sakralne

Ksiądz w tradycyjnej sutannie, modlący się w starym kościele z witrażami, symbolizujący autentyczną katolicką wiarę przeciw modernistycznym tendencjom
Posoborowie

Demaskowanie pseudoteologicznego chaosu: Szponar i ignorancja śmierci

Blog tradycyjny katolicki, prowadzony pod pseudonimem sacdrdjo, w wpisie z 14 września 2025 roku krytykuje „x. Wiktora Szponara” z Archidiecezji Gdańskiej za jego publikacje na temat doświadczeń bliskiej śmierci (NDE), oskarżając go o mieszanie pojęć teologicznych, dyletanckość w medycynie i ideologiczne błędy zaczerpnięte z przemysłu transplantacyjnego. Autor bloga podkreśla dziennikarskie tło Szponara, jego rzekome nadużywanie autorytetów jak św. Tomasz z Akwinu, oraz faktyczną zależność od „Dzienniczka” s. Faustyny Kowalskiej, potępiając całość jako nienaukową i niekatolicką propagandę. Ta krytyka, choć celna w demaskowaniu posoborowego zamętu, sama w sobie ujawnia braki w integralnej wierze katolickiej, ignorując eschatologiczne fundamenty i relatywizując autorytet Magisterium sprzed 1958 roku, co czyni ją półśrodkiem w walce z apostazją.

Duchown katolicki w tradycyjnej szacie, stojący w świątyni z oknami witrażowymi, wyrazem głębokiej wiary i powagi, odzwierciedlający katolickie wartości i tradycję
Kurialiści

Nekrolog biskupa Dydycza: triumf modernizmu nad integralną wiarą katolicką

Portal eKAI relacjonuje śmierć biskupa seniora diecezji drohiczyńskiej Antoniego Pacifika Dydycza, kapucyna urodzonego w 1938 roku, który zmarł 14 września 2025 roku w święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Tekst wychwala jego karierę: od wstąpienia do zakonu w wieku 16 lat, przez święcenia w 1963 roku, studia socjologiczne, służbę w Rzymie, mianowanie biskupem przez Jana Pawła II w 1994 roku, aż po osiągnięcia takie jak organizacja I Synodu Diecezji Drohiczyńskiej, sprowadzenie zakonów, rozwój mediów katolickich, przygotowanie wizyty apostolskiej Jana Pawła II i działalność charytatywną. Podkreśla jego więzi z prawosławnymi, promocję ekumenizmu, patriotyzmu i rodziny, cytując list Franciszka z 2013 roku na 50-lecie kapłaństwa. Artykuł kończy się wezwaniem do wsparcia misji papieża.

Obraz realistycznego, tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła z duchownymi w strojach sprzed Soboru Watykańskiego II, podkreślający pobożność i autentyczną wiarę katolicką
Posoborowie

Fikcyjne życzenia dla uzurpatora: herezja lojalności wobec antykróla

Portal Episkopat.pl publikuje 14 września 2025 roku telegram życzeń skierowany do „papieża” Leona XIV z okazji jego rzekomych 70. urodzin. Przewodniczący Konferencji „Episkopatu” Polskiego, „arcybiskup” Tadeusz Wojda SAC, w imieniu „Kościoła w Polsce” wyraża wdzięczność za „dar życia” uzurpatora, obiecuje modlitwy, zwłaszcza na Jasnej Górze, i deklaruje „filialną dewocję” oraz „obietnicę wierności i współpracy” w „przewodzeniu społeczności kościelnej”. Tekst podkreśla współpracę pod „guidą Następcy Piotra” w celu szerzenia „wiadomości pokoju” w czasach wojny i cierpienia, z życzeniami siły do głoszenia „prawdy Ewangelii”.

To nie jest niewinna gratulacja – to jawny akt apostazji, który symuluje katolicką lojalność, podczas gdy w rzeczywistości oddaje hołd uzurpatorowi okupującemu Stolicę Piotrową, zaprzeczając niezmiennej doktrynie o jedynym, prawdziwym Kościele katolickim i panowaniu Chrystusa Króla nad narodami.

Realistyczne zdjęcie sanktuarium Matki Bożej Rzeszowskiej z ofiarami i prostym ołtarzem, ukazujące głęboką pobożność i czystość wyrazu religijnego
Posoborowie

Modernistyczne urojenia o Maryi: relatywizm i apostazja w Rzeszowie

Portal eKAI relacjonuje uroczyste obchody odpustowe ku czci Matki Bożej Rzeszowskiej w dniach 11-12 września 2025 roku, pod hasłem „Maryja – nadzieja nasza”. Wydarzenia, obejmujące spotkania młodzieży, centralną Mszę Świętą z homilią wygłoszoną przez „biskupa” Józefa Wróbla, udział innych „biskupów” jak Jan Wątroba i Kazimierz Górny, oraz o. Fabiana Wikierę OFM, skupiają się na sanktuarium w Ogrodach Bernardyńskich. Kaznodzieja podkreśla symbolikę bogactwa kaplicy jako wdzięczności za opiekę Maryi, jej prostotę życia, biblijny obraz Niewiasty z Apokalipsy, historyczne wstawiennictwo za Polskę oraz wezwanie do ufności Chrystusowi, kończąc aktem zawierzenia i deklaracjami abstynenckimi. Cały ten relacjonowany spektakl to jawna profanacja marjowej czci, redukująca Najświętszą Dziewicę do symbolu naturalistycznej nadziei, z pominięciem integralnej doktryny katolickiej i absolutnego panowania Chrystusa Króla.

Realistyczne zdjęcie liturgiczne ukazujące krzyż w kościele katolickim, podkreślające jego teologiczne znaczenie i historyczną wagę z perspektywy sedevacantistycznej.
Posoborowie

Relatywizacja Krzyża: Od Symbolu Nadziei do Humanistycznego Emblematu

Portal archwwa.pl relacjonuje uroczystość jubileuszową 500-lecia Krzyża Baryczków w Archikatedrze Warszawskiej, gdzie „abp” Stanisław Gądecki przewodniczył „Mszy św.”, podkreślając historię krucyfiksu i jego znaczenie jako symbolu nadziei, wsparty przez „abp” Adriana Galbasa i „bp” Michała Janochę. Wydarzenie, zbiegające się ze Świętem Podwyższenia Krzyża, obejmuje modlitwy, konferencje i nowenny, celebrując cudowne ocalenia krzyża na przestrzeni wieków, od pożaru katedry po powstanie warszawskie, z akcentem na teologiczny wymiar cierpienia przemienionego w radość. Cała ta narracja, zamiast ukazać Krzyż jako narzędzie Bożej sprawiedliwości i wezwanie do nawrócenia, redukuje go do bezbożnego symbolu ludzkiej nadziei, pomijając eschatologiczny sąd i konieczność integralnej wiary katolickiej.

Szanowna katolicka scena procesji z krzyżem, oddająca szacunek i powagę tradycyjnego kultu, z duchownymi w strojach liturgicznych i wiernymi w modlitewnym skupieniu
Posoborowie

Uzurpator Leon XIV i modernistyczna profanacja Krzyża Świętego

Vatican News donosi, że 14 września 2025 roku, w swoje 70. urodziny, tak zwany „papież” Leon XIV poprowadził modlitwę Anioł Pański z okna Pałacu Apostolskiego, witany przez tłumy wiernych z transparentami i owacjami, w tym wykonaniem świeckiej piosenki „Happy Birthday”. W swych słowach odniósł się do święta Podwyższenia Krzyża Świętego, interpretując Ewangelię o Nikodemie i podkreślając miłość Boga, która przemienia krzyż w narzędzie życia, a także wspomniał 60. rocznicę synodu biskupów ustanowionego przez Pawła VI. Zakończył osobistą podzięką za modlitwy i życzenia. Ta celebracja, podszyta naturalistycznym sentymentalizmem, ujawnia głęboką apostazję struktur okupujących Watykan, redukując świętość Krzyża do profanum i ukazując bankructwo modernistycznej wizji Kościoła.

Sanktuarium katolickie z krucyfiksem i kapłanami w tradycyjnych szatach, ukazujące głęboką pobożność i wierność naukom Kościoła.
Kurialiści

Leon XIV i naturalistyczna deformacja Krzyża: apostazja w Watykanie

Portal eKAI relacjonuje rozważanie „papieża” Leona XIV wygłoszone 14 września 2025 roku przed modlitwą „Anioł Pański” z okazji święta Podwyższenia Krzyża Świętego. Tekst podkreśla wezwanie do zakorzeniania się miłości Syna Bożego, zbawczej ofiary Krzyża oraz wzajemnego dawania siebie innym, z odniesieniem do Ewangelii wg św. Jana (J 3,13-17) i Listu św. Pawła do Rzymian (Rz 8,35-39). „Papież” opisuje Boga jako towarzysza, nauczyciela, lekarza i przyjaciela, kulminując w Eucharystii, gdzie Krzyż staje się narzędziem życia. Modlitwa kończy się prośbą przez wstawiennictwo „Maryi, Matki obecnej na Kalwarii”, o zakorzenienie tej miłości. Ta pozorna pobożność maskuje głęboką apostazję, redukującą Krzyż do humanistycznego symbolu wzajemnej pomocy, bez konfrontacji z grzechem i wiecznym potępieniem.

Sentymentalny obraz tradycyjnej katolickiej kaplicy z kapłanem patrzącym na minimalistyczny obraz Krzyża w kontekście krytyki modernistycznej sztuki religijnej
Kurialiści

Obraz „Krzyż Baryczkowski”: modernistyczna profanacja w archikatedrze warszawskiej

Portal eKAI relacjonuje wydarzenie z 14 września 2025 roku, w którym w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie zaprezentowano obraz „Krzyż Baryczkowski” autorstwa Ignacego Czwartosa. Obraz, opisany jako minimalistyczny portret Krzyża Baryczków, powstał z inicjatywy „biskupa” pomocniczego Michała Janochy na 500-lecie obecności tego relikwiarza w świątyni. Autor, malarz z Krakowa, nazwał swoje dzieło modlitwą i wyraził nadzieję, że będzie służyć wiernym. Wydarzenie poprzedziło „Eucharystię”, a obraz trafi do stałej ekspozycji w korytarzu łączącym muzeum archidiecezji z katedrą. Ta celebracja modernistycznej sztuki pod pozorem kultu religijnego ukazuje głęboką apostazję struktur posoborowych, redukującą świętość do estetycznej dekoracji.

Katolik w modlitewnym geście przed ołtarzem z krzyżem, pełen wiary i pokory, w tradycyjnym stroju, w spokojnej, sakralnej atmosferze
Posoborowie

Katolik w szponach reżimu: Sekta posoborowa milczy o panowaniu Chrystusa Króla

Portal eKAI relacjonuje uwolnienie Ihara Łosika, młodego katolika i dziennikarza, po pięciu latach więzienia na Białorusi, w wyniku negocjacji z władzami reżimu Łukaszenki przy udziale Stanów Zjednoczonych. Tekst podkreśla jego działalność dla Radia Wolna Europa, list do „papieża” Franciszka oraz represje wobec katolików w tym kraju, w tym wobec innych osób jak Wolha Załatar czy „ks.” Henryk Okołotowicz. Artykuł gloryfikuje wysiłki dyplomatyczne, w tym prezydenta Trumpa, i podkreśla walkę o „prawa człowieka” i wolność słowa. To typowy przykład, jak sekta posoborowa redukuje męczeństwo wiernych do naturalistycznej agitacji politycznej, całkowicie pomijając wezwanie do publicznego uznania panowania Chrystusa Króla nad narodami, co jest jedynym fundamentem prawdziwego pokoju i wolności.

Reverentna scena wnętrza katolickiego kościoła z krucyfiksem, wyrażająca głęboką wiarę i szacunek dla prawdziwej religii katolickiej, bez surrealizmu i niedoskonałości.
Posoborowie

Profanacja Krzyża w Legnicy: Fałszywy Ekumenizm i Milczenie o Prawdziwej Wiary

Portal eKAI relacjonuje oświadczenie „biskupów” Eparchii Wrocławsko-Koszalińskiej Kościoła Greckokatolickiego w Polsce z 14 września 2025 roku, potępiające zniszczenie krzyża na cerkwi pw. Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Legnicy. Dokument wyraża żal z powodu profanacji dokonanej w wigilię święta Podwyższenia Krzyża Pańskiego, łączy to zdarzenie z konsekracją „biskupa” pomocniczego Mariusza Dmyterki i wzywa do modlitwy za wspólnotę parafialną, duszpasterza oraz sprawców, sugerując, że akt ten miał na celu poróżnienie katolików wschodnich i zachodnich oraz Polaków i Ukraińców. Podkreśla się nadzieję na większe zrozumienie Ewangelii i Krzyża jako znaku zbawienia. Ten tekst, zamiast bronić integralnej wiary katolickiej, ukazuje się jako narzędzie sekty posoborowej, gdzie profanacja Krzyża staje się pretekstem do modernistycznego dialogu, pomijając absolutny prymat panowania Chrystusa Króla nad narodami.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.