sąd ostateczny

Tradycyjna msza katoliczka w rzymskim obrządku, z klerykiem celebrującym za dusz czystej, z pobożnymi wiernymi, oknem witrażowym przedstawiającym Sąd Ostateczny.
Kurialiści

Modernistyczny substytut modlitwy za zmarłych w sekcie posoborowej

Portal Konferencji Episkopatu Polski (29 października 2025) relacjonuje słowa antypapieża Leona XIV skierowane do Polaków z okazji wspomnienia wiernych zmarłych. Uzurpator tronu Piotrowego stwierdził: „Modlitwa za naszych bliskich przypomina nam, że nasza ojczyzna jest w niebie. Starania o dobra przemijające, niezbędne w życiu doczesnym, niech zawsze wypływają z miłości i wierności prawdzie Ewangelii”. Powyższe zdania, pozornie niewinne, stanowią klasyczny przykład naturalistycznej redukcji katolickiej eschatologii do humanitarnego sentymentalizmu.

Kapłan w tradycyjnych szatach liturgicznych stoi w ciemnej sakrystii, trzymając zamkniętą Biblię, symbolizując kryzys redukcji sumienia i sakramentów przez modernizm w kościełu.
Posoborowie

Kardynał Ryś i modernistyczna redukcja sumienia do subiektywnego głosu

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) publikuje artykuł abp. Grzegorza Rysia, w którym autor komentuje fragment Ewangelii Łukasza (12,54-59) o rozeznawaniu „znaków czasu”. Ryś przedstawia sumienie jako narzędzie pozwalające uniknąć sądu ostatecznego poprzez wewnętrzne pojednanie: „Masz sumienie! Nie potrzebujesz bać się ostatecznego sądu, o ile po drodze osądzisz się sam – «sam z siebie rozeznasz to, co jest słuszne»”. Autor określa to jako „bardzo dobrą nowinę”, dodając że pobożność bez słuchania sumienia to „obłuda”. Tekst całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar łaski i sakramentalnego pojednania, redukując wiarę do psychologicznego samobadania.

Kardynał w tradycyjnych szatach liturgicznych trzyma Biblię, na tle witrażu Chrystusa Sędziego, symbolizując powagę sądu Bożego.
Posoborowie

Kardynał Ryś relatywizuje sumienie: modernistyczna pułapka zamiast katolickiej doktryny

Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) publikuje komentarz abp. Grzegorza Rysia do fragmentu Ewangelii Łk 12, 54-59. Autor przedstawia sumienie jako narzędzie samowystarczalnego „rozeznania”, gwarantujące uniknięcie sądu Bożego poprzez pojednanie z przeciwnikiem „w drodze”. Nowina głoszona przez hierarchy sprowadza się do tezy, że subiektywne rozeznanie zastępuje konieczność sakramentalnej pokuty i posłuszeństwo niezmiennemu prawu moralnemu.

Ksiądz w sutannie przed ołtarzem, trzymający Biblię, z troską na twarzy, na tle witraży przedstawiających Sąd Ostateczny.
Posoborowie

Dezintegracja chrześcijańskiej nadziei w modernistycznej reinterpretacji

Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) prezentuje artykuł Marka Kity, rzekomo teologa z Uniwersytetu Śląskiego, który pod pozorem „krytycznego myślenia” dokonuje systematycznej dekonstrukcji katolickiej eschatologii. Tekst pełen jest modernistycznych sofizmatów, redukujących nadprzyrodzone prawdy wiary do psychologicznych metafor i subiektywnych „doświadczeń duchowych”.

Wnętrze kościoła katolickiego z organami i witrażem przedstawiającym Ostateczny Sąd, ale bez potępionych duszy, podkreślającym jedynie uwielbienia.
Posoborowie

Posoborowa celebracja estetyki: organy i witraż zamiast wiary

Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje uroczystości w parafii błogosławionego Michała Kozala w Bydgoszczy, gdzie „bp” Krzysztof Włodarczyk poświęcił odrestaurowane organy holenderskiej produkcji oraz witraż przedstawiający „Sąd ostateczny”. W wydarzeniu uczestniczyli „ks. kan.” Tadeusz Putz, światowej sławy pianista Rafał Blechacz oraz prof. Arkadiusz Jawień, który podkreślał rolę muzyki w życiu wspólnoty. Całość przedstawiona jako „wielka uroczystość” w 30. rocznicę erygowania parafii.

Uroczystość w bydgoskiej parafii z konsekracją organów i poświęceniem witrażu "Sąd Ostateczny".
Kurialiści

Antropocentryczna celebracja w miejsce kultu Bożego: analiza bydgoskiej uroczystości

Portal eKAI (19 października 2025) relacjonuje uroczystości w bydgoskiej parafii pod wezwaniem „błogosławionego Michała Kozala”, podczas których „wybudzono” organy i poświęcono witraż zatytułowany „Sąd ostateczny”. W wydarzeniu uczestniczył „biskup” Krzysztof Włodarczyk, proboszcz Tadeusz Putz oraz świeccy goście, w tym pianista Rafał Blechacz i profesor Arkadiusz Jawień. Już sam dobór słów i pominięcia w relacji demaskują głęboką deformację pojęcia sacrum w strukturach posoborowych.

Kleryk w tradycyjnych szatach liturgicznych trzymający Summę Teologiczną przed oknem z wielobarwnymi witrażami przedstawiającymi Sąd Ostateczny.
Świat

Trump i Kanada: Gospodarczy konflikt w cieniu laickiego pragmatyzmu

Portal LifeSiteNews (27 października 2025) relacjonuje eskalację konfliktu handlowego między administracją Donalda Trumpa a kanadyjską prowincją Ontario. Bezpośrednią przyczyną jest kampania reklamowa premiera Douga Forda wykorzystująca przemówienie Ronalda Reagana z 1987 roku, w którym 40. prezydent USA przestrzegał przed długofalowymi skutkami wysokich ceł. W odpowiedzi Trump zerwał negocjacje handlowe z Kanadą i nałożył dodatkowe 10% cła, oskarżając Ontario o „oszustwo” i próbę wpłynięcia na Sąd Najwyższy USA.

Stary kleryk w pełnym stroju liturgicznym stoi przed krzyżem w ciemnej kościołowej kaplicy. Jego poważny wyraz i ukryte w cieniu okno witrażowe przedstawiające Sąd Ostateczny podkreślają kryzys duchowy i utratę prawdziwych nauk katolickich.
Posoborowie

Neo-modernistyczna utopia Leona XIV: gdzie jest grzech, łaska i Sąd Ostateczny?

Portal Gość Niedzielny (15 października 2025) relacjonuje przemówienie „papieża” Leona XIV podczas audiencji ogólnej, w którym stwierdził: „Ze Zmartwychwstania Chrystusa wypływa nadzieja, która pozwala nam, pomimo trudów życia, zasmakować głębokiego i radosnego spokoju”. Cała katecheza naszpikowana jest modernistycznymi półprawdami, gdzie milczenie o grzechu pierworodnym, konieczności łaski uświęcającej i obowiązku przynależności do prawdziwego Kościoła zdradza ducha apostazji.

Uroczysta msza pogrzebowa Diane Keaton w tradycyjnym kościele katolickim z kapłanem w habitach liturgicznych błogosławiącym trumnę. Światło z witraży podkreśla wieczność ponad ziemską sławą.
Kultura

Diane Keaton i kult ziemskiej próżności: Świat żegna aktorkę, milcząc o wieczności

Portal Więź.pl (13 października 2025) relacjonuje śmierć Diane Keaton, amerykańskiej aktorki znanej z ról w filmach takich jak „Annie Hall” czy „Ojciec chrzestny”. Artykuł skupia się na jej „autentyczności”, „niepowtarzalnym stylu” oraz wszechstronności – od reżyserii po fotografię i śpiew. Cytowani komentatorzy wychwalają Keaton za „odwagę bycia sobą”, „niedoskonałość” i rzekome przełamywanie konwenansów. Całość stanowi apologię życia skoncentrowanego na ziemskiej sławie i samorealizacji, całkowicie pomijając perspektywę wieczności.

Prawdziwa scena katolickiego księdza w świątyni, rozważającego eschatologię i sprawiedliwość Bożą, w atmosferze powagi i modlitwy
Posoborowie

Fossego mistycyzm: modernistyczna parodia eschatologii katolickiej

Portal Więź.pl (16 września 2025) relacjonuje entuzjastyczną recenzję powieściowego cyklu „Septologia” Jona Fossego, norweskiego noblisty, skupiającą się na eschatologicznych i mistycznych motywach w tomie „Nowe imię”. Autor, Karol Kleczka, wychwala tekst jako literackie arcydzieło o refleksji nad śmiercią, Bogiem i sztuką, gdzie malarz Asle eksploruje wewnętrzną duchowość, relację z zmarłymi i paradoksalną obecność Boga w cierpieniu.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.