sakralne

Szarobrązowa scena kościelna z kapłanem w tradycyjnych szatach przed krucyfiksem i ołtarzem, w pełnej skupienia i modlitwy atmosferze, ukazująca głębię katolickiej pobożności.
Posoborowie

Leon XIV na Tor Vergata: pastoralny cukier zamiast katolickiej doktryny

Portal Opoka informuje o przemówieniach i homilii Leona XIV podczas Jubileuszu Młodych na Tor Vergata w Rzymie (2–3 sierpnia 2025). Padają wezwaniowe frazy o „pragnieniu czegoś więcej”, o „przyjaźni z Chrystusem”, o „uczeniu się, pracy i miłości na wzór Jezusa”, o „dzieleniu się” i „czynieniu społeczeństwa bardziej ludzkim i braterskim”. Wskazano także na rzekomą nadzieję pokładaną w socjalno-pacifistycznym ideale oraz zapowiedziano kolejne ŚDM w Seulu. Punkt ciężkości stanowią psychologizujące obrazy, zaś sfera dogmatyczna i ascetyczno-moralna jest rozcieńczona i rozproszona. Konkluzja jest jasna: zamiast katolickiej nauki o królowaniu Chrystusa, łasce uświęcającej, grzechu śmiertelnym i sądzie, otrzymujemy subiektywną pedagogikę pragnień i humanitarny moralizm – to jest istota posoborowej apostazji.

Ksiądz katolicki modlący się przed krucyfiksem we wnętrzu kościoła, symbolizujący wiarę i nadzieję w obliczu znaków czasu
Świat

Naturalistyczna ślepota wobec znaków czasu: erupcja na Kamczatce bez sensu nadprzyrodzonego

Portal Opoka informuje o pierwszej od 600 lat erupcji wulkanu Kraszeninnikowa na Kamczatce. Powołuje się na agencję RIA Novosti, naukowców oraz komunikaty rosyjskich służb, które łączą wybuch wulkanu z wcześniejszym, rekordowo silnym trzęsieniem ziemi i aktywnością Kluczewskiej Sopki. Podkreśla parametry zjawiska: wysokość chmury pyłu do 6000 metrów, brak terenów zamieszkałych na jej trasie, historyczną unikalność erupcji oraz długą serię wstrząsów w regionie (magnitudy do 8,8). Zestawia to z niedzielnym wstrząsem na Wyspach Kurylskich i ostrzeżeniami przed tsunami. Całość jest całkowicie naturalistyczna, bez odniesienia do Boga, Opatrzności, grzechu, sądu i nawrócenia, co demaskuje duchową martwicę posoborowej mentalności.

Grupa młodych katolików modlących się przed kościołem, duchowny błogosławi ich, ukazując głęboką wiarę i duchowe zaangażowanie
Posoborowie

Seul 2027: spektakl młodzieżowy zamiast katolickiej wiary

Biuro watykańskie anonsuje, że 41. Światowe Dni Młodzieży odbędą się w Seulu w dniach 3–8 sierpnia 2027 r., co „papież” Leon XIV ogłosił na zakończenie Jubileuszu Młodzieży w Rzymie, wobec rzekomego miliona młodych z całego świata. Pada hasło przewodnie: „Odwagi! Ja zwyciężyłem świat!” (J 16,33). Wskazuje się na „azjatyckie” logo z czerwono‑niebieskim krzyżem, „pielgrzymkę symboli ŚDM” (krzyż oraz kopia ikony Salus Populi Romani) oraz genealogie ruchu (Manila 1995, „5 mln wiernych”). Ton to celebracja globalnego „wydarzenia” i logistyki. Jednym zdaniem: jest to reklamowa zapowiedź masowej imprezy religijno‑turystycznej, która zamiast prowadzić do Chrystusa, rozprasza w antropocentrycznym widowisku, w którym krzyż Chrystusa staje się gadżetem, a młodzi – targetem.

Reverentne, realistyczne zdjęcie wnętrza kościoła katolickiego z księdzem i krucyfiksem, wywołujące duchowe uniesienie, odpowiednie dla katolickiego bloga z perspektywy sedevacantistycznej.
Polska

Kult laickiej cnoty bez łaski: nekrolog przerobiony na apoteozę „praw człowieka”

Portal Opoka informuje o śmierci Jadwigi Morawieckiej, działaczki opozycyjnej i żony Kornela Morawieckiego, akcentując jej życiorys: działalność w KOR i ROPCiO, kolportaż wydawnictw, represje ze strony SB, a także odznaczenie państwowe. Tekst skupia się na kondolencjach polityków, w tym prezydenta Andrzeja Dudy, oraz na emocjonalnym wpisie Mateusza Morawieckiego, w którym podkreśla wdzięczność za wiarę i miłość wyniesione z domu. Konkluzja relacji sprowadza się do świeckiej definicji „bohaterstwa” w kategoriach obywatelskich i „wolnościowych”, przy niemal całkowitym pominięciu porządku nadprzyrodzonego, łaski uświęcającej, modlitwy za zmarłą i prawd ostatecznych. Ten ton i dobór akcentów zdradzają naturalistyczny humanitaryzm i relatywizację obowiązku królowania Chrystusa w życiu publicznym.

Rezerwowana starsza kobieta katolicka modląca się w tradycyjnym kościele, symbolizująca wiarę i pokorę.
Polska

Posoborowy spektakl pobłażliwości: „Babcia Kasia”, wyrok i milczenie o prawie Bożym

Portal Opoka informuje o prawomocnym skazaniu Katarzyny Augustynek („Babci Kasi”) za znieważenie i naruszenie nietykalności cielesnej wolontariusza Fundacji Pro-Prawo do Życia podczas legalnego zgromadzenia na Placu Zamkowym w Warszawie (1 maja 2022). Sąd Okręgowy utrzymał winę, łagodząc karę do 4 miesięcy ograniczenia wolności i 20 godzin prac społecznych miesięcznie, pozostawiając nawiązkę oraz koszty zastępstwa procesowego. Cytowane są słowa mecenasa Bartosza Malewskiego z Instytutu Ordo Iuris, który wskazuje na znaczenie prawomocności wyroku i nadzieję na kres pobłażliwości wobec sprawczyni. Obrona próbowała podważać wyrok, zarzucając m.in. znikomą szkodliwość społeczną czynu i wadliwość składu sędziowskiego – bezskutecznie. Tekst przemilcza jednak wymiar nadprzyrodzony: brak jest wezwania do pokuty, restytucji moralnej, publicznego zadośćuczynienia Bogu za profanację dobra wspólnego i pogardę dla prawa naturalnego. Ten naturalistyczny kadr prawa pozytywnego, bez odniesienia do Prawa Bożego, demaskuje chorobę: redukcję porządku społecznego do świeckiego proceduralizmu, u którego kresu rodzi się bezkarność duchowa i relatywizacja zła.

Kardynał w liturgicznej szacie stojący przed krucyfiksem w tradycyjnej świątyni katolickiej, symbolizujący wiarę i duchowość
Posoborowie

Humanitarny aktywizm zamiast misji Kościoła: Caritas jako wehikuł naturalizmu

Cytowany artykuł relacjonuje działania Caritas Polska w Wenezueli i Kolumbii: dystrybucję ponad 700 tys. paczek i voucherów, wsparcie ok. 25 tys. rodzin (priorytet: samotne matki, osoby starsze, rodziny wielodzietne), oraz zmianę strategii na „inwestowanie w samodzielność”, rozwój mikroprzedsiębiorczości, szkolenia i granty kapitałowe. Wspomina interwencję po huraganie Rafael (zestawy higieniczne, dla niemowląt, śpiwory, koce) i przytacza sukces przedsiębiorczy Blanki Elvy Osorio Morantes: wzrost sprzedaży kwiaciarni o ponad 50%. Akcentuje przejrzystość finansową, audyty Grant Thornton, standardy Caritas Internationalis oraz permanentną możliwość wsparcia finansowego. Całość utrzymana jest w tonie menedżerskiego raportu skuteczności i fundraisingu. Zasadnicza konkluzja: misja Kościoła została zredukowana do programu rozwojowego, z całkowitym milczeniem o łasce, sakramentach i nawróceniu do Chrystusa Króla.

Tradycyjny obraz katolickiego wnętrza kościoła z krucyfiksem i wiernymi podczas nabożeństwa, ukazujący głęboką pobożność i szacunek dla Krzyża.
Kurialiści

Krzyż w retoryce bez nawrócenia: modernistyczna imitacja katolicyzmu

Biuro Prasowe KEP relacjonuje uroczystość odpustową ku czci św. Jakuba w katedrze w Szczecinie (publikacja 26.07.2025), podczas której abp Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, stwierdził: „Zbawienie dusz zależy zawsze przede wszystkim od Krzyża, a nie od ludzkich pomysłów czy środków”. W homilii przypisał paliuszowi „duchowy sens” i mówił o służbie zamiast władzy, pokornej ofierze, „piciu z kielicha” Chrystusa; wskazał na męczeństwo św. Jakuba. Zaznaczono, że abp Wiesław Śmigiel otrzymał paliusz od „papieża” Leona XIV w uroczystość Świętych Piotra i Pawła. Oto przykład retoryki, która przywołuje Krzyż słowem, a w praktyce wynosi struktury posoborowe, milczy o konieczności nadprzyrodzonego nawrócenia, o stanie łaski i o jedynym panowaniu Chrystusa Króla.

Kardynał w tradycyjnych szatach liturgicznych podczas modlitwy w katedrze, symbolicznie oddający szacunek dla życia i śmierci w duchu katolickim
Kurialiści

Kulturowy nekrolog zamiast katolickiego memento mori: list kondolencyjny bp. Lechowicza jako symptom apostazji

Biuro Prasowe KEP publikuje kondolencje biskupa polowego Wiesława Lechowicza po śmierci 15-letniego harcerza Dominika Muszewskiego (ZHR), zapowiadając Mszę „w intencji Zmarłego” w katedrze polowej tego samego dnia i zapewniając o modlitwie oraz „opiece Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych”. Pojawia się cytat Chrystusa: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem…” oraz pochwała „dobra uczynionego dla bliźniego i Ojczyzny”. Brak jakiegokolwiek pouczenia o konieczności łaski uświęcającej, rzeczywistości sądu szczegółowego, odpustu, pokuty, grzechu, czy przestrogi przed niebezpieczeństwem śmierci bez sakramentów; całość przypomina świecki list współczucia okraszony cytatem biblijnym, a nie akt wiary Kościoła walczącego. Jednym zdaniem: to humanitarny konsolacjonizm odarty z integralnej soteriologii katolickiej.

Rewerentne, realistyczne zdjęcie starszej katolickiej pary modlącej się w tradycyjnym kościele, z krzyżem w tle
Kurialiści

Dzień Dziadków w posoborowej retoryce: humanistyczny fresk bez łaski i bez Króla

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski publikuje komunikat przewodniczącego Tadeusza Wojdy SAC w związku z „Dniem Dziadków i Osób Starszych”, ustanowionym przez „papieża” Bergoglia w 2021 roku, obchodzonym przy wspomnieniu św. Joachima i św. Anny. Tekst akcentuje „międzypokoleniowe spotkania”, „docenienie” osób starszych i ich „życiowe doświadczenie” jako „źródło mądrości”, a hasłem roku jest formuła z Syr 14: „Szczęśliwy, kto nie stracił swej nadziei”, rzekomo korespondująca z Rokiem Jubileuszowym. Całość jest ujęta w ciepły, socjologiczno-pedagogiczny ton, pozbawiony nadprzyrodzonej treści: nie ma słowa o stanie łaski, sakramentach, grzechu śmiertelnym, Sądzie Ostatecznym, czci dla prawdziwej Mszy, ani o konieczności królowania Chrystusa w rodzinie i państwie; jest natomiast poprawny politycznie humanitaryzm w wersji kościelno-administracyjnej. Oto esencja: „kochajmy, doceniajmy, spotykajmy się” – bez wskazania, że poza łaską uświęcającą każdy gest staje się jałowym naturalizmem.

Rewersyjny obraz katolickiej mszy w tradycyjnym Kościele, wierni modlą się w skupieniu, w otoczeniu klasycznych elementów sakralnych, oddający powagę i duchowość katolickiej liturgii.
Kurialiści

Jubileusz FDNT w Częstochowie: pastoralny marketing zamiast katolickiej formacji

Portal Episkopatu Polski relacjonuje wakacyjne obozy Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” (publikacja 22.07.2025), akcentując liczby uczestników, „niedziele świadectw” w częstochowskich kościołach, gościnę u rodzin, wieczorne „podsumowania” w siedzibie Caritas oraz rzekomą formację wokół postaci Jana Pawła II. Opis sprowadza chrześcijaństwo do socjologii wzruszeń, sieciowania i wdzięczności darczyńcom, milcząc niemal całkowicie o łasce uświęcającej, konieczności wyznania integralnej wiary, spowiedzi, czci dla Najświętszego Sakramentu i panowania Chrystusa nad życiem publicznym; konkluzja jest jedna: to liturgia PR-u zamiast religii katolickiej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.