Portal eKAI (28 października 2011), należący do paramasońskiej struktury posoborowej, relacjonuje historię tzw. sanktuarium Matki Bożej w Charłupi Małej. Artykuł zachwala „cudowny obraz” koronowany w 1937 r. przez biskupa Karola Radońskiego oraz neogotycką architekturę świątyni, pomijając przy tym kluczowy fakt: cały ośrodek funkcjonuje dziś jako narzędzie apostazji w rękach antykościoła.
Portal eKAI (29 sierpnia 2025) relacjonuje oświadczenie Inspektorii Pilskiej Towarzystwa Salezjańskiego dotyczące zarzutów wobec „ks.” Dominika Chmielewskiego. Struktura potwierdza naruszenie norm moralnych przez duchownego, lecz kwestionuje wiarygodność doniesień „Gazety Wyborczej”. „Ksiądz” Chmielewski miał wyrazić skruchę i podjąć „pokutę” ustaloną z przełożonymi, podczas gdy niezależne „postępowanie wstępne” prowadził „Sąd Biskupi” w Toruniu.
Portal BP KEP (25 sierpnia 2025) relacjonuje ceremonię wręczenia Nagrody „Srebrna Piszczałka” organiście Tomaszowi Kaliszowi przez „arcybiskupa” Adriana Galbasa podczas festiwalu w warszawskiej archikatedrze, z cytowaniem słów „papieża” Benedykta XVI o muzyce liturgicznej. Ta jawna promocja sztuki sakralnej w ramach struktury całkowicie oderwanej od depositum fidei (depozytu wiary) ukazuje głębię teologicznej zapaści neo-kościoła.
Portal episkopat informuje o relacjach dotyczących obchodów Wniebowzięcia Najświętszej Marji Panny (Marji) w Polsce, z których wynika centralizacja pobożności maryjnej w obrębie tradycyjnie pojmowanego kultu w najważniejszych sanktuariach: Jasna Góra, Kalwaria Pacławska, Kalwaria Zebrzydowska, a także rocznicowe akcenty związane z „Cudem nad Wisłą” oraz pielgrzymkami, które mają prowadzić wiernych do odnowy życia sakramentalnego. „15 sierpnia w różnych częściach Polski organizowane są uroczyste obchody.” Portal episkopat relacjonuje także programy Mszy odpustowych, procesji i modlitw o charakterze publicznym, które mają wzmocnić memoriał maryjny w narodowej tkance. Z uwagą należy odnotować, że tekst operuje silnym afektem kultu maryjnego i wskazuje na miejsca o znaczeniu sankralnym, lecz unika pogłębionej teologicznej refleksji nad nadprzyrodzonym wymiarem Wniebowzięcia. W konsekwencji widzimy jedynie pobożny obraz, nie zaś pełną teologiczną analizę prawd wiary, które od wieków kształtowały katolicką tradycję. Pokój możliwy jest jedynie w królestwie Chrystusa (Pius XI, encyklika Quas Primas) – a nie w bezkresem relatywizmu kulturowego, który redukuje zbawienie do folkloru i państwowego rytuału.
