sakralne – Strona 54 – Ethos Catholicus

Ksiądz katolicki trzymający świecę przed ołtarzem z krucyfiksem, symbolizujący duchowe przewodnictwo i wiarę w tradycyjnej świątyni

Ustawa o „psychologu dla 13-latków” jako klin zamętu: władza nad duszami poza rodziną

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o decyzji Andrzeja Dudy, który w trybie kontroli prewencyjnej skierował do Trybunału Konstytucyjnego ustawę rozszerzającą dostęp małoletnich (od 13. roku życia) do ambulatoryjnych świadczeń z zakresu psychiatrii bez zgody rodziców, z odroczonym i warunkowym obowiązkiem powiadomienia opiekunów. W tekście przywołano m.in. argumentację o „bezpieczeństwie dzieci”, poparcie 36 organizacji młodzieżowych i sprzeciw Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia; zaznaczono także zarzut, że regulacja „otwierała drzwi do tranzycji bez wiedzy rodziców”. Konkluzja jest jasna: jest to projekt ustrojowego wyłomu, który przenosi punkt ciężkości wychowania z rodziny ku biurokratyczno-psychologicznemu Leviathanowi – i to bez odniesienia do porządku nadprzyrodzonego, co samo w sobie jest oskarżeniem najwyższego kalibru.

Reverentny katolicki kapłan w tradycyjnych szatach przy ołtarzu w historycznej świątyni, symbolizujący wierność prawdziwemu papieskiemu autorytetowi.

Posoborowie

Ekumeniczna mgła i fałszywy prymat: jak rozmienia się na drobne urząd Piotra

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Kath.net publikuje wywiad z Kurtem Kurialistą Kochem, prefektem watykańskiej Dykasterii ds. „Popierania Jedności Chrześcijan”, o rzekomych „postępach” ekumenicznych, relacji z Kościołami Wschodu, sporze wokół Fiducia supplicans, wspólnej dacie Wielkanocy, „synodalności” oraz rozumieniu prymatu Rzymu pod rządami „papieża” Leona XIV. Koch twierdzi m.in., że istnieje szeroka podstawa jedności z prawosławiem, że spór z 1054 r. nie był „schizmą Kościołów”, że „ekumenizm krwi” już czyni nas jednym, oraz że praktyczny kształt prymatu można wspólnie „uzgodnić”. Całość spina modernistyczny słownik relatywizujący dogmat i kult, zakładający pluralizm liturgiczny, instytucjonalny i normatywny.
Teza: tekst promuje naturalistyczny ekumenizm, który neguje boskie pochodzenie i zakres prymatu Piotrowego, relatywizuje dogmat o jedyności Kościoła Chrystusowego oraz zasłania grzech apostazji sentymentalizmem „krwi”.

Rekonstrukcja tradycyjnego katolickiego wnętrza kościoła, starszy ksiądz modlący się z zapalonym świecami, w otoczeniu witraży przedstawiających świętych, wywołująca uczucie szacunku i duchowej refleksji

Posoborowie

Hongkoński „kapelan” o atrakcyjności Kościoła: humanitaryzm zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI (06 sierpnia 2025) publikuje rozmowę Krzysztofa Tomasika z Remigiuszem Rémy Kurowskim, pallotynem, „kapelanem” francuskojęzycznej wspólnoty w Hongkongu. Rozmówca opisuje „wolność” religijną w mieście, akcentuje uprzejmość społeczną wobec znaków religijnych, chwali pluralizm, relacjonuje logistykę duszpasterstwa „w ruchu” (kaplica dominikanów, Msze w plenerze, na plaży), podkreśla „otwartość” duchową Azji i mówi o chrześcijaństwie jako „atrakcyjnym”, głównie przez pomoc biednym i nie-narzucanie wymagań. Padają stwierdzenia o „prawie miłości akceptowanym w wolności”, o potrzebie „transcendencji zakorzenionej w immanencji”, przy równoczesnej pochwałach „szacunku dla każdej religii”. Pointa: humanitarna użyteczność i pluralistyczna poprawność zastępują integralną misję Kościoła i królowanie Chrystusa nad narodami – to jest sedno krytyki.

Rekolekcje katolickie w tradycyjnej świątyni, kapłan modlący się z wiernymi, spokojna i duchowa atmosfera, światło i kolorystyka podkreślająca sakralną atmosferę

Posoborowie

Oaza w Rzymie: emocje zamiast łaski, kult człowieka zamiast panowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje rekolekcje oazowe trzeciego stopnia Ruchu Światło-Życie w Rzymie (27 uczestników z Polski, Niemiec, Anglii i Białorusi), zorganizowane przez Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji „Drogocenna Perła” z Carlsbergu. Rekolekcje zbiegły się z „Jubileuszem Młodzieży”, którego kulminacją były masowe spotkania z „papieżem” Leonem XIV i emocjonalne deklaracje młodych o „młodym Kościele”, radości ze spotkania z „papieżem”, akcentowaniu „pokoju”, „wspólnoty” i „piękna Kościoła”. Wspominany jest patronat Jana Pawła II nad oazami w Rzymie od 1979 r., a narracja młodych sprowadza się do zachwytu nad masowym zgromadzeniem, „adoracją w ciszy”, „rolą Maryi jako Matki Kościoła” oraz wzruszeniem wobec „ogromu posługi papieża”. Zasadniczy ton – sentymentalno-psychologiczny, bez jakiegokolwiek odwołania do dogmatu, łaski uświęcającej, nawrócenia i królowania Chrystusa nad narodami. Konkluzja reportażu to propaganda masowych zgromadzeń i zachęta do wsparcia „niesienia słowa Papieża”.
To nie jest opis katolickich rekolekcji, lecz kronika modernistycznego kultu człowieka i autorytetu medialnego, w którym łaska i prawda zostały zastąpione emocją i socjotechniką.

Rewersyjna scena modlitwy katolickiej w kościele, kapłani w tradycyjnych szatach, w świetle świątecznego okna, skupieni na modlitwie i wierze.

Polska

„Polska normalna”? Naturalistyczna wizja państwa bez Chrystusa Króla

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje zaprzysiężenie Karola Nawrockiego na urząd Prezydenta RP, jego orędzie oraz plan zainicjowania prac nad nową Konstytucją do roku 2030. W przemówieniu podkreślił: utrzymanie suwerenności Polski w ramach Unii Europejskiej, wzmocnienie wschodniej flanki NATO, modernizację państwa (CPK), „ponadpolityczne porozumienie” i „Polskę normalną, przywiązaną do swoich wartości”. Zapowiedziano również udział najwyższych figur posoborowych w liturgii w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela i sakralizację wydarzenia poprzez Mszę „w intencji Ojczyzny”. Konkluzja: mamy do czynienia z programem czysto naturalistycznym, w którym Polska zostaje odarta z prymatu Praw Bożych i podporządkowana idolatrii demokracji, praw człowieka, Unii i NATO.

Reverentny katolicki kapłan w tradycyjnym ornacie w głębokiej modlitwie przed krzyżem w kościele, symbolizujący duchową pokorę i wiarę ponad świeckie odznaczenia

Polska

Kult odznaczeń zamiast królowania Chrystusa. Państwo bez łaski chwali same siebie

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Portal Opoka informuje o ceremonii na Zamku Królewskim (06.08.2025), podczas której Prezydent Rzeczypospolitej Karol Nawrocki objął zwierzchnictwo nad Orderem Orła Białego i Orderem Odrodzenia Polski, stając się ich Wielkim Mistrzem i przewodniczącym Kapituł. Przypomniano genezę i znaczenie odznaczeń, ich rzekomy „głęboki wymiar historyczny i symboliczny”, zapowiedziano przemówienie prezydenta. Całość jest hołdem dla państwowego rytuału, pozbawionym choćby jednego słowa o panowaniu Chrystusa Króla, łasce, prawie Bożym i celu władzy wedle prawa naturalnego i Objawienia – czyli afirmacją naturalizmu i świeckiego kultu narodu.

Szczytowa scena katolicka podczas mszy świętej w pięknym kościele, kapłan w ornacie głosi kazanie przy ołtarzu, wierni słuchają z szacunkiem, podkreślając tradycję i wiarę katolicką.

Kurialiści

Tabor retoryki, Kalwaria apostazji: o homilii abp. Galbasa i kulcie państwa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje Mszę w intencji Ojczyzny i nowo zaprzysiężonego prezydenta Karola Nawrockiego w archikatedrze warszawskiej, której przewodniczył abp Wojciech Polak w obecności „abp.” Adriana Galbasa, nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i innych hierarchów Konferencji Episkopatu Polski. Homilia „abp.” Galbasa zestawia Tabor i Kalwarię jako rytm życia osobistego i narodowego, akcentuje potrzebę jedności wokół urzędu prezydenta, wylicza kryzysy współczesności (wojna, migracja, kryzys antropologiczny, rozdźwięk prawa pozytywnego z naturalnym), wzywa prezydenta do bycia „ponad podziałami”, do korzystania z „dobrego zespołu”, unikania „lizusów”, a na końcu przywołuje modlitwę ks. Piotra Skargi. Zasadniczy akcent przesuwa się z królowania Chrystusa na kult państwa i „narodowej jedności”, co samo w sobie jest aktem naturalistycznej autocelebry i praktycznym zaprzeczeniem katolickiej zasady prymatu Praw Bożych nad porządkiem politycznym.

Rekolekcja młodych katolików w Rzymie, modlących się przed bazyliką, ukazująca ich duchowe zaangażowanie i pobożność w tradycyjnym katolickim stylu.

Kurialiści

Jubileusz Młodych w Rzymie 2025: spektakl emocji bez łaski i bez wiary

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wyjazd młodzieży z archidiecezji gnieźnieńskiej na tzw. Jubileusz Młodych w Rzymie (27 lipca – 4 sierpnia 2025): uczestnictwo w wydarzeniach masowych, przejście przez Drzwi Święte, „Msze” i czuwania pod przewodnictwem Leona XIV, wizyty w rzymskich bazylikach, Asyżu i przy grobach Jana Pawła II, Jorge Bergoglia oraz Carla Acutisa; entuzjastyczne świadectwa młodych o „radości”, „doświadczeniu Boga” i o wspólnotowych emocjach; podkreślenie obecności „biskupa” Radosława Orchowicza, licznych „kapłanów” i figur znanych z posoborowych środowisk, jak o. Tomasz Nowak i o. Adam Szustak. Całość utrzymana jest w tonie promocyjno-eventowym i emocjonalnym, bez poważnego słowa o grzechu, łasce uświęcającej, wierze nadprzyrodzonej, sądzie ostatecznym, piekle i koniecznej podległości Chrystusowi Królowi w porządku publicznym. Jednym zdaniem: jest to opis religijnego widowiska, które – pod pozorem katolicyzmu – promuje naturalizm, demokratyzację „Kościoła” i kult człowieka.

Realistyczne zdjęcie katolickiego duchownego w tradycyjnym stroju przy witrażu Chrystusa Króla, oddające atmosferę nadziei i wiernej wiary w kościele.

Posoborowie

„Latarnią nadziei” bez Chrystusa Króla? Dekonstrukcja naturalizmu Leon(a) XIV

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje wideoprzesłanie „papieża” Leona XIV do uczestników kongresu Panafrykańskiej Katolickiej Sieci Teologii i Duszpasterstwa. Przesłanie buduje narrację o „cnotach”, „rodzinie Kościołów lokalnych”, „sieci wsparcia” i „kroczeniu razem w nadziei”, deklarując, że Kościół ma być „latarnia nadziei dla narodów”. Centralny motyw to nadzieja w Roku Jubileuszowym oraz apel o realizację programów duszpasterskich ukazujących pomoc nauczania Kościoła w „otwieraniu serc i umysłów” na miłość Boga. Całość brzmi jak biurokratyczna broszura rozwojowa, a milczenie o grzechu, ofierze Mszy, potrzebie nawrócenia i społecznej władzy Chrystusa Króla demaskuje naturalistyczną, pastoralną retorykę pozbawioną soteriologicznego rdzenia.

Rewerentny kapłan katolicki w tradycyjnych szatach przed dużym krucyfiksem w skromnym kościele, symbolizujący wiarę i oddanie, z łagodnym naturalnym światłem, oddający powagę i refleksję nad królowaniem Chrystusa.

Posoborowie

Hiroszima jako pretekst: humanitarny moralizm zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje homilię metropolity Chicago, kard. Blase’a Cupicha, wygłoszoną w Hiroszimie w święto Przemienienia Pańskiego, w 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej. Głównym motywem jest kontrast „światła Taboru” i „światła eksplozji”, następnie moralistyczne wezwania: „pamiętać, podążać razem, chronić” – formuła zaczerpnięta z programu Franciszka, uzupełniona naturalistyczną narracją o „wspólnym domu”, „globalnym bezpieczeństwie” i „podążaniu nowymi drogami pokoju”, bez ani jednego słowa o społecznej suwerenności Chrystusa Króla, grzechu, sprawiedliwości Bożej i warunku pokoju, jakim jest poddanie narodów Prawu Bożemu. Tekst maskuje milczeniem porządek nadprzyrodzony i redukuje religię do etyki humanitarnej.