadzonych, oparta na rzekomym nauczaniu Wojtyły o uniwersalnej możliwości „świętości” niezależnie od stanu moralnego.

Kapłan w tradycyjnych szatach liturgicznych modli się przed posągami sakralnymi w koście
Posoborowie

Wystawa Aldony Mickiewicz: modernistyczne profanacje pod płaszczykiem sztuki sakralnej

Portal MAW.art.pl informuje o wystawie „Zakryty” Aldony Mickiewicz w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, prezentującej cykle „Paramenty” i „Arma Christi” jako rzekome „poszukiwanie duchowej esencji”. Komentowany artykuł wychwala artystkę za „realistyczne podejście” do przedstawień przedmiotów liturgicznych, przemilczając całkowicie ich sakramentalny charakter i redukując je do zwykłej materii poddanej artystycznej eksploracji.

Kurialiści

Dewocjonalia w służbie modernistycznej duchowości: krytyka relatywizacji sacrum

Portal Opoka (26 września 2025) prezentuje artykuł reklamujący dewocjonalia jako „pomocników” w życiu duchowym, z rekomendacją sklepu SwietyMarek.com. W tekście podkreśla się, że przedmioty religijne „nie mają magicznej mocy”, lecz służą jako „przypomnienie o wartościach” i „pamiątki z pielgrzymek”. Autor sugeruje, że dewocjonalia pomagają wierzącym „łączyć się z Bogiem w sposób namacalny”, zalecając przy tym „przemyślany wybór” artykułów religijnych odpowiadających „duchowym potrzebom”.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.