Portal Opoka informuje o inicjatywie parafii w Skórzewie, gdzie opłatą za postój na parkingu przy kościele stały się modlitwy: „Ojcze nasz”, akt pokuty, litania czy różaniec. Ojcowie paulini, zarządzający obiektem, uzasadniają to wysokim zainteresowaniem miejsca postoju przez osoby niezwiązane z życiem parafialnym. Tabliczki przy wjeździe zapewniają, że mandatów nie wystawia się, a „sumienie działa całodobowo”.
Portal „Gość Niedzielny” informuje o pożarze, który w nocy z soboty na niedzielę całkowicie zniszczył drewniany kościół pw. św. Mikołaja z XVII wieku w sanockim skansenie. Relacja skupia się na szacunkach strat materialnych, przebiegu akcji straży pożarnej oraz wszczętym przez prokuraturę śledztwie w sprawie zagrożenia mieniu w wielkich rozmiarach. Całkowite pominięcie wymiaru sakralnego, ofiarodawczego i karnego characteru tego zdarzenia jest dowodem na to, że struktury posoborowe traktują dawne świątynie wyłącznie jako eksponaty muzeum, oddając panowanie nad nimi władzy świeckiej.
Portal Vatican News relacjonuje z II Kongresu Liturgistów Afrykańskich w Dar es Salaam, gdzie sto dwanaście „ekspertów” pod patronatem sekty posoborowej dyskutowało o „inkulturacji” – czyli o wprowadzaniu tańca, muzyki i architektury pogańskich do nowego rytu. Zamiast chronić świętość Mszy, legitimizują profanację, zamieniając Najświętszą Ofiarę w folklorystyczne widowisko. To jest istota rewolucji liturgicznej po 1958 roku: czyste bałwochwalstwo w szacie „dialogu kultur”.
Portal Gość Niedzielny relacjonuje o inicjatywie otwierania świątyń jako schronień przed upałami, nawiązując do rekomendacji WHO i akcji ewangelickiej #KühleKirche. Artykuł przedstawia to jako realizację funkcji społecznej Kościoła, pomijając całkowicie sens sakralny miejsca ofiary. To jest manifest totalnej redukcji misji Kościoła do humanitarnego serwisu publicznego.
Podhorce: świadectwo wiary zdeptane przez rewolucję
Portal eKAI (23 stycznia 2018) przedstawia historię zespołu zamkowo-parkowego w Podhorcach jako neutralną relację o „zabytku dawnej Rzeczypospolite…
Ekologiczne bożki i dezynfekcja sacrum: modernistyczna profanacja Bożego Narodzenia w Watykanie
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje przygotowania do modernistycznej inscenizacji świąt w ok…
Portal eKAI (30 kwietnia 2013) przedstawia Dom Gości Opactwa Benedyktynów w Tyńcu jako „najstarszy klasztor na ziemiach polskich”, oferujący „duchowe wsparcie” poprzez uczestnictwo w „nabożeństwach liturgii godzin”, rekolekcje inspirowane Regułą św. Benedykta oraz wydarzenia kulturalne jak festiwal „Benedyktyńskie Lato Muzyczne”. W kompleksie znajduje się muzeum, restauracja, kawiarnia z tarasem widokowym i sklep z „Produktami Benedyktyńskimi”, a ceny noclegów wahają się od 74 zł do 299 zł za dobę. Całość stanowi klasyczny przykład przekształcenia świętej przestrzeni w centrum religijnego synkretyzmu.
Portal diecezji łowickiej relacjonuje przebieg festynu „Żyj, a nie istniej!”, zorganizowanego 19 października 2025 r. przez Oratorium im. „bł.” Michała Rua w Woźniakowie. Wydarzenie, współfinansowane przez państwowy Narodowy Instytut Wolności, koncentrowało się na „wzmacnianiu odporności społecznej” poprzez rozmowy z terapeutami, psychologiem, pedagogiem i „duchownym”, mecze siatkówki rodzinnej oraz koncert zespołu Psychology mnie poruszającego „temat emocji i uzależnień”. Uczestnicy korzystali z waty cukrowej, popcornu i poradnictwa psychologicznego pod patronatem władz miejskich.
Portal eKAI (25 października 2025) relacjonuje organizację „I mistrzostw liturgicznej służby ołtarza w tenisie stołowym” w Łęcznej pod patronatem „abpa Stanisława Budzika”. W wydarzeniu uczestniczyło 150 „ministrantów” i „lektorów” podzielonych na kategorie wiekowe, rywalizujących o „puchar metropolity lubelskiego”. Organizatorzy podkreślają cel „budowania relacji” i „popularyzacji sportu” wśród służby liturgicznej.
Portal eKAI (30 października 2025) relacjonuje spotkanie uzurpatora watykańskiego z młodzieżą w ramach „Jubileuszu Świata Wychowania”. Artykuł przedstawia entuzjastyczną relację z wydarzenia w Auli Pawła VI, gdzie „papież” Leon XIV zachęcał uczniów i studentów do „zapalania światła nadziei” poprzez inspirację dwoma posoborowymi pseudo-świętymi: Pier Giorgio Frassatim i Carlo Acutisem. Wychowanie zostało sprowadzone do narzędzia „zmiany świata” w duchu Globalnego Paktu Wychowawczego, z całkowitym pominięciem nadprzyrodzonego celu Kościoła.
